شهلا دانشفر

خوش آمديد

اول مه روز همبستگي بين المللي کارگران است!

اخراج جمهوري اسلامي از سازمان جهاني کار

یک خواست مهم ما در اول مه امسال

باز هم در مورد اول مه

با نزديک شدن به اول مه٬ جنب و جوش براي برپايي اين روز همبستگي جهاني کارگري بيشتر ميشود. از يکطرف بحث بر سر برپايي قدرتمند اين روز در ميان کارگران بالاست. از سوي ديگر رژيم نيز خود را براي يک تقابل آشکار با قدرتنمايي کارگران آماده ميکند. در نوشته هفته گذشته به فاکتورهای مهمي که زمينه را براي  برگزاري هر چه با شکوه تر اول مه فراهم ميکند٬ از جمله آزادي محمود صالحي از چهره هاي سرشناس جنبش کارگري در ايران و ابعاد گسترده اعتراضات کارگران در ايران اشاره کردم٬ اما سيرتحولات آنچنان پر شتاب است که در همين هفته اخير شاهد اتفاقات مهمي بوديم٬ که بدون شک تاثيرات خود را بر اول مه امسال خواهد گذاشت. نگاهي به هفته اي که گذشت٬ برنامه هاي دولتي در هفته کارگر جمهوري اسلامي٬ و جنبه بين المللي اول مه نکات ديگري است که تلاش دارم در اين نوشته به آنها اشاره کرده و بر روي آنها تاکيد داشته باشم.

در هفته اخير چه گذشت؟

– در هفته اخير ما شاهد ادامه اعتراض ٢٠٠٠ کارگر کيان تاير بوديم. روز شنبه گذشته نيروهاي سرکوبگر رژيم اسلامي به تحصن کارگران اين کارخانه وحشيانه حمله بردند و کارگران را مورد ضرب و شتم قرار دادند و صدها کارگر را دستگير و زنداني کردند. اما خانواده هاي کارگران بلافاصله تجمع کردند٬ خواهان آزادي همسرانشان از زندان شدند و کارگران دستگير شده فورا از زندان آزاد شدند و دو ماه از طلبهايشان نيز پرداخت شد. کارگران کيان تاير يک هفته اولتيماتوم دادند که اگر باقي طلبهايشان پرداخت نشود به اعتراضشان ادامه خواهند داد. نکته جالب در اين حرکت اعتراضي اين بود که کارگران آتش نشاني که ظاهرا براي سرکوب کارگران و ريختن آب گرم بر روي آنها به محل آورده شده بودند از انجام اين کار سر باز زدند و و تحت عنوان تمرد٬ ٦ نفر از آنان دستگير و زنداني شدند. نمونه جالبي از همبستگي با کارگران که نمونه هاي زيبايش را در دوران انقلاب شاهد بوديم.

– در هفته اخير اعتراضات کارگري بازهم ابعاد گسترده تري بخود گرفت٬  اعتراضات پي در پي ٥٠٠٠ کارگر نيشکر هفت تپه٬  اعتراضات پي در پي کارگران کشتي سازي ايران صدرا در بوشهر٬ تجمع اعتراضي بيش از ١٤٠٠ کارگر “بهداشتی مینا”  و نساجي هاي فرنخ و نازنخ در شهر قزوين ٬  تجمع اعتراضي جوانان بيكار خاتون آباد و بستن جاده منتهي به کارخانه ذوب مس در ٢٠ فروردين از سوي آنان٬ اعتراض کارگران دوب مس خاتون آباد به سطح نازل دستمزدهايشان٬ زمزمه اعتراض در ميان کارگران نفت و تهديد به تحصن از سوي کارگران و کارکنان پخش و پالایش، خطوط لوله، مخابرات و سایر بخش های وابسته به پالایشگاه آبادان در اعتراض به عدم واگذاري منازل سازماني به کارگران٬ همه و همه از جمله سر تيترهاي مهم اعتراضات کارگري در هفته گذشته است. اعتراضاتي که هزاران کارگر را در بر ميگيرد.

– يک نتيجه فوري گسترش اعتراضات کارگري و مبارزات مردم در ايران و انعکاس و جايگاه بين المللي آن٬ فاکتوري که در نوشته قبل در مورد اول مه نيز بر آن تاکيد داشتم٬ شکايات سازمانهاي بين المللي کارگري به سازمان جهاني کار در مورد نقض حقوق پايه اي کارگران در ايران به سازمان جهاني کار (آي ال او) است. اين شکايت قرار است  در دستور اجلاس سالانه اين سازمان که در ٢٧ مه ماه شروع بکار خواهد کرد٬ قرار گيرد. اين خود اتفاق مهمي است که زمينه را بيش از هر وقت براي فشار آوردن براي به انزوا کشاندن جمهوري اسلامي در سطح بين المللي و اخراج آن از سازمان جهاني کار فراهم ميکند. اين خود تاکيدي ديگر بر اهميت اعتراض گسترده کارگران به شرکت هيات جمهوري اسلامي در اين اجلاس است.

–  يک خبر مهم ديگر در هفته اخير بالا گرفتن زمزمه اعتراضات وسيع در ميان معلمان است. معلمان اعلام کرده اند که در ١٢ ارديبهشت روز معلم تجمع خواهند داشت و اگر په خواستهايشان پاسخ داده نشود در ١٦ ارديبهشت در مقابل سازمان آموزش و پرورش تهران تجمع خواهند کرد. معلمان بر پرداخت حقوق معوقه معلمان حق التدريسي و ديگر طلبهايشان بابت اضافه کاري ها و بر روي خواست افزايش حقوق خود که خواست هميشگي شان بوده تاکيد دارند و صحبت از دور جديد اعتراضات معلمان است. اضافه شدن اين فاکتور به وضعيت پر التهاب کنوني٬ يک فاکتور مهم ديگر است  که ميتواند بر روي شرايط امروز جامعه و برپايي يک اول مه قدرتمند نقش مهمي داشته باشد.

– جنب و جوش اعتراضي در دانشگاهها کماکان بالاست. بويژه آزادي بهروز کريمي زاد و مجيد پورماجد از زندان در هفته اخير٬ يک اتفاق سياسي مهم ديگر بود که بيش از بيش تاثير خود را بر فضاي اعتراضي در دانشگاهها ميگذارد. اين در حاليست که در دو ساله اخير٬ دانشگاهها يک مرکز مهم برپايي اول مه و بزرگداشت اين روز بود. امسال نيز بحث بر سر برپايي اول مه٬ آنهم با خواست آزادي فوري و بدون قيد و شرط دانشجويان زنداني و همه زندانيان سياسي  يک محور مهم بحث است.

واقعيت اينست که امروز در ايران. مبارزات بخش هاي مختلف جامعه و خواستهاي پايه اي که اين مبارزات را به هم پيوند ميدهد٬  بيش از هر وقت نشان ميدهد که اول مه روز آزاديخواهي٬ روز برابري طلبي و روز همه جامعه است.

همه اينها اتفاقات مهمي است که ما شاهد وقوع آنها در آستانه اول مه هستيم و بيش از هر چيز بر خطير بودن شرايط امروز تاکيد دارد.در متن چنين شرايطي است که به استقبال اول مه روز همبستگي جهاني کارگران ميرويم.

جمهوري اسلامي و اول مه

واقعيت اينست که برپايي نفس اول مه از همان آغاز يک عرصه مهم جدال کارگران با رژيم اسلامي بوده است. جنبش کارگري در ايران اگر چه در اين عرصه يک پيشروي مهم داشته و روزي بعنوان روز کارگر در قانوني کار جمهوري اسلامي به رسميت شناخته شده است٬ اما رژيم اسلامي با استناد به تقويم ايراني تلاش کرد٬ ١١ ارديبهشت را بعنوان روز کارگر اعلام کند٬ تا با اين کار ارتباط جهاني بودن اين روز در ايران را با روز جهاني کارگر مخدوش کند.  در ادامه همين تلاش ها بود که رژيم اسلامي هفته کارگر را به جاي روز کارگر گذاشت و مزدوران خانه کارگر و شوراهاي اسلامي صحنه گردان هاي برپايي اين مضحکه شدند.  هفته اي که در آن هر ساله چماقداران خانه کارگر در کنار جمهوري اسلامي٬ در تقابل با مراسم مستقل کارگران ايستاده و ميکوشند از به ميدان آمدن و قدرتنمايي کارگران به مناسبت روز جهاني کارگر جلوگيري کنند و براي تحت کنترل داشتن اوضاع٬ به اسم کارگر اعلام راهپيمايي کرده  و هرگاه که اوضاع را از دست خود خارج ديده اند همراه با نيروهاي انتظامي در شناسايي و سرکوب کارگران شريک شده اند. بدين ترتيب رژيم اسلامي در ايران عملا گراميداشت اول مه روز جهاني کارگر در ايران را به رسميت نشناخته است. رژيم اسلامي کارگران را بخاطر برپايي اول مه در زندان کرده و برايشان احکام جنايتکارانه شلاق صادر کرده است . محمود صالحي را بيش از يکسال در زندان نگاهداشت و در همين امسال در ٥ مورد احکام شلاق را در مورد کارگران دستگير شده اول مه سنندج به اجرا گذاشت.

از اين رو امسال بويژه بيش از هر سال نفس برپايي مراسم اول مه يک عرصه مهم جدال با جمهوري اسلامي و پاسخ دادن به گستاخي هاي اين رژيم شلاق و زندان در قبال کارگران است.

در کوران چنين کشاکشي  امسال نيز خانه کارگر جمهوري اسلامي٬ طبق روال هر ساله  برنامه هاي دولتي را بقول خودشان براي هفته کارگر اعلام داشت. هفته اي که بارعام ولايت فقيه٬ حضور در مرقد امام و مشاوره نيروهاي انتظامي رژيم با کارگران در کلانتري ها  و غيره و غيره برنامه هاي اين حضرات براي  هفته کارگرشان است.

اما در اين ميان کارگران ساکت ننشته و برهم زدن مراسم دولتي و بدست گرفتن آن بخش مهمي از کشاکش آنان براي تثبيت روز اول مه به عنوان روز همبستگي جهاني و رودرردویي با رژيم و مزودوران خانه کارگر و شوراهاي اسلامي در طول تمام سالها  بوده است. نمونه هاي برجسته آن را در دو سال گذشته شاهد بوديم.  در سال گذشته بود که کارگران با پلاکارد ما کار ميکنيم زندگي کنيم٬ زندگي نميکنيم که کار کنيم٬ انرژي هسته اي نميخواهيم٬ دستمزد ١٨٣ هزار تومان هم نميخواهيم٬ پيام مهم سياسي و طبقاتي خود را به اين رژيم و به توحش سرمايه داري اعلام کردند. با اين کار خود٬ کارگران در واقع اعلام داشتند که اول مه روز کارگران است و خيابانها از آن آنهاست و اجازه نميدهند که در اين روز  به اسم کارگر حرف ديگري زده شود. امسال نيز کارگران مترصد چنين فرصتي هستند وشک نيست که تکرار چنين اتفاقي در شرايط متحول امروز٬ اول مه امسال را به يک روز تاريخي بزرگي تبديل خواهد کرد٬ کارگران خود را براي چنين رودرويي آماده ميکنند.

“اول مه” روز جهاني کارگران است!

امسال در ايران اول مه مصادف با ١٢ ارديبهشت است. محجوب دبير کل خانه کارگر جمهوري اسلامي هنگاميکه از برنامه هاي دولتي به مناسبت هفته کارگر سخن ميگفت٬ اشاره داشت که چون در ايران در قانون کار ١١ ارديبهشت بعنوان روز کارگر اعلام شده است و امسال اول مه مصادف با ١٢ ارديبهشت است٬ برنامه هفته کارگر روز ١١ ارديبهشت خاتمه مي يابد. اين سخنان محجوب سياست رژيم اسلامي در مخدوش کردن اين روز  و حمله اي  ديگر به دستاورد کارگران در ايران و گراميداشت اول مه روز جهاني کارگر است. پاسخ محجوب و رژيم اسلامي را بايد با برپايي با شکوه اول مه روز همبستگي جهاني کارگر که مصادف با ١٢ ارديبهشت است٬ داد. پاسخ محجوب و رژيم اسلامي را بايد با  اعلام همبستگي جهاني با اين روز و فراخوان جهان به حمايت از مبارزات کارگران و مردم ايران داد.

يک جنبه مهم اول مه جنبه بين المللي اين روز است. بويژه در شرايطي که ايران به مرکز ثقل تحولات سياسي در جهان تبديل شده است٬ جنبه بين المللي و جهاني اول مه بيش از هر وقت جايگاه و مقام پيدا ميکند. ما همواره تاکيد کرده ايم که جمهوري اسلامي بعنوان ستون فقرات اسلام سياسي و رژيم آپارتايد جنسي و شلاق و زندان در ايران بايد در سطح جهاني به انزوا کشيده شود.  اول مه بعنوان يک روز همبستگي جهاني کارگري٬ فرصتي مهم  براي جلب حمايت کارگران و مردم آزاديخواه در سطح بين المللي٬ در دفاع از مبارزات کارگران ايران است.  بويژه اينکه امروز جنبش کارگري در ايران٬ بيش از هميشه توانسته است مکان خود را در سطح جهاني باز کند. توانسته است حمايت وسيع بين المللي را بخود جلب کند. ما شاهد روزهاي مهمي چون روز همبستگي جهاني کارگري با کارگران ايران روبرو بوده ايم. و همانطور که اشاره کردم هم اکنون ما شاهد شکايت اتحاديه هاي کارگري جهاني از جمهوري اسلامي به سازمان جهاني کار هستيم٬ اينها همه پيشروي بزرگ جنبش کارگري در ايران است .  بايد اين پيشروي ها را گامي به جلو برد. يک خواست مهم ما در اول مه امسال اخراج جمهوري اسلامي از سازمان جهاني کار است

انترناسيونال ٢٤٠، ٣٠ فروردين ٨٧.*

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: