شهلا دانشفر

خوش آمديد

دور تازه اي از مبارزات معلمان آغاز ميشود

بار ديگر جنب و جوش اعتراضي در ميان معلمان بالا گرفته است. مساله افزايش حقوقها يك مساله فوري معلمان است. در همين رابطه در همين بهمن ماه ما شاهد دو تجمع اعتراضي از سوي معلمان در مقابل مجلس اسلامي در سوم و ١٥ بهمن ماه بوديم. روز ١٥ بهمن بيش از هزار معلم از شهرهاي مختلف در مقابل مجلس جمع شدند. اين تجمع از سوي تشكلهاي صنفي معلمان بر پا شد و از شهرهاي مختلف معلماني بعنوان نمايندگان اين تشكل شركت كردند. موضوع اختلاف اعتراض به پس گرفتن لايحه مديريت خدمات كشوري اعلام شد. طرحي كه ظاهرا  قرار است بر اساس آن حقوق دريافتي معلمان با ديگر كاركنان دولت٬ برابر شود. در اين روز نيروهاي انتظامي از ترس گسترش اعتراض معلمان در محل مستقر بودند. تجمعي كه در آن  معلمان تهديد كردند كه اگر تا ٢٥ بهمن به آنها پاسخي داده نشود در ٣٠ بهمن و ١ اسفند دست به اعتصابي سراسري خواهند زد و با ياد آور شدن اعتراضات با شكوه سال ٨٢ كه در آن معلمان اعتصابي سراسري بر پا داشتند٬ بر خواستها و مطالباتشان تاكيد كردند.

اما بطور واقعي موضوع چيست و راه حل چيست؟

معلمان از سال ٧٩ است كه بطور متوالي دست به اعتراض و مبارزه زده و بر خواستها و مطالباتشان تاكيد داشته اند. در اين اعتراضات بر خواستهاي خود حق تشكل٬ حق اعتصاب٬ افزايش دستمزدها٬ تامين تسهيلات لازم براي تامين مسكن٬ بهداشت و درمان رايگان تاكيد كرده و به اشكال مختلف اعتراض خود را بيان كرده اند. در سال ٨١ بود كه ما شاهد تظاهرات هزاران نفره معلمان در تهران بوديم. تظاهراتي كه توجه كل جامعه را بطرف خود متوجه كرد. تظاهراتي كه در آن ما شاهد اعتراض عليه آپارتايد جنسي و حجاب بوديم. زنان معلمي بودند كه بعنوان اعتراض حجاب خود را كنار زدند و دست در دست همكاران مرد خود ديوارهاي آپارتايد جنسي را شكاندند و آزادي و برابري را فرياد زدند. تظاهراتي كه بيش از هر چيز رنگ راديكال و چپ را بر خود داشت و در مقابل تشكلهاي نيم بندي كه ظاهرا فراخوان دهنده اين اجتماع بودند ايستادند و آنجا كه آنها تلاش داشتند اين اعتراضات را مهار كنند از آن عبور كردند.

امروز بار ديگر كانون صنفي معلمان٬ فراخوان به اجتماع داده است. فراخواني كه ظاهرا در اعتراض به كنار زدن لايحه خدمات كشوري است. اما بطور واقعي خواست معلمان چيست و راه حل كدامست؟

واقعيت اينست كه دولت خاتمي به جاي پاسخ مستقيم به خواست افزايش حقوقها كه خواست اصلي معلمان بود٬ با طرحهاي مختلفي چون همين طرح خدمات كشوري عملا تلاش كرد كه مبارزات معلمان را به مجاري دولتي بيندازد و با اين كار تلاش داشت كه مبارزات معلمان را كه اعلام كرده بودند كه ديگر حاضر نيستند زير خط فقر زندگي كنند و با مقايسه حقوق دريافتي خود با نمايندگان مجلس عملا كل نابرابري موجود در جامعه را به زير سئوال ميبردند٬ در چهارچوب قانوني مهار كند. طبعا رضا دادن به همين اندك تغيير در سطح حقوق معلمان و ارائه طرح خدمات كشوري نتيجه فشار مستقيم مبارزات معلمان بود و امروز كنار زدن اين لايحه از سوي دولت احمدي نژاد در واقع تهاجمي به زندگي و معيشت معلمان است. اما مساله اساسي اينست كه حتي اگر لايحه مورد نظر كه ظاهرا قرار بود از آغاز سال ٨٦ به اجرا گذاشته شود٬ به اجرا در آيد باز هنوز معلمان محكوم به زندگي در زير خط فقر هستند. بنابراين امروز كه بار ديگر شاهد جنب و جوش اعتراضي در ميان معلمان هستيم٬ اكنون كه مجددا مساله ميزان حقوق ماهانه معلمان به موضوع بحث در ميان آنان تبديل شده است و اكنون كه آخر سال است و مساله تعيين حداقل دستمزد كارگران به موضوع بحث در ميان كارگران و در دولت تبديل شده و كشاكشي در جريان است٬ پاسخ درست و واقعي به اين مساله طرح مشخص مبلغ و ميزان حقوق پايه  از سوي خود معلمان است. معلمان بايد بار ديگر اعلام كنند كه ديگر حاضر نيستند كه زير خط فقر زندگي كنند و حقوق ماهانه آنها بطور مثال نبايد از ٥٠٠ هزار تومان در ماه كمتر باشد. معلمان بايد در كنار كارگران٬ پرستاران و ديگر بخش هاي حقوق بگير جامعه زير اين پرچم و مبارزه متحد شوند و پيشتاز چنين حركتي باشند.

روزنامه سرمايه طي گزارشي درباره وضعيت اقتصادي معلمان٬ از وجود هفتصد هزار معلم كه زير فقر زندگي ميكنند و در ماه حدود ١٣٠ تا ٢٥٠ هزار تومان حقوق ميگيرند٬ سخن ميگويد. معلمان بايد با دادن بيانيه هاي روشن و اعتراضي صداي اعتراض خود را به اين وضعيت و به اينهمه نابرابري بلند كنند.

٣٠ بهمن كه به عنوان اولتيماتومي براي پاسخ گويي به اعتراض معلمان اعلام شده است٬ فرصتي است كه معلمان در همه جا و در سراسر ايران دست به اعتصاب بزنند و با اعلام خواستهاي خود بصورت قطعنامه هايي مشخص و روشن بار ديگر دست به يك قدرتنمايي بزرگ بزنند و كل جامعه را به حمايت از خود بسيج كنند.

٣٠ بهمن فرصتي است كه معلمان راديكال و كمونيست به جلوي صحنه بيايند و خواستهاي واقعي معلمان را نمايندگي كنند.

امروز  بهترين فرصت است كه معلمان راديكال و كمونيست در دل همين روابطي كه در طول مبارزات چندين ساله شان شكل داده اند٬ دور هم گرد آيند و تشكل واقعي و مستقل از دولت خود معلمان را اعلام كنند و همه معلمان را به متحد شدن حول آن فرا بخوانند. دور تازه اي از مبارزات معلمان آغاز شده است. بايد براي آن خود را آماده كنيم

انترناسيونال ١٧٨،  ٢٠ دي ٨٥.*

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: