شهلا دانشفر

خوش آمديد

به استقبا ل اول مه برويم

گفتگو با شهلا دانشفر

انترناسیونال: شهلا دانشفر، قبل از هر چیز کمی در باره شرایطی که اول مه امسال در آن برگزار میشود صحبت کنید. چه از لحاظ اوضاع سیاسی و چه از لحاظ موقعیت کارگران برای برگزاری اول مه.

شهلا دانشفر: اوضاع پرجنب و جوش سياسي کنوني، رشد راديکاليسم و موقعيت چپ در جامعه، اوضاع بين المللي و قرار گرفتن خطر جنگ بالاي سر جامعه و قرارگرفتن ايران در مرکز ثقل سياست جهاني  و جلوي صحنه سياست، آمدن هر روزه کارگران، همه و همه  فاکتورهاي سياسي مهمي است که بدون شک فضاي سياسي اول مه امسال را رقم ميزند  و مهر خود را بر آن ميکوبد.

واقعيت اينست که در يکسال اخير کارگران و مردم با اعتراضاتشان عملا سياست ارعاب جامعه توسط دولت احمدي نژاد  را به شکست کشاندند. اين کار را کارگران واحد با اعتراضات گسترده شان، کارگران در ديگر بخش هاي جنبش کارگري با مبارزات هر روزه شان و مردم با مبارزات با اعتراض و مبارزه شان انجام دادند. احمدي نژاد  را در دانشگاه هو کردند و عکسش را به آتش کشیدند و امروز ما در شرايطي به استقبال اول مه ميرويم که جامعه در التهاب مبارزه ميسوزد و اعتراض همه بخش هاي جامعه را فرا گرفته است. اعتراضات کارگري هر روزه و وسيع بوقوع مي پيوندد و بويژه اعتراضات با شکوه معلمان و برپايي تجمعات هزاران نفره و اعتصابات سراسري توده اي و گسترده از سوي آنان کل جامعه را به تحرک در آورده است و توازن قواي سياسي جامعه را تغيير داده است. اينها همه تب و تاب سياسي جامعه را بالا برده است

در متن چنين فضاي پر تب و تابي اين چپ است که هر روز جلوتر مي آيد و مهر خود را با بيانيه هايش، قطعنامه هايش و با شعارها و خواستهايش بر سير تحولات جاري ميکوبد. اين را در شانزده آذر سرخ با پلاکاردهاي يا سوسياليسم يا بربريت، يک کره زمين يک انسان و ديگر شعارهاي آزدايخواهانه و برابري طلبانه اش ديديم. در هشت مارس و تلاش و مبارزه چپ براي برپايي هشت مارسي با پرچم آزادي برابري و حجاب برگيران بعنوان سمبل و پرچم رژيم زن ستيز جمهوري اسلامي شاهد  بوديم و با خواندن سرود انترناسيونال در مناسبتهاي مختلف بعنوان سرود آزادي و همبستگي مي بينيم. موقعيت کارگران نيز روشن است. همانطور که اشاره کردم اين کارگران بودند که در واقع پروژه احمدي نژاد  را به شکست کشاندند و اين مبارزه هر روزه آنانست است که تاثير خود را بر فضاي کل جامعه و در شانزده آذر ها و حتي مبارزات گسترده معلمان ميگذارد. بطور مثال سال گدشته رژيم به کارگران اعتصابي شرکت واحد حمله کرد. صدها کارگر معترض را راهي زندان کرد. اما اين اعتراضات آنچنان ابعاد گسترده اي پيدا کرد که در سطح جهاني انعکاس وسيعي يافت و ما شاهد ۱۵ فوريه روز همبستگي جهاني با کارگران ايران بوديم و نتيجه آن عقب نشيني فوري رژیم و آزادي بخش عمده اين کارگران بود که در واقع خود به يک شکست سياسي براي رژیم تبديل شد. بدين تريتب کارگران جلوي صحنه سياسي جامعه قرار گرفتند. يا اينکه اول مه سال گذشته خانه کارگر و شوراهاي اسلامي تلاش کردند با شعار انرژي هسته اي حق مسلم ماست کارگران را به پشت رژیم بکشاندند. اما کارگران با شعار نه جنگ نه بمب اشتغال اشتغال، آزادي برابري حق مسلم ماست جواب همه آنها را دادند و صف خود را جدا کردند و مارش عظيم اول مه را بر پا داشتند.

اينها همه نمونه هاييست که موقعيت طبقه کارگر در شرايط امروز را نشان ميدهد. طبقه اي که هر روز متشکل تر ميشود و با تلاش هر روزه براي  ايجاد تشکل هاي خود و اعلام آنها عملا حق تشکل را به عنوان امر خود کارگران دارد  به دولت تحميل ميکند. کارگر دارد اعتراضش را عليه تعيين دستمزد توسط دولت اعلام ميکند و ميگويد خودش بايد ميزان آنرا تعيين کند و دارد رقم اعلام ميکند. نمونه آنرا در کرمانشاه ديديم که کارگران انجمن صنفي برق و فلز در آنجا با برپا داشتن پلاکاردها در ميادين شهر گفتند دستمزد کارگران نبايد از ۶۰۰ هزار تومان کمتر باشد و ميبنيم که کارگر، معلم، پرستار دارند يک حرف را ميزنند و ميگويند ديگر حاضر نيستند زير خط فقر زندگي کنند. اينها همه نشان دهنده موقعيت امروز کارگران است و بدون شک اين خود فاکتوريست که در قدرتمند تر ظاهر شدن کارگر در روز اول مه تاثير ميگذارد. حال به همه اين مولفه ها اوضاع بين المللي را نيز اضافه کنيم. مي بينيم که در چه شرايط خطيري به استقبال اول مه ميرويم و چگونه چشمان دنيا بطرف مبارزات  مردم ايران و بويژه بسوي کارگران است.

انترناسیونال: شهلا دانشفر، روشن است که اول مه یک روز مهم برای جنبش کارگری است. مشخصا در ایران، اهمیت سیاسی برگزاری اول مه چیست؟

شهلا دانشفر: اول مه روزکيفر خواست طبقه کارگر عليه سرمايه داري است. روزي عليه سرمايه و طبقه حاکمه است. روز قدرتنمايي طبقه کارگر است. روزي است که طبقه کارگر فرصت مي يابد که قدم جلو بگذارد و خواستهايش را مقابل جامعه بگذارد. روز اتحاد و همبستگي است. بنابراين خصلت اين روز و سابقه تاريخي آن در جنبش کارگري جهاني جايگاه ويژه اي به آن ميدهد . بويژه در جامعه اي چون ايران که طبقه کارگر از اوليه ترين حقوق انساني محروم است، فقر و استثمار بيدا ميکند، محيط هاي کار عملا به قتلگاه کارگران تبديل شده است و کارگر کمترين تامين جاني را ندارد، بخش عمده کارگران بصورت قراردادهاي موقت برده وار بکار گرفته شده اند و بيکاري به يک کابوس دايمي کارگر تبديل شده است و از همه مهمتر کارگر از حقوق پايه اي خود حق تشکل و حق اعتصاب محروم است و طبقه کارگر معترض ترين بخش جامعه است،  اول مه بيش از بيش به روز اعتراض کارگر عليه وضع موجود و عليه توحش سرمايه تبديل شده است و برپايي اول مه در ايران همواره يک موضوع کشاکش کارگران با رژیم بوده است.   بعلاوه اينکه فاکتور اوضاع سياسي ايران و موقعيت امروز ايران در سطح جهاني رنگ سياسي تر و جايگاه مهمتري به اين روز در ايران ميدهد.  همانطور که بالاتر اشاره کردم در اوضاعي که جنبش اعتراضي کارگري يک رکن مهم تحولات سياسي جامعه است و طبقه کارگر هر روز وزن سنگين تري پيدا ميکند ، در شرايطي که بيش از هر وقت توجه دنیا بطرف جامعه ايران و طبقه کارگر است،  اول مه بيش از هر وقت جايگاه سياسي و مهمي پيدا ميکند و امروز به يک نگراني جدي رژیم تبديل شده است. خصوصا امسال همانطور که بالاتر اشاره کردم ما در شرايطي به استقبال اول مه ميرويم که با اعتراضات گسترده و با شکوه معلمان روبروييم. دانشگاهها در جنب و جوش است و همه جا اعتراض است و خواستهايي سراسري اي کل اعتراضات در جامعه را به هم پيوند ميدهد، ما شاهد اتفاقاتي چون شانزده آذر و تجمعات هزاران نفره معلمان در مقابل مجلس و غيره بوده ايم و اينها همه توجه ها را بيشتر به جايگاه اين روز و موقعيت طبقه کارگر جلب ميکند.

انترناسیونال: اهمیت سیاسی جلوگیری از برگزاری اول مه قدرتمند برای جمهوری اسلامی چیست:

شهلا دانشفر: وحشت رژیم از جنبش سرنگوني قدرتمند و انقلابي است که دارد به جلو ميرود  و وحشت از شکل گيري يک اعتراض عمومي و متحد در کل جامعه است. واقعيت اينست که برگزاري يک اول مه قدرتمند در شرايطي سياسي اي که بالاتر اشاره کردم ، يک شکست سياسي مهم براي رژیم و يک موقعيت جديد براي جنبش اعتراضي مردم است. يک اول مه قدرتمند ميتواند سرآغازي براي گسترش اعتراضات سراسري در کل جامعه باشد و رژیم خطر آنرا با تمام وجود حس ميکند و ميخواهد مانع وقوع آن شود. در فضاي سياسي امروز جامعه نيز بيش از هر وقت ميتوان ديد که اول مه روز مهمي نه تنها براي کارگران بلکه براي همه مردم است و رژیم نيز تلاش دارد کل جامعه را مورد فشار قرار دهد. از جمله مي بينيم که روز ۲۰ فروردين به بهانه گفتگو بر سر اول مه سراغ محمود صالحي ميرود و او را ربوده و به زندان سنندج منتقل ميکند. فعالين کارگري در شهرهاي مختلف را تحت فشار قرار ميدهد. معلمان معترض را دستگير و زنداني ميکند و در کنار همه اينها از اول ارديبهشت طرح مبارزه با بدحجابي را اعلام کرده است و  در دانشگاهها با  دستگيري و ربودن دانشجويان مبارز ميخواهد فضاي رعب را حاکم کند. اما عليرغم همه اين فشار ها روحيه اعتراضي بسيار بالاست و اين تعرضات دارد با تجمعات اعتراضي و شکل گيري همبستگي هاي کارگري و اعتراض و مبارزه پاسخ ميگيرد.

انترناسیونال: به نظر میرسد حکومت اسلامی از همین الان تلاش میکند از برگزاری اول مه توسط کارگران جلوگیری کند. کمی در باره جنبه های مختلف این تلاش صحبت کنید. چه روشهایی از طرف حکومت بکار برده میشود. آیا حکومت اسلامی در موقعیتی هست که بتواند مانع برگزاری باشکوه اول مه شود؟  چگونه میتوان اقدامات رژیم را خنثی کرد؟

شهلا دانشفر: جمهوري اسلامي هر ساله تلاش کرده است به طرق مختلف مانع از برگزاري  تجمعات مستقل کارگران در اول مه شود. از تهديد فعالين کارگري گرفته تا حمله به تجمعات مستقل کارگران در اين روز، تا برگزاري مراسم دولتي و برپايي نمايش هاي مسخره اي چون اهداي جايزه به  کارگران نمونه و دادن رنگ اسلامي و حکومتي به اين روز و جلوگيري از به تعطيل درآمدن کامل اين روز توسط کارگران شيوه هاي مختلف رژیم در مقابل با اول مه بوده است. از جمله سال هشتاد و سه بود که فعالين کارگري در اول مه در سقز را دستگير کرد و پرونده آنان هنوز باز است و اکنون در استانه اول مه دوباره محمود صالحي را دستگير و راهي زندان کرد.  اينها همه شگردهاي هميشگي جمهوري اسلامي در تقابل با برگزاري اول مه توسط کارگران است. اما تفاوتي که امسال شاهدش هستيم اينست که اکنون رژیم  از ترس به هم پيوند خوردن اعتراضات موجود، تلاش دارد تا کل جامعه را مورد تعرض قرار دهد. به اين معني که علاوه بر تهديد فعالين کارگري، در دانشگاهها دانشجويان معترض را زير فشار گداشته و دست به ربودن و دستگيري آنها زده است، به بهانه مبارزه با بدحجابي  ميخواهد دوباره اوباش حزب الله را به خيابان بکشاند. و اين بيش از هر چيز به اوضاع سياسي امروز و ويژگي هاي اين اول مه ربط پيدا ميکند. همانطور که گفتم رژیم از گسترش يک اعتراض عمومي سراسري بيم دارد. از گسترش مبارزه معلمان به هراس افتاده است و از اول مه ميترسد. اما تا همين جا اوضاع بخوبي نشان داده است که رژیم قادر به ادامه اين تعرضات نيست.  اعتراض گسترده براي آزادي محمود صالحي و جنب و جوش وسيعي که هم اکنون براي برپايي اول مه وجود دارد، گوياي اين حقيقت است که امسال اول مه بزرگ و با شکوه خواهد بود. قبلا هم اشاره کردم پروژه ارعاب جامعه توسط احمدي نژاد  مدتهاست که شکست خورده است و اينها همه تقلاهايي در اوج استيصال است. در همين هفته ديديم که در مقابل ربودن شدن بیژن صباغ دانشجوی دانشگاه مازندران و از فعالین این دانشگاه  که در جریان یک آدم ربایی توسط نیروهای اطلاعاتی امنیتی جمهوری اسلامی ربوده شده بود، چه اعتراض وسيعي در سراسر دانشگاها برپا شد و رژیم ناگزير شد او را آزاد کند. و يا در خميني شهر ديديم که چگونه معلمان با تجمع شبانه خود همکاران در بند خود را از زندان آزاد کردند. اينها اتفاقات مهمي است و فضاي سياسي امروز را نشان ميدهد. بنابراين پاسخ سئوال شما در مورد اينکه چگونه ميتوان با مانع تراشي هاي رژیم مقابله کرد،  همين دو نمونه خود الگوهاي خوبي به کل جامعه بدست ميدهد. در هر حال با يک همبستگي وسيع است که ميتوان در مقابل رژیم ايستاد و اول مه را به شروعي بر يک اعتراض گسترده و سراسري در کل جامعه تبديل کرد. حمايت قوي و محکم از اعتراضات معلمان است که ميتواند جنبش اعتراضي در کل جامعه را به جلو برد و فضاي سياسي را متحول کند. بنابراين تاکيد  من بر اتحاد و همبستگي به عنوان يک حلقه کليدي در پيشروي ما در اوضاع کنوني است. بايد با اعتراضاتمان کاري کنيم که محمود صالحي و معلماني که هم اکنون در زندان هستند  فورا و بدون قيد و شرط آزاد شود. بايد با اشکال مختلف از جمله ايجاد کميته هاي همبستگي با معلمان در دانشگاه ها و در محلات، با برپايي شب هاي همبستگي ، با دست زدن به اعتصابات حمايتي از مبارزات معلمان در دانشگاهها و در کارخانجات و  مانند ابتکاري که کارگران در سنندج انجام دادند ،  با تشکيل کميته هاي مبارزه براي آزادي محمود صالحي و همه زندانيان سياسي و ابتکارات ديگري از اين دست جمهوري اسلامي را عقب راند و نه تنها به تدارک يک اول مه با شکوه و بزرگ رفت که چشمان دنيا را بطرف خود خيره کند، بلکه در موقعيت جديدي براي پيشبرد اعتراضاتمان قرار گيريم.

انترناسیونال: حکومت اسلامی هر سال سعی میکند در اول مه مراسم دولتی راه بیاندازد. هدف از این کار  چیست؟ در کل در مقابل مراسم دولتی حکومت اسلامی چه باید کرد؟

شهلا دانشفر: نگاهي به برخورد جمهوري اسلامي به اول مه از آغاز روي کار آمدنش تا کنون بيش از هر چيز نشانگر رشد جنبش کارگري در ايران است. در ابتدا رژیم وجود اين روز و  وجود کارگر را منکر ميشد. اما کارگران با مبارزاتشان در مقابل رژیم ايستادند و در عمل اين روز را  به رژیم تحميل کردند. پس از آن رژیم تلاش کرد با اعلام هفته کارگر نفس اين روز را بعنوان يک روز همبستگي بين المللي کارگري مخدوش کند. اما اين هم نگرفت و در کل برپايي اول مه مستقل توسط خود کارگران، يک موضوع کشاکش دايمي آنها بوده است.

يك شيوه معمول جمهوري اسلامي براي مقابله با اول مه مستقل و راديكال كارگري، جلو انداختن مزدوران خانه کارگر و شوراهاي اسلامي و برپا كردن مراسم و تجمعات دولتي با شعارهاي حكومتي و اسلامي است. يك كار مهم كارگران نيز هرساله خنثي كردن تلاش رژیم و پادوهاي خانه کارگر و شوراهاي اسلامي در مخدوش کردن اول مه و برپايي مراسم مستقل خود است.  در مراسم دولتي هر سال رژیم تلاش ميکند تا با ترتيب دادن نمايش هايي چون دادن جايزه به کارگراني که مطيع احکام انضباطي کارفرما و دولت بوده اند، تحت عنوان کارگران نمونه جاي پاي نيروهاي خود در کارخانجات را محکم کند. اما امروز ميبينيم همه اين اقدامات به حاشيه رفته است و ديگر جايي در برگزاري اول مه ندارد. مي بينيم مراسم دولتي عملا به صحنه ابراز وجود سياسي کارگران و اعتراضي وسيع در مقابل دولت و خانه کارگر و شوراهاي اسلامي تبديل شده است. از جمله اين را در اول مه سال گدشته و سال قبلتر آن ديديم. در اول مه سال ۸۴ کارگران سالن ۱۲ هزار نفره استاديوم ورزشي را تخليه کردند و عملا کمپين انتخاباتي رفسنجاني را به شکست کشاندند و سال گدشته نيز کارگران مراسم دولتي رژیم را بر هم زدند و با مارش عظيم خود به خيابانها آمدند و با شعار اشتغال اشتغال حق مسلم ماست و با فرياد زدن خواستهايشان جواب دندان شکني به رژیم و به خانه کارگر و شوراهاي اسلامي دادند و عملا اعلام کردند اين خود مردم هستند که در باره سرنوشت خود تصميم ميگيرند و با اعتراض خود و با شعارهايشان اعتراض خود را عليه دو قطب تروريست جهاني اعلام داشتند. امسال هم فعالين كارگري بايد گوش بزنگ باشند و با آمادگي كامل علاوه بر تدارك برپايي مراسمهاي مستقل، آمادگي كافي براي اينكه اين مزدوران رژیم را با شکست روبروسازند را داشته باشند.  بايد مراسمهايشان را بر هم زد و خيابانها را از آن خود کرد و تظاهرات خود را براه انداخت. بايد با  شعار شوراهاي اسلامي منحل بايد کرد و با شعار عليه جمهوري اسلامي و جنگ و بمب اتمي و نظام حاكم  و با فرياد يا سوسياليسم يا بربريت مارش عظيم و قدرتمند اول مه را با سرود انترناسيونال براه انداخت و با اين کار بساطشان را جمع کرد.

انترناسیونال: از طرفی اول مه روز اتحاد طبقاتی کارگران است. از طرف دیگر کارگران در ایران از تشکلهای سراسری  محرومند. این واقعیت یک مانع در مقابل برگزاری سراسری تر و متحدانه تر این روز است. برای مقابله با این مانع چه میتوان کرد؟

شهلا دانشفر: روشن است که اگر  طبقه کارگر در ايران تشکل هاي سراسري خود را داشت، طبعا جنبش کارگري و جنبش اعتراضي در سطح جامعه  امروز در شرايط بسيار  قدرتمندتري قرار داشت و محروميت طبقه کارگر از اين حق اوليه و پايه اي يک مانع بزرگ در جنبش کارگري و سراسري شدن اعتراضاتش است. بنابراين همانطور که شما نيز اشاره کرده ايد طبعا اين مانع خود را در برپايي يک اول مه متحد و سراسري نيز نشان ميدهد. براي مقابله با اين مانع  کارگران کمونيست و رهبران کارگري نقش مهمي دارند.

اولين گام براي مقابله با اين مانع، بحث بر سر اول مه و ضرورت يک اتحاد سراسري و گسترده در مجامع عمومي کارگري است. بحث بر سر ضرورت حمايت وسيع از مبارزات معلمان و مقابله با تعرضات رژیم در سطح جامعه است. بايد قبل از هر چيز کارگران را براي اول مه بعنوان روز اعتراض عمومي کارگران و کل جامعه آماده کرد.

گام دوم استفاده از فرصتي است که به فرارسيدن اول مه باقي مانده است. اين مدت ميتواند هفته همبستگي و اتحاد کل جامعه با  معلمان و تلاش براي جلب وسيعترين حمايت ها از مبارزات آنان باشد. دو هفته مبارزه براي تقابل با تعرضات رژیم و براي آزادي دستيگر شدگان از جمله محمود صالحي، معلمان دستگير شده و همه زندانيان سياسي باشد.

گام  بعدي متحد شدن  حول خواستهاي مشترک است. بطور واقعي امروز اعتراضات بخش هاي مختلف جامعه را خواستهاي مشترکي بهم پيوند ميدهد. از جمله همين امروز خواست افزايش حقوقها خواست اصلي و مهم معلمان است و دارند از ارقامي چون حداقل يک ميليون يا نهصد هزار تومان صبحت ميکنند. خواست افزايش حقوقها نه تنها خواست معلمان بلکه خواست همه کارگران، پرستاران،  بازنشستگان و بخش هاي مختلف جامعه است. ميشود حول اين خواست متحد شد و با بيانيه هاي مشترک متحد شد و نه تنها براي اول مه بلکه براي شکل دادن به يک اعتراض همگاني و عمومي حرکت کرد. در واقع اول مه ميتواند شروعي باشد براي گسترش اعتراضات در کل جامعه، با پلاتفرمي که در قطعنامه هاي اول مه خود را بيان کند. جامعه اي که کيفرخواست خود را عليه سرمايه داري اعلام ميکند و سوسياليسم را فرياد ميزند.

در همين راستاست که ميتوان براي اول مه با تشکيل کميته هاي مشترکي که ار رهبران کارگران، معلمان و از تشکل هاي مختلفي که از سوي خود کارگران و معلمان شکل گرفته و هم اکنون رهبران اين اعتراضات هستند، به تدارک يک اول مه بزرگ و وسيع و توده اي رفت.

انترناسیونال: چه شعارها و مطالبات سراسری را باید در این روز برجسته کرد؟

شهلا دانشفر: شعارهاي اول مه بايد رنگ اوضاع سياسي امروز ايران را داشته باشد. راديکال، سرخ ، چپ و سوسياليستي باشد. در اول مه امسال بايد با شعار سوسياليسم يا بربريت نشان دهيم که کمونيسم در ايران قدرتمند در صحنه سياسي جامعه حضور دارد و بار ديگر حاشيه اي بودن ديگر آلترناتيو هاي بورژوايي را به نمايش گذاشت و شعارهاي سوسياليسم يا بربريت، آزادي برابري بايد در همه جا بدرخشد . در اول مه بايد  علاوه بر تاکيد بر خواستهاي همين امروز کارگران، خواست افرايش دستمزدها، لغو قراردادهاي موقت کار و پرداخت فوري تمامي دستمزدهاي پرداخت نشده و اعلام حق تشکل و حق اعتصاب و آزادي بيان و عقيده بعنوان  حقوق پايه اي کل جامعه ، با شعار نه جنگ نه بمب اتمي آزادي برابري، يک کره زمين يک انسان،  نه خود را به دو قطب تروريست جهاني اعلام کرد و همبستگي بين المللي کارگري را فرياد زد. با اين شعارهاست که طبقه کارگر تمايز خود را با جبهه هاي راست طرفدار جنگ و جمهوري اسلامي هر دو متمامز ميکند و نه تنها در ايران بلکه در سطح بين المللي ميتواند در صف پيشتاز بشريت قرار گيرد. همه ميدانيم دنيا به ايران چشم دوخته است و صداي راديکال، انساني در مقابل فضاي جنگي کنوني بر فضاي بين المللي نيز تاثير مهم خواهد داشت.

در کل ميخواهم بگويم که بعد از شانزده آذر سرخي که پشت سر گذاشتيم ، بعد از هشت مارس و تجمعات هزاران نفره معلمان که شعار سوسياليسم بپاخيز براي رفع تبعيض بلند شد، ميتوان انتظار داشت که اول مه امسال بايد سرخ و با شکوه باشد و ابهت  مارش آن با سرود انترناسيونال دنيا را متحير کند.

انترناسیونال: در آستانه اول مه، معلمان در شهرهای متعددی به اعتصاب دست زده اند. کمی در باره اهمیت این اعتصاب در این مقطع صحبت کنید و اینکه چگونه میتوان تقارن این اعتصاب و اول مه را به نفع گسترده برگزار کردن این روز و اتحاد بیشتر جنبش کارگری مورد استفاده قرار داد؟

شهلا دانشفر: اعتصاب معلمان يکي از توده اي ترين و بزرگترين اعتصابات در طول حيات جمهوري اسلامي بوده است. اين اعتصاب فضاي سياسي جامعه را تغيير داده است. اين اعتصاب در کنار تجمعات هزاران نفره معلمان در مقابل مجلس توازن قواي سياسي جامعه را به کل عوض کرده است. اين اعتراضات کارگران، معلمان و کل جامعه را به قدرت عظيم خود واقف تر کرده و بيش از بيش ترس جامعه را براي دست زدن به اشکال تعرضي تر مبارزه از بين برده است و طبقه کارگر و کل جامعه را در موقعيت بهتري براي مبارزات متحد و عمومي قرار داده است. اين اعتراضات بطور واقعي کل جنبش سرنگوني را در شرايط تعرضي تري قرار داده است. بنابراين جايگاه و اهميت سياسي اين مبارزات روشن است. اکنون تقارن اين اعتراضات به اول مه  بدون شک تاثير خود را بر اول مه و توده اي شدن و گسترده بودن اين روز ميگذارد. بايد با توجه به اين موقعيت سياسي مناسبي که در آن قرار گرفته ايم به تدارک اول مه برويم.  اعتراضات معلمان امروز يک نقطه قوت ما براي بسيج کل جامعه و برپايي يک اول مه بزرگ و با شکوه است. با توجه به همه اينها روشن است که بايد با تمام قوا اين اعتراضات را مورد حمايت و پشتيباني قرار دهيم و مبارزات معلمان بايد با يک همبستگي وسيع در سطح جامعه همراهي شود. دانشگاهها نقش مهمي در اين زمينه دارند و ميتوانند با اعلام همبستگي با معلمان، با برپايي اعتصابات حمايتي و شرکت در تجمعات انها به مبارزات معلمان قدرت دهند. کارگران ميتوانند با نامه هاي حمايتي خود و با شرکت فعال در تجمعات اعتراضي شان نقش مهمي در تداوم اين مبارزات داشته باشند. از همين رو در سئوال قبل نيز من بر استفاده از فرصت دو هفته مانده به اول مه بعنوان دو هفته همبستگي با معلمان و کارگران تاکيد کردم. واقعيت اينست که تقارن اعتراضات معلمان با اول مه فرصتي ايجاد کرده که ميتواند اول مه امسال را بزرگ و توده اي و به روزي تاريخي تبديل کند و سرآغازي باشد براي يک اعتراض متحد و سراسري در کل جامعه. بايد به استقبال چنين روزي برويم

انترناسيونال ١٨٨، ٣١ فروردين ٨٦. *

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: