شهلا دانشفر

خوش آمديد

جمهوري اسلامي بايد از سازمان جهاني كار اخراج گردد

نود و پنجمين اجلاس سالانه سازمان جهاني كار (آي ال او) در ٣١ تا ١٦ ژوئن در ژنو برگزار ميشود. طبعا بنا به روال هر ساله، امسال نيز قرار است هياتي از سوي جمهوري اسلامي در اين كنفرانس شركت داشته باشد.هياتي كه در آن چماقداران خانه كارگر و شوراهاي اسلامي بعنوان نمايندگان كارگران ايران در اين اجلاس شركت خواهند كرد.

اين موضوعي است كه هر ساله مورد اعتراض كارگران در ايران بوده است. كارگران در ايران بارها اعلام كرده اند كه شوراهاي اسلامي و خانه كارگر نه تنها نمايندگان كارگران در ايران نيستند بلكه ارگانهاي جاسوسي و سركوب رژيم و كارفرمايان در كارخانجات هستند. خواست انحلال شوراهاي اسلامي خواست كارگران در ايران است و بطور مشخص از سوي كارگران شركت واحد در مبارزات يكساله اخيرشان اعلام شده است. كارگران ايران خواهان اخراج هيات جمهوري اسلامي ايران از سازمان جهاني كار هستند. در سال گذشته ما شاهد ارسال  نامه هاي اعتراضي از سوي جمع هايي از كارگران از ايران از جمله از سوي جمعي از كارگران ايران خودرو،  كميته پيگيري براي ايجاد تشكلهاي آزاد كارگري با بيش از دو هزار امضا و نيز كارگران شركت اتوبوسراني واحد در ارتباط با شركت هيات ايران در كنفرانس جهاني كار بوديم

در همين رابطه از سوي كميته همبستگي بين المللي كارگري حزب كمونيست كارگري ايران نامه اي خطاب به كنفدراسيون اتحاديه هاي آزاد كارگري و اتحاديه هاي كارگري در سراسر جهان داده شد كه در آن بر روي ضرورت فشار آوردن به سازمان جهاني كار براي اخراج هيات ايران از سازمان جهاني كار تاكيد شده بود. همچنين حزب كمونيست كارگري ايران بارها و بارها عليه حضور جمهوري اسلامي در سازمان جهاني كار “آي ال او”  پيكتهاي اعتراضي بر پا كرده و خواهان اخراج فوري جمهوري اسلامي از اين سازمان شده است. همچنين دهها اتحاديه و تشكل عضو “آي ال او”  جمهوري اسلامي را بعنوان يك رژيم ضد كارگري محكوم كرده اند و حتي خواهان اخراج اين حكومت از سازمان جهاني كار شده اند. اما تا به امروز عليرغم همه اين اعتراضات سازمان جهاني كار “آي ال او” از سياستهاي جانبدارانه خود از رژيم اسلامي ايران دست بردار نبوده و با اين كار خود عملا ضربات جدي اي به جنبش كارگري در ايران وارد ساخته است.

سياست سازمان جهاني كار در قبال جمهوري اسلامي در واقع يك دهن كجي آشكار در برابر خواست كارگران ايران، خواست انحلال شوراهاي اسلامي و خانه كارگر است. سياست جانبدارنه سازمان جهاني كار بايد اكنون كه در آستانه تشكيل نود و پنجمين كنفرانس سالانه اين سازمان هستيم،  با اعتراض گسترده كارگران ايران، با حمايت گسترده اتحاديه هاي كارگري و سازمان هاي آزاديخواه در سطح جهاني از اعتراض کارگران ايران و با خواست اخراج هيات جمهوري اسلامي پاسخ گيرد.

كارنامه سياه جمهوري اسلامي در سركوب مبارزات حق طلبانه كارگران و مردم ايران امروز بر هيچ كس در سراسر دنيا پوشيده نيست. رژيم جمهوري اسلامي، رژيم آپارتايد جنسي و جنايت است. رژيم اسلامي ايران بايد از تمامي نهادهاي بين المللي اخراج گردد. رژيم اسلامي ايران به جرم ٢٧ سال جنايت، اعدام و شكنجه فعالين و معترضين آزاديخواه بايد در دادگاههاي بين المللي به محاكمه كشيده شود. اين رژيمي است كه در٤ بهمن سال ٨٢، صف تظاهرات  كارگران معدن ذوب مس خاتون آباد  در شهر بابك را،  كه در اعتراض به اخراج ها به خيابانها آمده بودند، به گلوله بست و چهار نفر از كارگران را كشت. اين رژيمي است كه در سال گذشته با حمله به كارگران شركت اتوبوسراني واحد اعتصاب آنها را در هم شكست و بيش از هزار كارگر را راهي زندان كرد. اين رژيمي است كه در آن پرداخت نكردن دستمزد كارگران براي ماهها و اخراجهاي دسته جمعي كارگران و انعفاد قراردادهاي برده وار موقت كاري و تبديل محيط هاي كار به اردوگاههاي اجباري كار يك سياست  هرروزه و معمول است. اين رژيمي است كه در آن كارگران از اوليه ترين حقوق خود، حق اعتصاب، حق تشكل و داشتن يك زندگي انساني محرومند. اين رژيمي است كه سالهاست كه مردم ايران و بويژه كارگران حكم به نابودي آن داده اند. ابعاد جنايات اين رژيم موضوعي نيست كه از چشم سازمان جهاني كار دور مانده باشد. اما عليرغم همه اين اعتراضات امسال باز سازمان جهاني كار ميزبان اين رژيم آپارتايد جنسي و ضد بشري در اجلاس سالانه خود است.

سازمان جهاني كار”آي ال او” عمدتا مجمعي از نمايندگان دولتها و کارفرمايان است و سياستهايش مستقيما متاثر از سياست خارجي دولتهاي غربي است. اين سازمان در طول حيات جمهوري اسلامي از اين حكومت عليرغم سياستهاي ضدكارگري و جنايتكارانه اش عليه كارگران، حمايت كرده و تشكلهاي دولت ساخته نظير خانه كارگر و شوراهاي اسلامي را به عنوان نمايندگان كارگران ايران به رسميت شناخته است. سازمان جهاني كار “آي ال او” را بايد وسيعا مورد اعتراض قرار داد.

بويژه بايد اين سازمان به خاطر به رسميت شناختن شوراهاي اسلامي و خانه كارگر بعنوان نمايندگان كارگران ايران در اجلاس هاي سالانه اش، مورد اعتراض شديد قرار گيرد. خانه كارگر و شوراهاي اسلامي ابزاري براي سركوب و مهار كردن اعتراضات كارگري در ايران هستند. اينها آلترناتيوي هاي دولت در برابر ايجاد تشكل آزاد و مستقل از دولت از سوي كارگران هستند. اين سردمداران خانه كارگر و شوراهاي اسلامي بودند كه سال گذشته به سنديكاي كارگران شركت واحد حمله بردند و با تيز بر زبان منصور اسانلو رئييس هيات مديره اين سنديكا را بريدند و كارگران را ضرب و شتم كردند. اين خانه كارگر و شوراهاي اسلامي هستند كه همواره در شناسايي و دستگيري كارگران در كارخانجات، در كنار اطلاعات و حراست رژيم نقش داشته اند و اين نقش خود را در اعتراضات كارگران شركت واحد و سركوب اعتصاب آنان و دستگير ي كارگران معترض به جا آوردند.

شوراهاي اسلامي و خانه كارگر بطور واقعي و همواره با انزجار كارگران روبرو بوده و هم اكنون  خواست انحلال آنها به يك خواست فوري كارگران و از جمله كارگران شركت واحد تبديل شده است. اول مه سال گذشته بود كه كارگران با به هم زدن مراسم دولتي خانه كارگر و شوراهاي اسلامي در استاديوم آزادي و جلوگيري از سخنراني رفسنجاني و كمپين انتخاباتي او مضحكه انتخابات رژيم را به افتضاح كشيدند و با اين كار خود به مزدوران خانه كارگر و شوراهاي اسلامي كه سازماندهندگان اين كمپين انتخاباتي در اول مه بودند، جواب دندان شكني دادند. نظير همين اتفاق در اول مه امسال در ابعاد گسترده تري  تكرار شد و مراسمي كه از سوي خانه كارگر و شوراهاي اسلامي و با شعار انرژي اتمي حق مسلم ماست در مقابل سفارت آمريكا فراخوان داده شده بود تا ظاهرا به دنيا چنين وانمود شود كه كارگران پشت سياستهاي جنگ افروزانه رژيم قرار دارند، به اعتراض گسترده هزاران نفره كارگران در تهران تبديل شد و كارگران با شعار آزادي برابر حق مسلم ماست صف خود را از صف مزدوران خانه كارگران و شوراهاي اسلامي جدا كردند.

سازمان جهاني كار با به رسميت شناختن شوراهاي اسلامي و خانه كارگر بعنوان تشكل هاي كارگري عملا در مقابل خواست تشكل يابي آزاد و مستقل از دولت كارگران ايران قرار گرفته است. سازمان جهاني كار با ادامه دادن به اين سياستش عملا در كنار رژيم اسلامي ايران و خانه كارگر و شوراهاي اسلامي و در تقابل با جنبش اعتراضي كارگران در ايران ايستاده است.

اكنون كه به اجلاس سالانه سازمان جهاني كار “آي ال او” نزديك ميشويم، بايد با سيل نامه هاي اعتراضي و با برپايي پيكت هاي اعتراضي در مقابل دفتر اين سازمان، كاري كنيم كه هيات ايران از سازمان جهاني كار اخراج گردد و از تمامي سازمانهاي كارگري در سطح جهاني بخواهيم كه از اين خواست برحق ما حمايت كنند.

نكته مهم اينست كه ما امسال در  شرايط بسيار متحول تري قرار داريم. جنبش اعتراضي كارگران ابعاد بسيار گسترده اي پيدا كرده است. شوراهاي اسلامي و خانه كارگر آبروباخته تر و منفور تر از هر زماني هستند. بويژه در شرايطي كه دو قطب تروريست جهاني جمهوري اسلامي و آمريكا به تبليغات جنگي خود شدت داده اند، تمام توجه دنيا به طرف مردم ايران و كارگران بعنوان جبهه سوم، جبهه بشريت متمدن معطوف شده است. بايد از تمامي انسانهاي آزاديخواه و از تمامي نهادهاي كارگري بخواهيم كه از خواستها و مطالبات ما كارگران حمايت و پشتيباني كنند و كاري كنيم كه جمهوري اسلامي در سطح جهاني منزوي شده و از تمامي مراجع بين المللي و از جمله از سازمان جهاني كار “آي ال او”  طرد و اخراج گردد. بايد به دنيا اعلام كنيم كه اين جنگ جنگ ما نيست. و سرنگوني جمهوري اسلامي يك حلقه مهم در به زير كشيدن اسلام سياسي و به شكست كشاندن سياست نظم نوين جهاني آمريكاست.

امسال شرايط بيش از هر وقت براي جلب همبستگي بين المللي كارگري و براي به انزوا كشاندن جمهوري اسلامي در سطح بين المللي فراهم است. بايد فرصت را دريافت و بعنوان اولين گام جمهوري اسلامي بايد از سازمان جهاني كار بعنوان يكي از مراجع بين المللي فورا اخراج شود

انترناسيونال ١٤١،  ٥خرداد ٨٥.*

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: