شهلا دانشفر

خوش آمديد

اعتراضات كارگري در حال بالا گرفتن است

نمايندگان مجلس اسلامي در وحشت بسر ميبرند

جنبش كارگري در تلاطم است و موج نگراني از بر پا شدن سيلي خروشان را ميتوان در سخنان مقامات مختلف دولتي مشاهده كرد. “عزت‌‏الله يوسفيان”، عضو فراكسيون اصولگرايان مجلس در گفتگويي با خبرگزاري كار (ايلنا) در هشت مهر ميگويد: ” هشدار مي‌‏دهم اعتراضات كارگري در حال بالا گرفتن است و اين موضوع براي دولت آثار زيانباري دارد”. او در ادامه سخنانش ميگويد: “روند اعتراضات كارگران در حال سرعت گرفتن است و بايد مسئولان فكري كنند. پيشگيري كنند وگرنه ما شاهد انواع و اقسام اعتراضات كارگري در آينده نزديك چه با مجوز وزارت كشور و چه بي‌‏مجوز، چه با كتك نيروي انتظامي و چه غير از آن خواهيم بود.”

اين سخنان ظاهرا عكس العملي است در برابر آنچه كه در بابلسر گذشت. تجمع اعتراضي كارگران فرش البرز در بابلسر و حمله به صف اعتراض اين كارگران در ٢٥ شهريور٬ آنچنان انعكاس گسترده اي پيدا كرده است٬ كه اكنون پس از گذشت بيش از دو هفته از اين ماجرا٬  خبر آن  هنوز در صدر اخبار  قرار دارد و اظهار تاسف ها بالا گرفته است. خطر بالا گرفتن اعتراض در شهر بابلسر رژيم را كاملا نگران و محتاط كرده است. رژيم ميداند كه تنها بابلسر نيست. اعتراض همه جا را فرا گرفته است. اين سخنان بيش از پيش بيم و ابعاد آنچه كه امروز در جنبش كارگري ميگذرد و نيز استيصال رژيم را به نمايش ميگذارد.  نشان ميدهد كه رژيم ديگر قادر به سركوب كارگران و سركوب جامعه نيست و در هر تهاجمي بيش از هر چيز اين صفوف خود رژيم است كه شكاف برميدارد. اين نشان ميدهد كه ديگر كارگران دارند به ميدان مي آيند و دوره سركوب و يا مجوز و قانون و غيره تمام شده است. بقول نماينده مجلس اسلامي رژيم٬ كارگر چه با مجوز چه بي مجوز  بيرون مي آيد ٬ با نيروي انتظامي درگير ميشود  و اعتراضش را ميكند. اين نشان ميدهد كه هر حركت اعتراضي كارگري چه ظرفيت بالايي دارد تا شهري را به اعتراض بكشاند و تمام جامعه و افكار جهاني را بدنبال خود بكشاند. چرا كه امروز در واقع اين تمام جامعه است كه در تحركت و در جنب و جوش است.

كافيست كه فقط  به اخبار اعتراضات كارگري در هفته اي كه گذشت نگاه كنيد تا روشن شود كه نگراني عزت الله يوسفيان از كجاست. روزي نيست كه ما شاهد اعتراض و حركتي نباشيم. روز ٤ مهر كارگران نازنح قزوين به تهران آمدند و در برابر دفتر احمدي نژاد تجمع كردند و نماينده شوراهاي اسلامي دولت از بحران هاي فراگير در قزوين هشدار ميدهد تا بحرانهاي كارگري در اين شهر را جدي بگيرند و نگذارند كه قزوين كانون جديد بحران شود. او به مراكزي چون فرنخ و مه نخ”” كمپرسورسازي” ,” لامپ الوند” , “پوشينه بافت” و” فرش اكباتان” اشاره ميكند كه گويا  همين الان محورهاي اين بحران هستند.  اين نماينده شوراي اسلامي سخن جالبي ميگويد: ” فقر بدجوري پشت در ايستاده و” ايمان” را به تمسخر گرفته”. دارند با اين حرفها ميگويند كه جمهوري اسلامي به آخر خطش رسيده است. دارند از كانون بحران حرف ميزنند و ظاهرا اين كانونهاي بحران به وسعت جغرافياي ايران است و هر روز بر اين كانونهاي بحران اضافه ميشود. در قائم شهر و بهشهر٬ و دهها شهر ديگر نيز وضع از همين قرار است. شهرهايي كه بخش اعظم مردم آن كارگران كارخانجات موجود در آن شهر هستند. شهرهايي  كه سالهاي سال  با صداي سوت كارخانجات به جنب و جوش در آمده و زندگي در آن به حركت در آمده است و امروز مردم آن با بيكاري و اخراج و دستمزدهاي پرداخت نشده و فقر و فلاكت روبرويند و در التهاب مبارزه ميسوزند.  از شهر اصفهان و اعتراضات دائم كارگران نساجي هاي اين شهر٬ از جمله نساجي رحيم زاده كه دو هفته قبل تجمع كارگران آن مورد تهاجم نيروهاي انتظامي درآمد٬ سخن گفته ميشود. از كاشان كه هر روز كارگران نساجي در اين كارخانه و آن كارخانه دست به اعتصاب ميزنند و جاده ميبندند و اخبار آن در صدر اخبار است صحبت ميشود.  سنندج نيز وضعش روشن است و با هر حركتي از جانب كارگران  شاهو و نساجي كردستان و آلومين و غيره شهر به جنب و جوش در ميايد و اين اعتراضات نيز هم اكنون نيز جريان دارد. اين وضعيست كه در همه جا شاهدش هستيم. جنبش كارگري دارد هر روز قدرتمند تر به جلو مي آيد٬ شكل ميگرد و امروز به يك فاكتور مهم و يك وزنه سنگين در اوضاع سياسي جامعه تبديل شده است.  و امروز اين صداي استيصال رژيم است كه از زبان نماينده مجلس و شوراهاي اسلامي و غيره شنيده ميشود. بايد اين صدا را بشنويم و قدرت خودمان را  دريابيم. كارگران كمونيست و رهبران كارگري بايد جنبش خود را در چنين موقعيت و قامتي نگاه كنند و وظايف اين دوره خود را از آن استنتاج كنند.

امروز بيش از هر وقت توازن قوا به نفع ماست و فرصت براي سازمانيابي حول خواستهاي سراسري فراهم است. امروز جنبش كارگري قدرتمند تر از هر وقت در حركت است و بويژه صف قدرتمندي از رهبران راديكال و چپ دارند به جلوي صحنه مي آيند. امروز وقت آنست كه با نگاهي سراسري تر به كل اين جنبش نگاه كرد.

اگر به مبارزات كارگري نگاه كنيم٬ با اعتراضاتي گسترده عليه دستمزدهاي پرداخت نشده٬ عليه اخراج و بيكارسازيها و عليه تهاجمات هر روزه رژيم روبروييم. ميتوان و بايد به اين مبارزات شكلي سراسري تر داد. ميتوان ديد که در هر كدام از اين شهرها بقول رژيم بحران بالا گرفته است. بطور مثال هم اكنون بيش از يك ميليون كارگر با دستمزدهاي پرداخت نشده روبرويند و همه جا و بطور گسترده مبارزه براي نقد كردن اين دستمزدها جريان دارد. با تشكيل انواع و اقسام كميته هاي پيگيري دستمزدهاي معوقه و متشكل شدن در سطح مناطق مختلف حول اين خواست ميتوان به اين مبارزه شكلي سراسري و قدرتمند داد.  همچنين هزاران كارگر با مساله اخراج و بيكارسازي روبرويند. ميتوان با ايجاد انواع و اقسام تشكل عليه بيكاري و عليه بيكارسازيها در مقابل اين تهاجم اعتراضي سراسري شكل داد. مهمتر از همه ميتوان تشكيل منظم مجامع عمومي را به عنوان محلي براي تصميم گيري واعمال اراده كارگران اعلام كرد و حركتهاي اعتراض همزمان در سطح مناطق را سازمان داد. رهبران كارگري در هر شهر و هر منطقه ميتوانند مبتكر حركت براي تشكيل هيات موسس شوراها و كانوني براي هماهنگ كردن حركت اعتراضي در سطح هر شهر و هر منطقه شوند و خود را به مجامع عمومي كارخانجات وصل كنند.

اين حركتي است كه هم اكنون ما شاهد شكل گيري آن هستيم. بايد به اين حركت شتاب بيشتري داد. بايد با به رسميت شناختن نقطه قوتهايمان و توازن قواي موجود گامهاي بزرگتري برداشت

انترناسيونال ١٦٠،  ١٤مهر٨٥.*

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: