شهلا دانشفر

خوش آمديد

از اعتراضات برحق پرستاران حمايت کنيد

روز ٣١ خرداد جمعي از پرستاران از بيمارستانهاي تهران و شهرهاي حومه تهران از ساعت ٩ صبح تا ٣٠/١١ ظهر بنا به قرار قبلي و عليرغم مخالفت استانداري در اعتراض به عدم پاسخگويي دولت به خواستهايشان در مقابل ساختمان سازمان مديريت و برنامه ريزي دست به تحصن زدند. در اين تجمع اعتراضي بيش از ١٥٠ پرستار شرکت داشتند. پرستاران با دادن شعار و بلند کردن پلاکارد بر خواستهايشان پافشاري کردند. بر روي پلاکاردهاي پرستاران خواستهائي از جمله خواستهاي رفع تبعيض، افزايش حقوقها، پذيرش شغل پرستاري بعنوان شغلي سخت و زيان اور و کاهش ساعت کار نوشته شده بود. همچنين در اين روز در بيش از ٢٠ بيمارستان در تهران پرستاران از ساعت ٨ تا ٩ صبح در مقابل دفاتر رياست بيمارستان دست به تجمعات اعتراضي زدند و خواستهاي خود را پيگيري کردند. در اين روز بزرگترين تجمع اعتراضي در بيمارستان خميني صورت گرفت که ٥٠٠ پرستار دست به تحصن زدند و اين تجمع در روز ١ تيرماه نيز ادامه داشت.

پرستاران اعلام کرده اند که در صورت عدم پاسخگويي مسئولان به خواستهايشان به افکار عمومي مراجعه خواهند کرد و دست به حرکتي سراسري و گسترده خواهند زد.

خواستها و مطالبات

خواست فوري پرستاران افزايش سطح حقوق و دريافتي هاي آنهاست. طبق گزارشات متوسط دريافتي کارکنان پرستاري در سال گذشته با ٤٤ ساعت کار در هفته ١٣٠ هزار تومان بوده است. بيش از ٦٠ درصد پرستاران تا امسال پايين تر از حداقل دستمزد سراسري کارگران حقوق دريافت کرده اند و تازه امسال با دريافت مابه التفاوت حداقل دستمزد حقوقشان به سطح حداقل دريافتي ساير کارکنان دولت رسيده است، اين به معني تحميل فقر و مستمندي هر روزه به اين بخش از جامعه آنهم در مقابل بيشترين فشار کاريست. سطح زندگي پرستاران حتي کمتر از يکسوم نرخ خط فقري است که از سوي جمهوري اسلامي اعلام شده است. ديگر ادامه اين وضعيت براي پرستاران قابل تحمل نيست. پرستاران اعلام کرده اند که تا رسيدن به خواستهايشان به اعتراضات خود ادامه ميدهند.

در مقابل خواست افزايش حقوقها از سوي پرستاران و تحت فشار اعتراضات پي در پي آنان رژيم ٢٠٠ميليارد ريال تحت عنوان طرح اشتغال شغلي اختصاص داده است. اما اين بودجه تنها ٣٥ درصد پرستاران را شامل ميشود که پرداخت آن نيز به فاکتور هاي دلبخواهي اي چون رضايت بيماران و ارتقاي توانمندي تخصص هاي علمي پرستاران گره خورده است. قصد رژيم از اتخاذ اين سياست ايجاد تفرقه در ميان صفوف متحد پرستاران و شکاف در مبارزات آنهاست.

خواست ديگر پرستاران اعتراض به بيکارسازيها تحت عنوان خصوصي سازي هاست. ميخواهند پرستاران را از کار بيکار کنند و بعد با استخدام قراردادي در شرايط دشوارتري به کار بگيرند. اجراي اين سياست يعني تحميل فقر مطلق به پرستاران و استثمار برده وار آنان است. تاکنون تحت عنوان خصوصي سازيها تعداد بسياري از پرستاران از کار بيکار شده و بعد در بخش هاي خصوصي با ساعتي ٣٠٠ تومان و ماهانه ٦٠ هزار تومان کار بکار گرفته اند. شرکت هاي خصوصي پرستاران متقاضي کار را با قراردادهاي ٨٩ روزه به کار ميگيرند و سخت ترين شرايط کار را با حداقل مزد به آنان تحميل ميکنند. با اين شيوه کار دست شرکت هاي خصوصي در استثمار برده وار اين بخش از جامعه کاملا باز گذاشته شده است. پرستاران به اين شرايط کاري، به اخراج ها و به ناامني شغلي و عدم استخدام رسمي خود به کار معترضند.

بنا به گزارشات، در حال حاضر در ايران تنها ١٠٠ هزار پرستار اشتغال به کار دارند و گفته ميشود که حدود ١٠٠ هزار کمبود نيرو در اين بخش وجود دارد، هم اکنون ٣٥ درصد پست هاي پرستاري خالي است و باقي پرستاران در دو تا سه شيفت و با اضافه کاري اجباري کار ميکنند. معناي عملي اين سياست درجه بالاي فشار کار بر دوش اين بخش از جامعه از يکسو و ارائه استاندارد پاييني از خدمات درماني به جامعه از سوي ديگر است.

يک خواست فوري پرستاران کاهش فشار کار و کاهش ساعت کار است. بويژه همانطور که اشاره شد عدم نيروي کافي در اين بخش و سطح پايين استاندارد درماني در بيمارستانها باعث فشار مستقيم به بيماران و پرستاران هر دوست. علاوه بر اينها سطح پايين استانداردهاي درماني باعث شده که پرستاران بدون تامين و امکانات لازم هر روزه در معرض ابتلا به بيماريهاي مسري قرار بگيرند و خود اين سلامت پرستاران و ديگر بيماران را نيز به خطر انداخته است. بطور خلاصه، سطح پايين حقوق و دستمزدها، ساعات طولاني کار و فشار کار، ناامني شغلي و بيکارسازيها، سختي شرايط کاري، همه و همه باعث فشار جدي بر روي پرستاران و بيماران شده و اعتراضات وسيع و بحقي را در ميان پرستاران دامن زده است.

در چند ماهه اخير ما شاهد گسترش اعتراضات پرستاران و پيگيري خواستهايشان بوده ايم. پرستاران گفته اند که به اعتراض براي پيگيري خواستهايشان ادامه خواهند داد. ٤ تير روز پرستار را به عنوان روز بعدي حرکت گسترده خود اعلام کرده اند. بايد با تمام قوا از مبارزات پرستاران حمايت کرد. بايد همه پرستاران به اين حرکت اعتراضي بپيوندند. خواستهاي پرستاران خواستهاي همه جامعه است و بنا به موقعيت شغلي اين بخش از جامعه خواست آنها در ارتباط با کل جامعه است. بايد همه پرستاران به اين اعتراضات بپيوندند. بايد اعتراضات پرستاران از سوي کل جامعه حمايت و پشتيباني شود. همانطور که يک بند قطعنامه کارگران در اول مه حمايت از اعتصاب و خواست پرستاران بود بايد در کارخانه ها و در همه جا به حمايت از خواستها و مبارزات پرستاران قطعنامه هاي حمايتي داد. اکنون که به ١٨ تير نزديک ميشويم، اکنون که جامعه در التهاب و در اعتراض بسر ميبرد بهترين فرصت است براي گسترده کردن اين اعتراضات. بايد دامنه اعتراض عليه جمهوري اسلامي را تنگتر کرد. به جمهوري اسلامي نبايد امان داد

انترناسيونال ۳۶،  سه شنبه  ۲  تير  ۱۳۸۳ –  ۲۲ ژوئن ۲۰۰۴

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: