شهلا دانشفر

خوش آمديد

مبارزه معلمان، مطالبات و چشم انداز ها

مصاحبه با شهلا دانشفر

انترناسیونال: آخرین خبرها از مبارزه معلمان چیست؟ وضعیت معلمان دستگیر شده الان چیست؟

شهلا دانشفر: روز ۲۲ اسفند بود که رژیم مانع برپایی تجمع اعتراضی معلمان در میدان بهارستان شد و معلمانی را که برای تجمع به محل آمده بودند را مورد حمله قرار داد و تعدادی از آنان را  دستگیر کرد. پس از آن معلمان اعلام کردند که از خواستهایشان کوتاه نخواهند آمد و در اعتراض به این سرکوب و دستگیری همکارانشان با شدت بیشتری مبارزه شان را به پیش خواهند برد. البته یک معضل اصلی در این میان مصادف شدن این اعتراضات با تعطیلات نوروز بود که وقفه ای در تداوم این اعتراضات بوجود آورد. رژیم نیز از این فرصت استفاده کرد و تعطیلی مدارس را از همان شنبه آخر سال یعنی زود تر از همیشه اعلام کرد. بدین ترتیب ناگزیر معلمان اعلام داشتند که بعد از تعطیلات اعتراض خود را بصورت حضور در مدارس و اعتصابی سراسری ادامه خواهند داد. معلمان طی بیانیه هایی به دستگیری همکارانشان معترض شدند. تحت فشار اعتراض معلمان  مقامات دولتی  قول داده بود که معلمان بازداشت شده را تا شروع تعطیلات نوروزی آزاد کند. اما رژیم آگانه این کار را نکرد چون میخواست با در زندان نگاهئاشتن  این معلمان هم فضای ارعاب را در میان معلمان حاکم کند و با این کار مانع تداوم این اعتراضات بشود و هم  با توجه به اینکه آنها در واقع فعالین اصلی کانون صنفی و  از معلمان معترض هستند کل این حرکت را به لحاظ سازماندهی و هدایت آن تضعیف کند. بدین ترتیب علیرغم قولی که رژیم داده بود چند نفری بیشتر از معلمان از زندان آزاد نشدند و باقی دستگیر شدگان که خود جمهوری اسلامی تعداد آنها را ۴۴ نفر اعلام کرده بود همچنان در زندانند. طبعا در این فاصله خانواده معلمان دستگیر شده تجمعاتی  در مقابل دادسرای انقلاب اسلامی و زندان اوین گذاشتند ولی به آنها اعلام شد که تا آخر تعطیلات این معلمان از زندان آزاد نخواهند شد. در هر حال آنچه که بعنوان آخرین خبر میتوانم تاکید کنم پافشاری معلمان بر تداوم قدررتمند مبارزاتشان از بعد از تعطیلات نوروز است.

انترناسیونال: مطالبات معلمان چه ها هستند؟

شهلا دانشفر: خواستی که اعتراض معلمان حول آن شکل گرفت اجرای نظام هماهنگ و مطابق کردن حقوق ماهانه معلمان با دیگر کارکنان دولتی از جمله کارکنان بخش های لشگری و غیره بود. تحت فشار اعتراض معلمان لایحه آن قبلا به مجلس داده شده بود، اما مساله اینست که این لایحه مورد تصویب قرار نگرفت.  بدین ترتیب در اعتراض به این تصمیم و با توجه به  اینکه در این موقع از سال بودجه دولت برای سال آینده به تصویب میرسد معلمان ابتدا با دو روز اعتصاب اخطاری و سپس با تجمعات هزاران نفره خود مبارزه ای وسیع و قدرتمند را آغاز کردند. اما در توضیح این مساله لازمست توضیح دهم که خواست معلمان به این موضوع منحصر نمیشود. معلمان با خواست اجرای نظام هماهنگ  در واقع خواهان افزایش اساسی سطح  حقوقهایشان هستند. معلمان همیشه گفته اند که نمیخواهند زیر خط فقر زندگی کنند. به تبعیض معترضند و حتی در بحث هایشان از میزان حقوق ماهانه یک میلیون تومان سخن گفته اند. در عین حال معلمان خواهان ایجاد تسهیلات لازم برای تامین مسکن و بیمه درمانی رایگان هستند. اما جدا از این خواستهای معیشتی معلمان خواستهای دیگری نیز دارند. معلمان خواهان زدوده شدن خرافات از کتب درسی هستند. معلمان حق تشکل و حق اعتصاب را از حقوق مسلم خود میدانند. معلمان به تفتیش عقاید در مدارس و تحقیری که بر آنها وارد می آید معترضند. خواستهای معلمان را میتوان در شعارهایشان دید. معیشت، منزلت حق مسلم ماست، تبعیض دیگه بسه، بیانگر خواستهای امروز معلمان است. در کل مبارزه معلمان یک مبارزه قدرتمند با خواستهای رادیکال و تعرضی است. خواستهایی که بطور واقعی خواستهای کل جامعه است. بویژه خواست افزایش دستمزدها و حقوقها امروز خواست کل جامعه است و میتوان انتظار داشت با چنین مبارزه قدرتمندی معلمان پرچمدار این حرکت باشند و مبارزه ای متحد حول آن شکل بگیرد.

انترناسیونال: کمی از نقطه قدرت مبارزه معلمان صحبت کنید.

شهلا دانشفر: مبارزات معلمان قدرتمند، ردایکال و تعرضی بود. مبارزات معلمان یک اتفاق سیاسی مهم در یکماه اخیر بود که تاثیر خود را برفضای کل جامعه گداشت. بطوریکه امروز مردم در همه جا دارند از این مبارزات صحبت میکنند و چشم انتظار بازگشایی مدارس و از سرگیری آن هستند. در واقع اعتراضات معلمان نوید دهنده  گسترش اعتراضات در کل جامعه است و تمام توجه ها به آن جلب شده است.

سراسری بودن اعتراضات معلمان، قدرت بسیج آنها در  برپایی تجمعات هزاران نفره، اتحاد بالای شان در این مبارزات و رادیکالیسم آنها از نقطه قوتهای مهم مبارزات معلمان است. از جمله  معلمان اعلام اعتصاب کردند و با اطلاع رسانی از طریق ام اس ان و ارتباطاتی که طی اعتراضات چندین ساله شان بدست آورده اند، توانستند اعتصابی گسترده و سراسری را شکل دهند. این اعتصابات اخطاری بود ولی قدرتمند بود و در واقع معلمان الگوی اعتصابات سراسری را در برابر جامعه قرار دادند. همچنین اجتماعات بزرگ آنها را دیدیم  که چگونه کل جامعه را به حرکت در آورد و صدای اعتراضشان در همه جا طنین انداخت. این اجتماعات یک قدرتنمایی بزرگ بود که بدنبال آن به راحتی نمیتوان این موج را عقب زد.

یک نقطه قوت دیگر اعتراض معلمان بکار گیری ابزار اعتصاب در کنار برپایی تجمعات بزرگ بود. در یکجا با برپایی تجمعات بسیج نیرو میکنند و در جایی دیگر با ابزار اعتصاب و نشان دادن نقش کلیدی خود در سیستم کل جامعه فشار جدی تری برای پیشبرد خواستهایشان وارد میکنند. این خود نشان دهنده درجه بالای هوشیاری سازماندهندگان این مبارزات است و من  همین جا از فرصت استفاده میکنم و به دست اندرکاران این اعتراضات با شکوه خسته نباشید میگویم و دست آنها را به گرمی میفشارم.

همچنین اشاره کردم که یک نقطه قوت دیگر مبارزات معلمان در رادیکالیسم آن بود. به شعارهای تجمعات آنها دقت کنید. مجلس به این بی کفایتی هرگز ندیده ملتی، مشکل ما حل نشه مدرسه تعطیل میشه، معلم دانشجو اتحاو اتحاد، ۲۸ سال گذشت پول نفت ما کجا رفت، ۲۸ سال گذشت عدالت کجا رفت، وزیر بی کفایت استعفا استعفا. در این شعارها در واقع معلمان دارند اعتراض خود و کل جامعه را علیه وضع موجود فریاد میزنند و در تجمعات آنها ما شاهد این بودیم که پلاکارد سوسیالیسم به پا خیز برای رفع تبعیض به میدان آمد. بدین ترتیب مبارزاتی چنین تعرضی و رادیکال را نمیتوان به راحتی عقب زد و به سازش کشاند. اینها همه نقطه قوت های مبارزات معلمان است.

انترناسیونال: نقطه ضعفهای اعتراضات معلمان چه ها بودند؟

شهلا دانشفر: یک نقطه ضعف مبارزات معلمان محدود نگاهداشتن حرکت در صنف خودشان است. معلمان از موقعیت اجتماعی خوبی برخوردارند، با میلیونها دانش آموز و خانواده هایشان در اتصالند. در میان مردم و در جامعه محبوبند. اما می بینیم که توجه کافی برای جلب حمایت این نیروی عظیم اجتماعی نیست. معلمان در همین اعتراضاتشان اعلام داشتند که اگر جوابمان را ندهید با دانش آمورانمان در مقابل مجلس تجمع خواهیم کرد و این کار را کردند. اما در حرکت آنها مطلع کردن خانواده های دانش آموزان، دانشجویان و بخش های دیگر جامعه به نسبت موقعیت اجتماعی آنها ضعیف است. یک نقطه ضعف دیگر مبارزات معلمان نکشاندن صدای این اعتراض به سطح بین المللی است. در حالیکه امروز بیش از هر وقت توجه دنیا به ایران و مبارزات مردم در قبال جمهوری اسلامی جلب است و باید صدای این اعتراض را با نوشتن نامه به اتحادیه های کارگری و تشکل های معلمان در سراسر جهان و انسانهای آزادیخواه رساند و از آنها خواست حمایت کنند. یک تجربه موفق در این کار اعتراضات کارگران شرکت واحد بود و دیدیم که چگونه این کارگران به انعکاس صدای اعتراضشان در سطح جامعه و سطح بین المللی و با استفاده از سایت های خبری و تلویزیونهای اپوزیسیون و بطور ویژه از تلویزیون کانال جدید توانستند به شکل گیری یک همبستگی بزرک جهانی با مبارزات خود و کل کارگران در ایران شک دهند و ما شاهد ۱۵ فوریه روز همبستگی جهانی کارگری با کارگران ایران بودیم . نتیجه این همبستگی در ۱۵ فوریه ۲۰۰۶ آزدای بخش اعظم دستگیر شدگان بود. نکته مهم اینست که از آنزمان تا کنون و به یمن همین پیشروی ها امروز شرایط برای معلمان بسیار مساعد تر است. اعتراض در جامعه گسترده تر است. چپ و رادیکالیسم در موقیت قویتری قرار دارد و زمینه برای شکل دادن به یک همبستگی وسیع در سطح جامعه و در سطح بین المللی فراهم است. معلمان باید این نیرو را بکار گیرند. در ادامه همین مشکلات،  نقطه ضعف دیگر مبارزات معلمان کم اتکا کردن به رسانه هایی چون کانال جدید و رسانه هاییست که صدای اعتراض آنها را وسیعا منعکس کند. وجود چنین ابزاری در شرایط امروز مبارزات مردم ایران بطور واقعی یک نقطه قوت مهم است و باید به آن اتکا کرد.

و بالاخره اینکه علیرغم حرکت رادیکال معلمان، ما هنوز شاهد جلوی صحنه آمدن معلمان رادیکال و چپ و تبدیل آنها به سخنگویان واقعی و رهبران شناخته شده این اعتراضات نیستیم و یا بهتر بگویم به نسبت گستردگی این اعتراضات پیشروی های تا کنونی ما ناکافیست. در خیلی جاها ما شاهد این هستیم که معلمان چپ و رادیکال به دلیل حساسیت بیشتر رژیم به معلمان معترض، در پشت صحنه نقش کلیدی خود را ایفا میکنند. بصورت گروه فشار عمل میکنند و مهر خود را بر کل حرکت میزنند اما کسان دیگری را بعنوان نمایندگان معلمان جلو می اندازند. کسانی را که فرضا زمانی جانباز بودند و ممکن است به این اعتبار امروز مصونیت بیشتری داشته باشند. در حالیکه امروز در توازن قوای کنونی معلم رادیکال و معترضی که جلوی یک حرکت می افتد و سخنگوی واقعی خواست معلمان میشود، آنچنان اعتبار و محبوبیتی بدست می آورد که زندان کردن و فشار آوردن به آنها کار زیاد ساده ای برای رژیم نخواهد بود و روز به روز نیز برای آن سخت تر میشود. باید معلمان رادیکال و چپ جلوی صحنه بیایند. به رهبران مجبوب و شناخته شده جامعه تبدیل شوند. این یک شرط اساسی تداوم مبارزات و به سازش کشانده نشدن آنست. باید برای آن گام برداشت.

انترناسیونال: معلمان خواهان زدوده شدن خرافات از کتب درسی هستند بود. اهمیت این خواست در شرایط حاضر چیست؟

شهلا دانشفر: درست است. این را معلمان در گفتگوهایی که من خودم در برنامه تلویزیونی انتترناسیونال با آنها داشتم بارها گفته اند. اما یک اشکال کار معلمان اینست که هنوز معلمان یک قطعنامه جامع که رئوس اصلی خواستهایش را بیان کند، یعنی همان خواستهایی که در بالا اشاره کردم را بیرون نداده اند. اما ما این خواستها را در شعارهایشان، در اظهار نظرهایشان در جاهای مختلف شنیده ایم. در هر حال تا آنجا که به این خواست برمیگردد، طرح این خواست از جانب معلمان در واقع به معنی جدایی مذهب از آموزش و پرورش است. بطور واقعی یک فشار دایمی بر روی معلمان وادار کردن آنان به آموزش خرافات و خزعبلات دینی به جای علم و دانش است. اگر چه ما شاهد این هستیم که معلمان وسیعا در مقابل آن ایستاده اند و عملا  به این فشار ها تن نمیدهند. موارد زیادی اتفاق افتاده که معلمانی که در سر کلاس خود این خرافات را به نقد کشیده و از علم و حقیقت سخن گفته اند مورد تهدید، اخراج و انواع فشارها قرار گرفته اند. طبعا این وضعیت باعث ایجاد فضای خفقان و تفتیش عقاید در مدارس و عدم ایمنی شغلی برای معلم  شده است و محیط کار را برای معلمان نا امن و عذاب آور کرده است.  بنابراین امروز معلمان با شعار زدوده شدن خرافات از کتب درسی دارند صدای اعتراض خود را به این مساله بیان میکنند. این را هم بگویم که نفس طرح این خواست آنهم در حاکمیت جمهوری اسلامی  که آموزش خرافه و اجرای قوانین اسلامی یک رکن اصلی حاکمیتش است مهم است. بیش از هر چیز بیانگر تعرضی بودن اعتراض معلمان است و پیروزی معلمان با خواستهای مهمی که دارند یک دستاورد بزرگ برا ی کل جامعه است که باید وسیعا از آن حمایت کرد.

انترناسیونال: چشم انداز مبارزه معلمان چیست؟ آیا معلمان به هیچکدام از خواستهایشان رسیده اند؟ اگر نه، آیا میتوان این نتیجه را گرفت که رژیم قادر شده است مبارزه معلمان را شکست دهد؟ یا برعکس انتظار میرود معلمان مبارزه شان را ادامه دهند؟

شهلا دانشفر: به نظر من چشم انداز روشنی در مقابل مبارزات معلمان قرار دارد. بالاتر هم اشاره کردم که با توجه به وجود زمینه های مناسب برای شکل دادن به یک همبستگی وسیع در سطح ایران  و سطح بین المللی و با توجه به نیروی عظیم معلمان در سطح جامعه ، معلمان میتوانند نه تنها خواستهایی که همین امروز طرح میکنند را متحقق کنند بلکه پیروزی این حرکت میتواند سرآغازی برای گسترش وسیع اعتراضات کل جامعه باشد. بنابراین اهمیت مبارزات معلمان روشن است. باید کل جامعه را برای به پیروزی رساندن این مبارزات بسیج کرد.

معلمان هنور به هیچ خواست خود نرسیده اند. ولی هنوز در شروع کاریم و از این موضوع نمیتوان به این نتیجه رسید که پس رژیم توانسته است این اعتراضات را عقب بزند. یک واقعیت مهم اینست که وقتی معلمان با چنان اجتماعات با شکوه و هزاران نفره بیرون آمدند و قدرت خود را دیدید دیگر براحتی عقب زده نخواهند شد. این مبارزات ادامه دارد و به نظر من با شدت بیشتری ادامه خواهد داشت.

چه خطراتی این مبارزات را تهدید میکند؟

یک تلاش رژیم در هر حرکت و اعتراضی، وعده و وعید دادن و وقت خریدن برای خود است. ما دیدیم که معلمان چگونه در برابر این خطر هوشیارنه ایستادند و همانجا در تجمع خود هنگامیکه صحبت از وعده مقامات و انجام مذاکره با مسئولین مربوطه بود با شعار دروغه دروغه زمان تجمع بعدی خود را اعلام داشتند. اما رژیم سعی میکند با تهدید به دستگیری و فشار بر روی معلمان معترض ابتدا صفوف این مبارزه را متفرق کند، با کنار زدن آنها حرکت را به لحاظ سازماندهی و رهبری تضعیف کند و بعد با وعده و وعید و کشاندن اعتراض به مجاری قانونی کل اعتراض را بصورت فرساینده عقب بزند. این شگردی است که عینا در قبال مبارزات کارگران شرکت واحد بکار برد. راه تقابل با این ترفند ها، ادامه این اعتراض است. مبارزه فشرده برای آزادی معلمان دستگیر شده است. و نیز شکل دادن به ارتباط قدرتمند سراسری کنونی و ایجاد امکان گرد همایی و تجمعات معلمان در سطوح شهر ها و مناطق مختلف تهران برای دخیل بودن در تصمیم گیری ها و ادامه اعتراض است.  باز به تجربه شرکت واحد نگاه میکنیم. اگر سندیکای شرکت واحد میتوانست آن اجتماع ۵ هزار نفره کارگران را که در اعتصابات سال گدشته شان در قرارگاه ۶ گرد آمدند به نقطه قوت خود تبدیل کند و مرتبا با برپایی تجمعات کارگران در مناطق مختلف و اطلاع رسانی به آنها ، کارگران هر چه بیشتری را در روند تصمیم گیری ها دخیل کند بدون شک امروز در موقعیت بسیار بهتری قرار داشتند. باید از این تجربیات آموخت.

به تجربه دیدیم وقتی که حرکتی حالت تعرضی دارد این گرایش رادیکال است که رشد میکند و سیر حرکت را تعیین میکند و وقتی عقب زده میشود گرایشات سازشکار به تقلا در میایند و زمینه رشد بیشتری پیدا میکنند. معلمان رادیکال و کمونیست باید در تمام شرایط نبض حرکت را در دست داشته باشند و اعتراض را به جلو هدایت کنند. بطور مثال متوسل شدن به قوانین ارتجاعی جمهوری اسلامی و قانون کار و قانون اساسی آن، متوسل شدن به مقاوله نامه های بین المللی و معطوف کردن اعتراض کارگران به دویدن به دنبال این مطالبات در مراجع قانونی یک گرایش شناخته شده در هر حرکت و اعتراضی است. باید هر جا که شاهد بروز این گرایش هستیم آنرا افشا و طرد کنیم.

انترناسیونال: تاکنون همبستگی طبقاتی با اعتراضات معلمان چگونه بوده است؟ چگونه میتوان به مبارزه معلمان بیشترین یاری را چه در سطح بین المللی و چه در سطح ایران رساند؟

شهلا دانشفر: بطور واقعی در دو ساله اخیر ما شاهد شکل گیری همبستگی بیشتری در مبارزات بخش های مختلف جامعه از مبارزات یکدیگر هستیم. این را در قطعنامه های اعتراضی در ۱۶ آذرها، ۸ مارس ها و مناسبت های مختلف میتوان دید. یک بند مهم همه این گونه قطعنامه ها حمایت از مبارزات بخش های مختلف جامعه است. از سوی دیگر در موارد مختلف همچون اعتراضات کارگران شرکت واحد، حمله به کارگران پرریس سنندج و غیره و غیره شاهد شکل گیری حمایت ها و یا نامه هایی با امضاهای تشکل های مختلف کارگری و جمع های کارگری از مبارزات یکدیگر بوده ایم. ولی به نظر من به این لحاظ اصلا وضعیت رضایت بخش نیست. همین الان در رابطه با معلمان ما شاهد نامه اعتراضی به امضای کارگرانی از سندیکای واحد، اتحادیه کارگران اخراجی و بیکار، کارگران شاهو و نساجی کردستان و انجمن فلز و مکانیک کرمانشاه و غیره بودیم ولی وقتی صحبت از یک همبستگی وسیع در سطح جامعه میکنیم.دیگر نمیشود به این حداقل رضایت داد. انتظار اینست که از بخش های مختلف جامعه، کارگران، پرستاران، دانشجویان ، دانش آموزان در دبیرستانها؛ خانواده های دانش آموزان شاهد بیشترین همبستگی باشیم. شاهد تجمعات اعتراضی آنها با مبارزات معلمان و اعتراض آنان به ضرب و شتم معلمان و دستگیری آنان و آزادی فوری معلمان دستگیر شده باشیم. شاهد سیل نامه های اعتراضی به سازمانهای کارگری و نهادهای بین المللی در اعتراض به این سرکوب باشیم و شاهد تلاش گسترده برای آزادی فوری معلمان زندانی باشیم ولی هنوز این تحرک بوجود نیامده است.

در سطح بین المللی نیز تلاش هایی شده است. خود ما از طرف کمیته همبستگی بین امللی کارگری و کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی تلاش کردیم صدای اعتراض معلمان را در سطح بین اللملی انعکاس دهیم ولی هنوز پاسخ رضایت بخشی بدست نیامده است و به نظر من یک فاکتور مهم در به نتیجه رساندن این اقدامات و شکل دادن به یک همبستگی سراسری و بین المللی همانطور که در بالاتر اشاره کرده خود معلمان و فراخوان آنها به ایجاد و شکل گیری چنین همبستگی ای است.

من به سئوال شما در مورد اینکه چگونه میتوان به مبارزات معلمان بیشترین کمک را رساند و صدای اعتراضشان را وسیعا منعکس کرد بخشا پاسخ دادم. اما این را هم تاکید کنم که یک شکل عملی حمایت از مبارزات معلمان پیوستن به این اعتراضات است. حمایت عملی از این اعتراضات و مبارزه برای همان خواستهایی است که امروز معلمان برای آن مبارزه میکنند. کارگران در مجامع عمومی شان باید ضمن صحبت در مورد اهمیت این مبارزات با قطعنامه های خود حمایت خود را از مبارزات معلمان اعلام کنند و بگویند که خواست رفع تبعیض و  افزایش حقوق ها و دیگر خواستهای معلمان خواستهای آنها نیز هست. همینطور پرستاران و بخش های دیگر جامعه بطور عملی به این مبارزات بپیوندند. دانشگاه ها امروز یک مرکز مهم مبارزه در جامعه است. این را در شانزده آذرها و مناسبت های مختلف شاهدیم و میبینیم چگونه بر فضای سیاسی جامعه تاثیر میگدارند. دانشجویان میتوانند با پیوستن به تجمعات معلمان، با نامه های اعتراضی خود به سرکوب اعتراضات آنان و با خواست معلمان زندانی فورا باید آزاد شوند به این اعتراضات بپیوندند و با ابتکاراتی چون شب های همبستگی با معلمان و غیره فضای اتحاد و همبستگی را شدت دهند. طبعا همانطور که باز بالاتر اشاره کردم حزب کمونیست کارگری ایران یک فاکتور مهم در به پیروزی رساندن مبارزات معلمان است و استفاده از تریبونهایی چون تلویزیون انترناسیونال و نشریات ما که انعکاس دهنده حقیقتند یک ابزار مناسب برای کمک دادن به مبارزات معلمان و دیگر بخش های جامعه است. باید این ابزار را بکار گرفت.

انترناسیونال: نقش و جایگاه حزب کمونیست کارگری در مبارزه معلمان چیست و چه میتواند باشد؟ حزب از چه جنبهه هایی به پیشروی و پیروزی این مبارزه میتواند کمک کند؟

شهلا دانشفر: بطور واقعی حزب کمونیست کارگری ایران یک فاکتور مهم در سیر تحولات سیاسی جامعه است. حزب کمونیست کارگری تلاش میکند سخنگوی واقعی اعتراضات مردم در جامعه باشد. حزب تلاش میکند  با قرار دادن چشم انداز روشنی از این اعتراضات در مقابل معلمان، گرایش چپ و رادیکال در راس این اعتراضات را تقویت کند و گرایشات سازشکار را به حاشیه ببرد و و راه به پیروزی را نشان دهد. حزب همچنین تلاش میکند با انعکاس وسیع صدای اعتراض معلمان  به یک همبستگی وسیع بین المللی در سطح ایران و بین المللی شکل دهد. وجود این حزب امروز یک تضمین بزرگ در به پیروزی رساندن اعتراضات موجود در جامعه است. باید وسیعا با حزب ارتباط گرفت.

از همین رو ارتباط فعال با حزب كمونيست كارگري ايران٬ مطلع كردن حزب از دقايق اين مبارزات٬ استفاده از تريبون هاي اين حزب٬ همچون تلويزيون انترناسيونال ٬  امروز بیش از هر وقت نقش کلیدی ای در موفقیت هر حرکت اعتراضی دارد. من معلمان و کارگران و همه بخش های جامعه را فرا میخوانم که وسیعا به این حزب بپیوندند.

همانطور که در بالاتر اشاره کردم معلمان با اعتراضاتشان و با شعارها و فریاد های اعتراضی خود نارضایتی عمیق خود را از وضع موجود اعلام داشتند. این اعتراضی است که در سطح کل جامعه وسیع است و اما امروز شاهد گسترش هر روزه این اعتراضات هستیم. مردم ایران مدتهاست که حکم به رفتن این رژیم داده اند. حزب کمونیست کارگری ایران نماینده واقعی این خواست و اعتراض مردم است و برای پیروزی رساندن این مبارزات باید بطور وسیع و گسترده به صفوف این حزب پیوست

انترناسيونال ١٨٥،  ١٠ فروردين ٨٦.*

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: