شهلا دانشفر

خوش آمديد

اول مه امسال يك روز سياسي مهم بود

اول مه امسال اتفاقات مهمي افتاد. تلاش براي برپايي مراسم مسقتل كارگري و راهپيمايي در اين روز ٬ بدست گرفتن مراسم دولتي خانه كارگر و تبديل آن به يك مارش با شكوه اعتراضي ٬ اعلام تعطيلي كارخانه از سوي كارگران كارخانه ايران خودرو و سايپا و بالاخره قطعنامه ها و شعار هايي كه در اين روز داده شد ٬ همه و همه لحظات شورانگيز روز اول مه روز همبستگي بين المللي كارگري بود. اول مه امسال بطور واقعي به روز اعتراض گسترده كارگران عليه جمهوري اسلامي تبديل شد و پروژه نمايش قدرت رژيم در برابر سفارت كه از سوي خانه كارگر و شوراهاي اسلامي تدارك ديده شده بود در اين روز به شكست كشيده شد. در اول مه امسال ما در واقع شاهد ابراز وجود و اعلام موجوديت جبهه سوم ٬ جبهه كارگران و مردم ٬ جبهه بشريت متمدن عليه جنگ افروزي دو قطب تروريست جهاني بوديم. به اين اعتبار اول مه امسال يك روز سياسي مهم و پيشروي ديگري براي جنبش كارگري در ايران بود. من در اينجا ضمن قدرداني از همه دست اندركاران و فعالين اول مه بخاطر تلاش فشرده بيش از دو ماه آنان براي سازماندهي اين روز با شكوه ٬ تلاش ميكنم به جنبه هاي مهم اتفاقاتي كه در اين روز روي داد اشاره اي داشته باشم.

اول مه كارگران مراسمي دولتي را بدست خود گرفتند

خانه كارگر رژيم و شوراهاي اسلامي امسال ماموريت برپايي نمايش قدرت براي جمهوري اسلامي در برابر سفارت آمريكا و باصطلاح عليه شيطان بزرگ را داشتند. اين تلاشي بود در چهارچوب جنگ دو قطب تروريست جهاني كه انرژي اتمي حق مسلم ماست قرار بود شعار اصلي آن باشد. رژيم و مزدوران خانه كارگر و شوراهاي اسلامي تمام قواي خود را بكار بردند و از همه جا نيرو بسيج كردند تا به ظن خود بار ديگر داستان اشغال سفارت آمريكا را كه بيست و دو سال پيش راه انداخته بودند ٬ تكرار کنند و با اين كار به دنيا دروغ بزرگ را تحويل دهند که كارگران پشت رژيم قرار دارند.
اما روز اول مه كارگران با بدست گرفتن فضاي اين تجمع بار ديگر رژيم و اعوان و انصار آن “خانه كارگريها” و شوراهاي اسلامي را به رسوايي كشاندند. هزاران كارگر در اين تجمع شركت كردند و با بلند كردن فرياد اعتراضشان و با قطعنامه هايشان در واقع اعلام کردند که آنها جنگ نميخواهند. آنها رهايي از نظام ضد انساني سرمايه داري ٬ رهايي از شر جمهوري اسلامي و آزادي برابري ميخواهند. نشان دادند كه آنها به هيچكدام از دو قطب تروريست جهاني تعلق ندارند. نشان دادند كارگران و مردم ايران جبهه سومي هستند كه در برابر آتش جنگي كه قرار است در منطقه برافروخته شود خواهند ايستاد. كارگران در اين تجمع محجوب و سران خانه كارگر و شوراهاي اسلامي را هو كردند ٬ به تريبون سخنرانان حمله ور شدند و مانع برگزاري سخنراني هاي از قبل تدارك ديده آنان شدند و با جدا كردن صف خود از مزدوران و اعوان و انصار خانه كارگر و شوراهاي اسلامي مراسم را بدست خود گرفتند و در برابر چشمان بهت زده محجوب و صادقي و ديگر سران اين مزدوران رژيم ٬ مارش با شكوه هزاران نفره شان را به سمت دانشگاه تهران به حركت انداختند. كارگران در اين راهپيمايي با فرياد شعار هايشان ٬ شعار آزادي برابري حق مسلم ماست! زنداني سياسي آزاد بايد گردد! كارگر ٬ دانشجو ٬ معلم ٬ اتحاد! اتحاد! و فرياد زدن خواستهايشان ٬ خواست افزايش دستمزدها ٬ خواست دستمزدهاي پرداخت نشده و غيره و غيره اين روز را به روز اعتراض گسترده خود تبديل كردند. عكس هايي كه در اين روز قرار بود نمايش قدرت رژيم باشد و بر روي سايت ها رفت ٬ بطور واقعي نمايش اعتراض و خشم توده معترضي بود كه صداي اعتراضش برفضاي تهران طنين افكنده بود. به اين اعتبار اتفاقي كه امسال در قبال مراسم دولتي رژيم افتاد و بدست گرفتن اين مراسم از سوي كارگران اتفاقي به مراتب مهمتر از آنچه بود كه ما سال گذشته در استاديوم آزادي شاهدش بوديم.
حلاصه كلام من اينست كه اتفاقي كه در اول مه سال گذشته در استاديوم آزادي روي داد و هزاران كارگر با خالي كردن سالن  ٬ كمپين انتخاباتي رفسنجاني را به افتضاح كشاندند و نه بزرگ خود را به رژيم و چماقداران خانه كارگر و شوراهاي اسلامي اعلام داشتند ٬ اتفاقي كه در واقع مهر باطل بر مضحكه انتخابات رژيم در سال گذشته زد و مبارزات كارگران و كل جامعه را وارد مرحله جديدي كرد ٬ اتفاقي كه به موقعيت كارگران در تحولات سياسي جامعه وزنه و جايگاه بيشتري داد ٬ در اول مه امسال در ابعاد گسترده تري تكرار شد. چرا كه اين اتفاق امسال در شرايط بسيار خطير و متحولتر نسبت به سال گذشته اتقاق افتاد. اين اتفاق در شرايطي روي ميداد كه بحث بر سر حمله آمريكا به ايران بالا گرفته است و دو قطب مقابل اين جنگ دارند در برابر هم صف آرايي ميكنند. بدين ترتيب تظاهراتي كه قرار بود شعار “انرژي اتمي حق مسلم ماست” ٬ شعار اصلي آن باشد ٬ به تظاهراتي با شعار “آزادي برابري حق مسلم ماست” تبديل شد. اول مه امسال يك روز سياسي مهم بود و ميتواند سرآغازي باشد براي دور فشرده تري از جنبش اعتراضي و انقلابي براي سرنگوني جمهوري اسلامي و شكل دادن به جبهه سوم جبهه مبارزه عليه دو قطب تروريست جهاني كه دنيا را به پيوستن به اين جبهه فرا ميخواند.

تلاشي فشرده براي برگزاري مراسم مستقل اول مه

جنب و جوش براي برپايي مراسم مستقل كارگري از دو ماه پيش در ميان كارگران شروع شد. جلسات تشكيل شد و كميته هاي برگزاري اول مه شكل گرفت. تلاشي فشرده براي برگزاري هر چه پرشور تر اين روز انجام گرفت. امسال كارگران بدرستي خطير بودن اوضاع سياسي را دريافته بودند و با چنگ و دندان مبارزه كردند تا روز اول مه روز همبستگي كارگري را در شهرهاي مختلف برگزار كنند. روز هشت ارديبهشت بود كه در “آبشار خور” و به رسم هر ساله اما با جمعيتي انبوه تر مراسمي با شركت بيش از ٢٠٠٠ نفر از كارگران از كارخانجات مختلف بهمراه خانواده هايشان و ديگر بخش هاي مختلف جامعه برپا شد و در آنجا كارگران با بر افراشتن پلاكاردهايي با مضامين: منصور اسانلو آزاد بايد گردد ٬ سنديكا حق مسلم كارگران است ٬ حق اعتصاب حق مسلم كارگران است و غيره بر حقوق و مطالبات خود تاكيد گذاشتند. بدين ترتيب به استقبال اول مه رفتند و همانجا قرار و مدارهايشان را براي برپايي هر چه با شكوهتر روز جهاني كارگر در اول مه را گذاشتند.
واقعيت اينست كه امسال ما در شرايطي كه سالي پر از اعتراض و مبارزه و در راس آن مبارزات گسترده كارگران شركت واحد را پشت سر گذاشته بوديم ٬ در شرايطي كه به علت احتمال حمله آمريكا به ايران و بحران انرژي اتمي ٬ تمام توجه دنيا به سمت ايران معطوف است ٬ به استقبال اول مه رفتيم و رژيم در هراس از يك قدرتنمايي بزرگ از سوي كارگران به اشكال مختلف به مقابله با برپايي مراسم مستقل اول مه كارگران پرداخت. جمهوري اسلامي با تمام توان تلاش کرد جلوي برگزاري مراسم مستقل کارگران را بگيرد. حکومت با مجوز ندادن و لغو مجوزهاي داده شده از جمله لغو مجوز برگزاري مراسم در “فرهنگسراي بهمن” در تهران كه فراخوان آن از سوي هيات موسس سنديكاها داده شده بود و سنديكاي شركت واحد و كارگران از مراكز مختلف قرار تجمع در اين مراسم را داشتند و نيز با تهديد و دستگيري فعالين اول مه تلاش كرد مانع برگزاري مراسم اول مه شود. از همين رو روز قبل از اول مه بود كه مشخصا در شهر سنندج شروع به خانه گردي و دستگيري اول مه كرد و سه تن از دست اندركاران اين روز را دستگير كرد . همچنين در تهران نيروهاي اطلاعاتي رژيم شبانه به منزل حيات غيبي از اعضاي هيات مديره سنديكاي شركت واحد ريختند و شكلاتهايي كه قرار بود به مناسبت اول مه توزيع شود را به عنوان “اسناد جرم” با خود بردند و صبح همانروز سه تن ديگر از كارگران واحد را به جرم پخش شكلات دستگير كردند! اما ديديم كه هيچكدام از اين تلاش ها موثر واقع نشد. كارگران با چنگ و دندان مبارزه كردند و اول مه مستقل خود را برگزار كردند. بدين ترتيب روز اول مه ما شاهد برپايي مراسم مستقل اول مه در تهران در مقابل دفتر شركت واحد بوديم كه به درگيري با نيروهاي انتظامي رژيم كشيده شد و دوازده نفر از كارگران و دانشجوياني كه در تجمع شركت داشتند دستگير شدند. از جمله هم اكنون هادي كبيري ٬ ابراهيم مددي ٬ يعقوب سليمي ٬ محمود هژبري ٬ غلامرضا غلامحسيني و عباس نژند كودكي از اعضا و فعالين سنديكاي شركت واحد در زندان بسر ميبرند. در اين روز ما همچنين شاهد برپايي مراسم و مارش با شكوه اول مه در شهرهاي سنندج و كرمانشاه بوديم و در شهرهاي ديگر ايران نيز مراسمي در جمع هاي كوچكتر برپا شد و فعالين حزب با پخش شيريني و تراكتهاي ويژه حزب به مناسبت اول مه و شعار نويسي اول مه را گرامي داشتند. خلاصه اينكه امسال گسترده تر از هر سال براي برپايي مراسم اول مه تلاش شد و اين مراسم نه تنها در سالنها بلكه اساسا در خيابانها برگزار شد. كارگران منتظر مجوز نماندند و مراسم خود را برپا كردند. ميتوان گفت بدنبال سالها مبارزه و بدنبال تلاش گسترده امسال كارگران براي برپايي مراسم مستقل كارگري  ٬ اول مه به عنوان روز جهاني كارگر امروز بيش از هر وقت تثبيت شده است.

كارگران ايران خودرو و سايپا روز اول مه را تعطيل اعلام كردند

يك حركت مهم در روز اول مه اعلام تعطيلي اين روز از سوي كارگران ايران خودرو و سايپا است. ايران خودرو كارخانه اي با ٣٠هزار كارگر كه با زير مجموعه هاي آن نزديك به ٥٠ هزار كارگر دارد و كارخانه سايپا با ٥٠٠٠ كارگر كه با زير مجموعه خود داراي ١٠ هزار كارگر است ٬ اعلام داشتند كه به مناسبت اول مه كار را تعطيل خواهند كرد و اين روز را با ديگر كارگران در سراسر جهان جشن خواهند گرفت. اين يك اقدام تاريخي و مهم است. در ايران اول مه به عنوان روز جهاني همبستگي كارگري به رسميت شناخته نشده است. رژيم طي ٢٧ سال حاكميتش تلاش كرده كه اين روز را نفي كند ٬ تلاش كرده است كه با عنوان كردن هفته كارگر و برپايي مراسم دولتي و ترتيب دادن نمايشاتي چون اهداي جوايز به كارگران نمونه و بيعت با امام و غيره اين روز را مسخ كند. با اعتراضات و فشار مبارزات کارگران، جمهوري اسلامي ناچار شد رسما تعطيل روز جهاني کارگر را در قانونش بپذيرد. اما به جاي اول مه آنرا ١١ ارديبهشت ناميدند (که هميشه با اول مه مصادف نيست). اما همين حد از عقب راندن رژيم، نشان دهنده قدرت کارگران در برابر حکومت اسلامي بود. جمهوري اسلامي که خصومت خود را با اول مه از همان ابتدا نشان داده بود هر سال تلاش کرده است از تعطيل ١١ ارديبهشت نيز جلوگيري کنند. اما کارگران هر ساله اول مه را با فشار اعتراضاتشان گرامي داشته و به حکومت تحميل کرده اند. در واقع اول مه موضوع مهم کشاکش کارگران با جمهوري اسلامي است. امسال اعلام تعطيلي روز اول مه روز همبستگي بين المللي كارگري از سوي دو مركز بزرگ كارگري  ٬ كارگران ايران خودرو و سايپا يك پيشروي بزرگ در تثبيت اين روز در تاريخ جنبش كارگري است. اين خود يكي ديگر از دست آوردهاي اول مه امسال است که بايد به تمام مراکز کارگري گسترش يابد. در قطعنامه اول مه امسال كارگران بر تعطيلي و به رسميت شناختن و بر پايي آزاد و مستقل اول مه تاكيد گذاشتند.

شعار ها و قطعنامه ها

در اول مه امسال ما شاهد شعارها و قطعنامه هاي راديكال ٬ چپ از سوي كارگران بوديم. كارگران شعار انرژي اتمي حق مسلم ماست  ٬ شعاري كه خانه كارگر رژيم و شوراهاي اسلامي كارگران را به آن فراخوان داده بود را به شعار آزادي برابري حق مسلم ماست تبديل كردند و در آنجا خواستها و مطالبات خود را تاكيد گذاشتند و با اين كار به كل رژيم و اين مزدوران رژيم نه گفتند و تعلق خود را به جبهه انسانيت و جبهه مبارزه براي آزادي و برابري اعلام داشتند. در مراسم مستقل در مقابل دفتر شركت اتوبوسراني واحد شعار نه جنگ  ٬ نه بمب ٬ اشتغال اشتغال در واقع پيام اول مه امسال را به جمهوري اسلامي و به كل دنيا دادند. پيام اينكه كارگران جنگ نميخواهند ٬ كارگران انرژي هسته اي و بمب نميخواهند ٬ كارگران آزادي  ٬ برابري ٬ رفاه و زندگي اي انساني ميخواهند. در تجمعات اول مه امسال شعار زنداني سياسي آزاد بايد گردد ٬ منصور اسانلو آزاد بايد گردد و حمايت از كارگران شركت واحد از ديگر شعارهايي بود كه توجه را به خود جلب ميكرد و رنگ اوضاع امروز و شرايط پر جنب و جوش كنوني را بخود داشت. قطعنامه هاي اول مه امسال راديكال و چپ و رنگ سوسياليسم را بخود داشت. در اين قطعنامه ها كارگران صداي اعتراضشان را عليه نظام ضد انساني سرمايه داري بلند كردند و بر آزادي و برابري و بر دنيايي بهتر و عاري از جنگ تاكيد گذاشتند. كارگران گفتند اين جنگ جنگ ما نيست. كارگران در اين قطعنامه ها بر خواستهايي از جمله خواست افزايش حداقل دستمزدها ٥٠٠ هزار تومان ٬ حق اعتصاب ٬ لغو قراردادهاي موقت كاري ٬ آزادي بدون قيد و شرط تشكل و برپايي مجامع عمومي منظم كارگري ٬ آزادي بدون قيد و شرط عقيده و مطبوعات ٬ برابري كامل زن و مرد و لغو آپارتايد جنسي ٬ آزادي فوري منصور اسانلو تاكيد گذاشتند و در آن تعقيب و پيگيرد فعالين كارگري را محكوم كرده و حمايت خود را از مبارزات كارگران شركت واحد اعلام داشتند. قطعنامه هاي اول مه جوهر مشتركي داشت كه آن اعلام كيفرخواست كارگران عليه سرمايه داري و خواست دنيايي آزاد و برابر بود. قطعنامه هاي اول مه ادامه قطعنامه ٢٠ آذر بود و بار ديگر پرچمي بدست كل كارگران و كل جامعه داد تا حول آن گرد بيايند و مبارزاتي متحد و يكپارچه را به جلو ببرند. حول اين قطعنامه ها بايد گرد بياييم. زنده باد اول ماه مه روز همبستگي بين المللي كارگري

كارگر كمونيست ٣٣،  ١٤ ارديبهشت ٨٥.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: