شهلا دانشفر

خوش آمديد

مبارزات کارگرى ٤ ماهه اول سال ٨٢

در ادامه حرکات اعتراضى کارگران در سال ٨١ و بويژه در ٤ ماهه اول سال ٨٢ ما شاهد حرکات و مبارزاتى بوديم که به نوبه خود در اوضاع سياسى و بر مبارزت کارگرى در ايران نقش داشتند. ما شاهد نمونه هايى چون دو ماه اعتراض و مبارزه کارگران چيت بهشهر بوديم که توانست حمايت و پشتيبانى کل مردم اين شهر را بدنبال خود بکشاند و به “بحران بهشهر” براى رژيم تبديل شود. ما شاهد برپايى مراسم مستقل اول ماه مه با گرد آمدن کارخانجات مختلفى بوديم که ابعاد آن نسبت به سالهاى گذشته وسيعتر و چشمگيرتر بود و هم اکنون ما شاهد شروع جنب و جوش جديدى در محيط هاى متمرکز کارگرى از جمله در کارخانجات ماشين سازى و در ميان کارگران نفت هستيم که همه و همه به نوعى بيان کننده جهت گيرى جديدى در جنبش کارگرى است. ديدن شاخص هاى مهم مبارزات کارگرى در ٤ ماهه اخير و به درجه اى در سال ٨١ و تمايز اين دوره با سالهاى گذشته به ما کمک ميکند تا ارزيابى واقعى ترى از وضعيت امروز جنبش کارگرى پيدا کنيم و حلقه هاى کليدى در پيشروى اين جنبش را بهتر بشناسيم. خطوط اصلى شاخص هاى اين دوره را مرور ميکنيم

محور خواستها و مبارزات کارگران

مبارزات کارگرى در چند ماهه اخير همانند سال ٨١ اساسا حول خواست دستمزدهاى پرداخت نشده و عليه اخراج بود، مبارزاتى که هر روزه و بطور وسيع يک عرضه دائمى مبارزه عليه جمهورى اسلامى بوده است. اما از اواخر سال ٨١ و بويژه در چند ماهه اخير ما شاهد تحرک بيشترى بر سر خواستهاى ديگرى چون خواست افزايش دستمزدها و بهبود شرايط کار اساسا در بخش هاى متمرکز تر کارگرى، در بخش هايى که کارگران از شرايط باثبات ترى برخوردارند، هستيم. از جمله اعتصاب کارگران ماشين سازى هاى اراک و والکو کرمان “ايرانکو”، “واگن سازى پارس” و “آذر آب” در اراک و تراکتورسازى تبريز را ميتوان نام برد. همينطور در هفته اول تيرماه زمزمه هاى اعتراض بر سر خواست افزايش دستمزد در ميان کارگران نفت بالا گرفت. اين جنب و جوش ها اگر چه تازه شروع شده است اما بيانگر جهت گيرى اى است که مبارزات کارگران در چند ماهه اخير پيدا کرده است.

اشکال مبارزات کارگران

يک برجستگى مهم اعتراضات کارگرى در چند ماهه اخير وجود روحيه بالاى اعتراضى در ميان کارگران و بعضا دست زدن به اشکال تعرضى ترى از مبارزه است. در حرکات اعتراضى اين دوره ميبينيم که کارگران اولتيماتوم ميدهند، تهديد ميکنند که اگر پاسخشان داده نشود دوباره به خيابانها خواهند آمد، تهديد به تظاهرات و راهپيمايى ميکنند، تهديد ميکنند که اگر پاسخ نگيرند با خانواده هايشان برخواهند گشت و غيره. اينها همه حاکى از فضاى اعتراضى بالا در سطح جامعه است که بر فضاى اعتراضى در ميان کارگران تاثير گذاشته است. کارگران در بسيارى جاها زير بار بازخريد اجبارى نميروند، کارگران اخراجى خواهان بازگشت به کار خود هستند، کارگران در مذاکرات با دولت و کارفرمايان براحتى زير بار قول و وعده آنان نميروند و خواهان تمامى طلبهاى خود هستند. در کل ميتوان گفت مبارزات کارگرى در چند ماهه اخير همانند سال ٨١ عمدتا در اشکال متنوعى چون اعتصاب، برپايى تجمعات اعتراضى، برپايى پيکت و تجمع در مقابل مراکز دولتى، بستن جاده ، تحصن و تظاهرات و راهپيمايى انجام گرفته است. اما در چند ماهه اخير بيش از هر وقت اين اعتراضات در اشکال تظاهرات و راهپيمائى به بيرون از کارخانجات کشديده شده است.

سازماندهى

يک مشخصه مهم مبارزات کارگرى در چند ماهه اخير درجه بالاى سازمانيافتگى آن بوده است. نگاهى به اين مبارزات نشاندهنده پيشروى جنبش کارگرى در زمينه سازمانيابى مبارزات کارگرى است. برپايى اعتراضات طولانى مدت يک هفته و چند ماهه کارگرى، دو ماه حرکت و اعتراض در کارخانه چيت بهشهر که تمام شهر را فراگرفت همه و همه نشاندهنده يک سازماندهى قوى در پشت اين حرکات و اعتراضات است. در سال گذشته همچنين ما شاهد موارد متعددى از حرکات متحد و همزمان چندين کارخانه در شهر هاى مختلف ايران بوديم. از نمونه هاى برجسته آن، حرکات اعتراضى کارگران نساجى در اصفهان، برپايى مراسم مستقل اول ماه مه با گرد آمدن کارگران از کارخانجات مختلف در نقاط مختلف، حمايت کارگران کارخانجات ديگر در بهشهر به صف تظاهرات کارگران چيت بهشهر، همه و همه قبل از هر چيز بيانگر درجه رشد و سازمانيافتگى مبارزات کارگرى و نقش برجسته رهبران کارگران و کارگران کمونيست در راس اين حرکات است. بايد اين پيشروى ها را تثبيت کرد. بايد مجامع عمومى کارگرى که ظرف اعتراض هر روزه کارگران در شرايط کنونى است را به مجامع عمومى منظم کارگرى بدل کرد و وسيعا ارتباط ميان اين مجامع عمومى را برقرار ساخت. اين اولين قدم مهم و عملى در جهت خدمت به ايجاد تشکلهاى سراسرى کارگران و ايجاد شوراهاى کارگرى است.

حمايت مردم از مبارزات کارگران

اوضاع سياسى ايران طورى است که امروز هر حرکت اعتراضى کوچکى ميتواند به حرکتى بزرگ و وسيع عليه رژيم تبديل شود. يک مشخصه مهم يکساله اخير مشاهده حمايت مردم از مبارزات کارگران و از هر حرکت اعتراضى است. از همين رو حرکات و اعتراضات کارگرى اى که به بيرون از کارخانه ها کشيده ميشود، فورا به حرکاتى بزرگ و وسيع تبديل ميشوند. حرکاتى که بعضا به اعتراض در سطح يک شهر تبديل ميشد، نظير حرکت اعتراضى کارگران لوله سازى اهواز، کارگران نساجى در اصفهان و مبارزه کارگران چيت بهشهر.

برپايى مراسم مستقل اول ماه مه

برگزارى اول مه در ايران بيش از هرچيز نمايانگر رشد راديکاليسم و گرايش چپ و سوسياليستى در جنبش کارگرى است. در اول ماه مه ٨٢ ما شاهد شکست مفتصحانه خانه کارگر و مراسم دولتى بوديم. اين مراسم که يک روز قبل از ١١ ارديبهشت برگزار شد با بايکوت کامل کارگران روبرو شد. از سوى ديگر امسال ما بيش از هر سال شاهد برپايى مراسم هاى مستقل اول ماه مه در جمع ها و گروههاى مختلف کارگرى از کارخانجات مختلف بوديم. از نمونه هاى برجسته آن ميتوان مراسمهاى اول ماه مه در سنندج، توسط کارگران کارخانجات جاده کرج، و از سوى کارگران جاده آبعلى و مراسم کارگران در سالن ورزشى صادقيه را نام برد. در اين مراسم ها کارگران روز اول ماه مه را بعنوان روز همبستگى جهانى کارگران گراميداشتند، و عليه سرمايه دارى و استثمار و از تاريخچه اين روز سخن گفتند. اول ماه مه امسال جلوه اى از آگاهى کارگران در ايران بود.

برخورد رژيم به حرکات و اعتراضات کارگرى

يک ترس رژيم در حرکات کارگرى، پيوستن مردم به اين اعتراضات و تبديل آن به شورشهاى شهرى و محلى و به حرکتى بزرگ از نوع بهشهر است. از اينرو اساسا رژيم هر کجا که با تجمع و اعتراضى روبرو ميشود در وهله اول ميکوشد جمعيت را متفرق کند و مانع پيوستن مردم به آن حرکت شود. در برخورد به اعتراضات کارگرى در يکساله اخير رژيم بيشتر از هر چيز به بکارگيرى نيروى انتظامى و سرکوب و متفرق کردن تجمعات اعتراضى کارگرى و دستگيرى فعالين کارگرى متوسل شده است. اما باتوجه به فضاى بالاى اعتراضى در ميان کارگران و اساسا در سطح جامعه در عمده اين حرکات کارگران با نيروى انتظامى رژيم درگير شده و در بسيارى موارد به درگيرى گسترده و چند ساعته تبديل شده است. نمونه هاى آنرا در حرکت روز ٤ تيرماه کارگران کشمير کرمانشاه، مبارزه کارگران شرکت کشتى سازى “تايد واتر” در روزهاى ١٩، ٢٠ و ٢١ خرداد ماه و نيز مبارزه کارگران چيت بهشهر ميتوان ديد.

يک روش ديگر رژيم در برخورد به اعتراضات کارگرى ايجاد تفرقه در ميان کارگران بوده است. از جمله استفاده از سلاح بازخريد اجبارى و وادار کردن بخشى از کارگران به قبول آن و يا پرداخت بخش کوچکى از مطالبات کارگران و تلاش براى شکستن اتحاد کارگران و نظير آن را ميتوان نام برد. نمونه هاى اين برخورد را در رابطه با مبارزه کارگران لوله سازى اهواز، کارگران چيت بهشهر و در بسيارى جاهاى ديگر ديديم. اما برخورد رژيم در برخورد به اعتراضات کارگران در مراکز کليدى و مراکز بزرگ کارگرى متفاوت بوده است. در اين بخش ها رژيم کوشيده است محتاط برخورد کند. کوشيده است از تحريک بيشتر و تشديد جو اعتراضى پرهيز کند و قبل از بالا گرفتن اعتراض پا پيش گذارد و با وارد شدن به مذاکره با نمايندگان کارگران موقتا فضا را آرام نگه دارد. کارى که در همين تير ماه در برخورد به اعتراضاتى که در ميان کارگران نفت بر سر خواست افزايش دستمزدها شاهد آن بوديم و رژيم تلاش کرد با فراخواندن نمايندگان کارگران به مذاکره موقتا اوضاع را آرام نگه دارد. ضمن اينکه از سوى ديگر مقرارات امنيتى در اين بخش را بالا برد و براى جلوگيرى از تماس در ميان بخش هاى مختلف نفت حتى از انتشار نشريه داخلى نفت جلوگيرى کرد. در نيمه دوم خرداد که شاهد اوج گيرى جنبش اعتراضى در کل جامعه بوديم و بويژه در مقطع ١٨ تير رژيم با ارسال بخشنامه اى داخلى بر افزايش نگهبانان داخلى کارخانجات تاکيد کرد.

کارگران و اوضاع سياسى کنونى

واقعيت اينست که مبارزه کارگران عليه جمهورى اسلامى و عليه سرمايه داران محدود به مبارزه آنااان در محيط کار و تنها براى خواست دستمزدهاى معوقه و بهبود کارشان نيست، بلکه کارگران همدوش ديگر مردم در اعتراضاتى که در سطح جامعه وجود دارد، شرکت دارند و يک نيروى مهم اين حرکات و اعتراضات بوده اند. بعنوان مثال در همين يکساله اخير ما شاهد حرکات اعتراضى مردم در محلات کارگر نشينى چون اسلامشهر در تهران، و چندين محله در اهواز، در شيراز و در اصفهان و فولادشهر بوديم.اما در شرايط امروز که جنبش سرنگونى در ايران پر قدرت تر از هر وقت به ميدان آمده است و نسيم انقلاب وزيدن گرفته است، بميدان آمدن کارگران بعنوان طبقه کارگر بيش از هر زمان حياتى است. امروز شرايطى است که بدليل توازن قواى موجود در جامعه وضعيت مناسبترى براى ابراز وجود طبقه کارگر و دخالت آنان در سياست فراهم شده است. امروز روزى است که کارگران ميتوانند به امر تشکل خود و تثبيت مجامع عمومى کارگرى رسميت بخشند و متحد و متشکل در راس اعتراضات جارى در سطح جامعه قرار گيرند. امروز شرايطى است که طبقه کارگر براى رهائى خود و رهائى کل جامعه از نکبت رژيم اسلامى بايد سريعا متشکل شود و خود را براى اعتصابات سياسى آماده کند. امروز روز به ميدان آمدن کارگران است.

گوشه هايى از حرکات اعتراضى کارگران در ٤ ماهه اخير

فروردين ٨٢

٭ ١٦ فروردين تجمع کارگران کارخانه سيما چوب وابسته به سازمان صدا و سيماى جمهورى اسلامى در اعتراض به انتقال محل کارخانه از جاده کرج به فشافويه در جاده قم، در مقابل مسجد سازمان صدا و سيما.

٭ ١٧ فروردين تجمع ٤٠٠٠ تن از کارگران اخراجى سازمان فرهنگى و هنرى شهردارى تهران در اعتراض به اخراج خود.

٭ ١٧ فروردين تجمع ٧٠ نفر از کارگران اخراجى دانشگاه چمران در اهواز در اعتراض به اخراج خود.

٭ ١٧ فروردين تجمع کارگران چيت سازى بهشهر در اعتراض به بلاتکيلفى خويش و عدم پرداخت ٢٦ ماه حقوقهايشان در برابر فرماندارى بهشهر.

٭ ١٨ فروردين تجمع کارگران چيت بهشهر در برابر فرماندارى و راهپيمايى آنها بسوى شهر و حمايت مردم از آنان.

٭ ٢١ فروردين تجمع ٥٦ نفر از کارگران کارخانه غذايى زاهدان در اعتراض به اخراج خود مقابل استاندارى.

٭ ٢١ فروردين اعتصاب حدود ٣٠٠ نفر از کارگران پالايشگاه پارس جنوبى عسلويه به نمايندگى از جمع کارگران کارخانه که ٨٠٠ نفر هستند، در اعتراض به سيستم کار اقمارى، مشکلات رفت و آمد به محل کار، کمبود امکانات بهداشتى در منطقه و شرايط جغرافيايى نامساعد کار.

٭ ٢٧ فروردين تظاهرات هزاران نفره کارگران چيت بهشهر و مردم در بهشهر. کارگران ساير کارخانجات و مردم شهر به آنها پيوستند. کارگران ٣١ فروردين اولتيماتوم دادند که اگر طلبهايشان پرداخت نشود دوباره به خيابانها خواهند آمد.

٭ ٣٠ فروردين مذاکره چندين تن از مقامات و مسئولين حکومت در بهشهر با نمايندگان کارگران. به کارگران پيشنهاد شد که چهار صد ميليون تومان به آنان پرداخت شود و ماه بعد با فروش اراضى خارج از بخش توليد، باقيمانده طلب کارگران پرداخت گردد. نمايندگان کارگران مخالفت کردند و کارگران خواهان تمامى طلبهاى خود تا پايان سال ٨١ شدند.٭ ٣٠ فروردين تجمع کارگران کفش صنعتى نقش جهان قزوين در اعتراض به عدم پرداخت ٦ ماه دستمزد معوقه خود در برابر موسسه آموزش عالى کار.

٭ ٣٠ فروردين تجمع کارگران کفش شادانپور در اعتراض به نپرداختن دستمزدهاى يکساله خود.٭ ٣١ فروردين راهپيمائى کارگران شرکت ايران کنف استان گيلان در اعتراض به عدم پرداخت ١١ ماه دستمزد معوقه خود بسوى تهران.

ارديبهشت ٨٢

٭ اول ارديبهشت تجمع هزاران تن از کارگران و مردم در خيابانهاى بهشهر و در برابر فرماندارى شهر. نيروهاى انتظامى رژيم در برابر فرماندارى به کارگران يورش بردند و با آنان درگير شدند. شهر شبانه حالت حکومت نظامى بخود گرفت.

٭ ٢ ارديبهشت راهپيمايى کارگران چيت بهشهر عليرغم جو حکومت نظامى در شهر.

٭ ٤ ارديبهشت اعتصاب موفق ده روزه بيش از هزار تن از کارگران تعدادى از کوره پزخانه هاى تبريز براى خواست افزايش دستمزدها. دستمزد کارگران اعتصابى حدود ١٢ در صد افزايش يافت.

٭ ٨ ارديبهشت تجمع کارگران کارخانه نازنخ قزوين در اعتراض به عدم پرداخت ١١ ماه دستمزد معوقه خود در برابر کارخانه و استاندارى شهر.

٭ ٨ ارديبهشت تجمع و تحصن کارگران کارخانه رحيم زاده اصفهان در مقابل دفتر امام جمعه شهر.

٭ ٩ ارديبهشت تجمع حدود ٦٠ نفر از کارگران شرکت ماشينهاى ادارى بعثت در اعتراض به تعطيلى شرکت و اخراج از کارشان و خواست بازگشت به کار در مقابل وزارت کار و امور اجتماعى تهران.

٭ ٩ ارديبهشت تجمع کارگران شهردارى تهران در ضلع جنوبى پارک شهر در خيابان بهشت عليه نپرداختن دستمزدهاى معوقه و براى خواستهاى سنوات شغلى از جمله حق اولاد و ديگر مزايا

٭ ١٠ ارديبهشت تجمع جمعى از کارگران بازخريد شده شهردارى در تهران در مقابل ساختمان شوراى اسلامى شهر.

٭ ١١ ارديبهشت ١٥٠٠ نفر از کارگران کارخانجات روغن نباتى ناب، فيليپس، کفش پيروزى، ايران ابزار و کارگران کارخانه تزريق پلاستيک و ساير کارخانجات توليدى در حوالى جاده آب على مراسم اول مه را برگزار کردند.

٭ ١١ ارديبهشت تجمع بيش از ٤٠٠ نفر از کارگران و خانواده هايشان در پارک چيت گر تهران به مناسبت روز جهانى کارگر، و برگزارى مراسم مستقل اول ماه در باشگاه ورزشى صادقيه تهران.

٭ ١١ ارديبهشت تجمع نزديک به سه هزار تن از کارگران صنايع و کارخانجات تهران و کرج در منطقه اى در اطراف کرج بنام کلارک به مناسبت اول ماه مه.

٭ ١٤ ارديبهشت اعتصاب کارگران ماشين سازى لرستان در اعتراض به عدم پرداخت حقوق و مزاياى خود.

٭ ٢٠ ارديبهشت تجمع و تظاهرات کارگران چيت سازى بهشهر. با راهپيمايى کارگران بهمراه مردمى که از خواستهاى آنها پشتيبانى ميکردند، خيابانها بند آمد.

٭ ٢٢ ارديبهشت تظاهرات کارگران چيت بهشهر. راهپيمايى کارگران ترافيک سنگينى در شهر ايجاد کرد و جاده سراسرى بهشهر به مشهد مسدود گرديد.

٭ ٢٣ ارديبهشت تا ٧ خرداد ماه اعتصاب دو هفته اى کارگران ماشين سازى اراک. ٤ خرداد مديريت اين کارخانه با نمايندگان کارگران به مذاکره نشست اما اعتصاب کارگران تا ٧ خرداد ادامه يافت. در اين حرکت اعتراضى کارگران خواستهاى افزايش دستمزدها، افزايش پرداختهاى غير نقدى (بن)، افزايش حق مسکن و بازنگرى قانونى حق مسکن، و اجراى طرح طبقه بندى مشاغل را مطرح کردند.

٭ ٢٧ ارديبهشت اعتصاب غذا و تحصن ٣٥ نفر از کارگران چيت بهشهر در درون کارخانه، اعتصاب و تحصن کارگران تا ٢٤ خرداد ماه ادامه داشت.

خرداد ٨٢

٭ ٤ و ٥ خرداد تحصن کارگران کارخانه چوب نکا در اعتراض به خطر اخراج خود از کار. اين اعتراض دو شبانه روز به طول کشيد و خانواده هاى کارگران براى آنان غذا مى آوردند.

٭ ٧ خرداد تجمع چند صد نفر از کارگران شرکت زرين گندمک خراسان در مقابل اداره کل کار و امور اجتماعى اين استان در اعتراض به اخراج ٢٣٠ نفر از پرسنل اين شرکت که حدود ٣ ماه پيش از کار بيکار شده بودند و براى خواست افزايش دستمزدها و بهبود وضعيت معيشتى خود.

٭ ١١ خرداد اعتصاب کارگران ماشين سازى “والکو” در کرمان در اعتراض به سطح نازل دستمزدها.

٭ هفته اول خرداد ماه اعتصاب کارگران در کارخانجات “ايرانکو”، “واگن سازى پارس” و “آذرآب” در اراک براى خواست افزايش دستمزدها. در همين زمان کارگران تراکتور سازى تبريز نيز با اعتصاب خود خواهان افزايش دستمزدها شدند.

٭ ١٦ خرداد تحصن ٢٥٠ نفر از کارگران کارخانه هاى شهرک صنعتى گناباد در اعتراض به خطر تعطيلى کارخانه و خطر از دست دادن کارشان در مقابل اداره کار و امور اشتغال اين شهر.

١٩، ٢٠ و ٢١ خرداد تجمع و تظاهرات هزاران تن از کارگران شرکت کشتى سازى “تايد واتر” در بندر عباس در اعتراض به عدم پرداخت دو ماه دستمزد معوقه.

٭ ١٩ و ٢٠ خرداد ماه تجمع کارگران کنف کار گيلان در اعتراض به عدم پرداخت ٥ ماه دستمزد معوقه خود در مقابل درب ورودى استاندارى. کارگران با اولتيماتومى ٧٢ ساعته تهديد به تظاهرات و بستن خيابان مقابل استاندارى گيلان کردند.

٭ ١٩ خرداد تجمع کارگران کارخانه نساجى رحيم زاده در اصفهان در اعتراض به نپرداختن ٨ ماه دستمزد معوقه در مقابل اداره صنايع در اين شهر.

٭ ٢٤ خرداد کارگران چيت بهشهر به اعتصاب غذاى خود خاتمه دادند. و دست به راهپيمايى زدند.

٭ ٢٤ خرداد تجمع و بستن جاده کرج از سوى کارگران مبليران در اعتراض به نپرداختن دستمزدهاى معوقه و بلاتکليفى خود.

٭ ٢٥ خرداد تظاهرات هزاران نفره کارگران چيت بهشهر و مردم اين شهر. تظاهرات کارگران و مردم بهشهر به حرکتى وسيع عليه جمهورى اسلامى تبديل شد.

٭ ٢٥ خرداد تجمع ١٥٠ نفر از کارگران کارخانه جواهريان در خيابان رجايى در تهران در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهاى معوقه.٭ ٢٧ خرداد تجمع کارگران ساميکو همدان در مقابل فرهنگسراى اين شهر در اعتراض به نپرداختن ٦ ماه دستمزد معوقه و عيدى و پاداش آخر سال خود.

٭ ٢٧ خرداد تجمع کارگران مبليران در تهران در اعتراض به نپرداختن دستمزدهاى معوقه در مقابل دفتر کارخانه کاترپيلار.

٭ ٢٧ خرداد تجمع کارگران قطار شهرى در مشهد در اعتراض به نپرداختن دستمزدهايشان در مقابل وزارت کار.

٭ ٢٩ خرداد تحصن ١٥٠ نفر از کارگران منطقه ١ شهردارى تهران در اعتراض به نپرداختن دستمزدهاى معوقه در مقابل شهردارى.

٭ ٣١ خرداد تجمع کانون بازنشستگان تهران در اعتراض به عدم افزايش حقوق خود بر مبناى دستمزدها در سال ٨٢.

تير ٨٢

٭ هفته اول تيرماه در اجتماعات کاگران نفت در پالايشگاه آبادان و تهران جو اعتراض بالا گرفت و بر سر تعيين تاريخ اعتصاب بحث شد. کارگران نفت به وضع بد معيشتى خود، اعمال تبعيض در سازمانهاى وابسته به شرکت نفت و عليه اداره حراست اعتراض دارند و خواهان افزايش دستمزدهايشان هستند. بدنبال اين اعتراضات دولت خواهان مذاکره با نمايندگان کارگران شد.

٭ هفته اول تير تجمع کارگران شرکت گيلان پاکت در اعتراض به نپرداختن دستمزدهاى معوقه در برابر فرماندارى لاهيجان.

٭ هفته اول تير تظاهرات کارگران گروى ايران (بزرگترين کارخانه توليد روى ايران) در اعتراض به تعطيلى کارخانه و اخراج

٭ ٤ تير تجمع حدود ٢٠٠ نفر از کارگران کشمير کرمانشاه در اعتراض به ٩ ماه تعويق پرداخت دستمزدهايشان در مقابل سازمان صنايع و معادن اين استان.

٭ ٦ تير تجمع کارگران کوره پزخانه هاى محمود آباد خاورشهر در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهاى خود.

٭ ٧ تير تحصن کارکنان شرکت گاز ملى در اعتراض به اخراج و بلاتکليفى خود در مقابل وزارت نفت در تهران.

٭ هفته اول تير تجمعات کارکنان شرکتهاى برق، آب، گاز در اعتراض به اخراج ها.

٭ ٧ تير تجمع بيش از هزار نفر از کارگران شهردارى در آبادان در محل شوراى اسلامى شهر در اعتراض به عدم پرداخت ٣ ماه دستمزد معوقه. روز ١١ تيرماه کارگران دوباره در همان محل دست به تجمع زدند.

٭ ٢٤ و ٢٥ تير اعتصاب کارگران سيمان شمال و جلوگيرى آنها از بارگيرى توليد کارخانه در اعتراض به تبعيض در نحوه بازنشستگى کارگران شاغل در کارهاى سخت و زيان آور.

٭ ٢٥ تير تجمع کارگران مجتمع توليدى پوشش رشت در اعتراض به اخراج و تعويق دو ماه دستمزد خود.

٭ ٢٩ تيرماه تجمع اعتراضى کارگران کارخانه ساميکو همدان مقابل وزارت کار در اعتراض به نپرداختن دستمزدهايشان و خطر تعطيلى کارخانه و بلاتکليفى کارشان.

٭ ٣٠ تير تجمع کارگران کارخانه پوشينه بافت قزوين در اعتراض به راى کميته تشخيص کارهاى سخت و زيان آور.

٭ روزهاى ٢٤ و ٢٥ تيرماه اعتصاب کارگران سيمان شمال در اعتراض به قرار نگرفتن کار آنها در رديف کارهاى سخت و زيان آور. کارگران خواهان اين هستند که بيمه و حقوق و مزاياى کارهاى سخت و زيان آور شامل کارگران اين کارخانه شود. در ادامه اين اعتراضات کارگران سيمان شمال روز ٣١ تيرماه طومارى اعتراضى به وزارت کار و روزنامه هاى مختلف ارسال کرده و اعتراض خود را اعلام کردند.

٭ ٢٥ تيرماه تجمع ١٧٠ نفر از کارگران سفال ايران در ورامين در اعتراض به تعطيلى کارخانه و اخراج خود از کار در مقابل وزارت کار و در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهايشان.

٭ هفته آخر تيرماه تجمع اعتراضى کارگران سيانا ساوه در اعتراض به اخراجها و عدم پرداخت دستمزد ١٠ ماه خود. هم اکنون از حدود ٧٥٠ کارگر اين کارخانه تنها ١٧٠ نفر بر سر کار باقى مانده اند.

مرداد ٨٢

٭ اول مرداد اعتصاب غذاى تعدادى از کارگران قراردادى کارخانه ايران خودرو ديزل واقع در جاده ساوه در اعتراض به اخراج کارگران قراردادى و عدم پرداخت حقوق بازده کار (آکورد) که طبق کنترات ميبايست به تمامى کارگران پرداخت ميشد.

٭ دوم مرداد تجمع ٦٠٠ نفر از کارگران کارخانه چيت بافکار در تهران در برابر وزارت کار در اعتراض به اخراجهاى جمعى و براى خواست بازگشت فورى کارگران اخراجى به کار. نيروهاى انتظامى به کارگرن حمله کردند و کارگران را متفرق نمودند.

٭ ٢ مرداد تجمع اعتراضى کارگران شرکت نفت جنوب در اعتراض به اخراج و بازخريد شمار زيادى از کارگران در محل شرکت. کارگران با ارسال طومارى اعتراضى به وزارت کار خواهان لغو فورى تصميم به اخراج و باز خريدها شدند.

٭ ٢ مرداد تجمع کارگران قطعات فولادى کرج در مقابل فرماندارى اين شهر در اعتراض به تعويق ١١ ماهه در پرداخت دستمزدها و عليه اخراجها.

٭ ٥ مرداد اعتصاب کارگران فرش پارس قزوين در اعتراض به عدم پرداخت ٢ ماه حقوق خود.

٭ ٥ مرداد تجمع تعدادى از کارگران شرکت صمديان واحد رنگرزى انواع پارچه در قزوين در اعتراض به دستمزد پرداخت نشده ٢٣ ماه خود، در برابر استاندارى اين شهر

كارگر كمونيست شماره ٢،  مرداد ٨٢.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: