شهلا دانشفر

خوش آمديد

در حاشيه مسائل و مبارزات كارگري

يک تجربه آموزنده از کارگران کيان تاير
يک موضوع کشمکش کارگران لاستيک البرز مبارزه كارگران براي انحلال شوراهاي اسلامي در اين کارخانه است. کارگران کيان تاير طي ٦ ماه اعتراضات خود توانستند مجمع عمومي کارگري را به ظرف اتحاد خود تبديل کنند. نمايندگان منتخب خود را براي پيگيري خواستها و مطالباتشان و طرف مذاکره و گفتگو با مقامات دولت برگزينند و اکنون خواهان تخليه اطاق شوراي اسلامي و تحويل آن به نمايندگان منتخت خود هستند. با اين اقدام مهم کارگران کيان تاير عملا دست شوراهاي اسلامي را از مبارزات خود کوتاه کرده و خواهان رسميت يافتن نمايندگان منتخب خود بعنوان سخنگوي کارگران هستند. اين تلاش کارگران کيان تاير بيانگر هوشياري و آگاهي آنها از نقش ضد كارگري اين پادوهاي جمهوري اسلامي در كارخانجات است. اين مبارزه يک دستاورد مهم در جنبش کارگري و قدمي عملي در ايجاد شوراهاي واقعي کارگري است. يعني تحميل نمايندگان منتخب مجمع عمومي کارگري بعنوان مرجع تصميم گيرنده و اعمال اراده خود کارگران براي پيشبرد مبارزاتشان. جنبش انحلال شوراهاي اسلامي و خانه كارگريهاي حكومت بايد در هرجا كه اين دستگاههاي منفور جاسوسي و توطئه گري حكومت حضور دارند برپا شود. بايد از اين تجربه ارزنده درس گرفت. کارگران کيان تاير با اين حرکت مهم خود در برابر کل جنبش کارگري الگويي خوب و عملي از تحميل مجمع عمومي کارگري و نمايندگان منتخب آن و تشکيل شوراهاي واقعي کارگري بدست دادند. بدون شک اگر در سراسر ايران و در تمامي مراکز کارگري اين گام مهم برداشته شود جنبش کارگري در موقعيت بسيار قدرتمندي قرار خواهد گرفت. به راه انداختن يک جنبش سراسري براي برپايي مجامع عمومي کارگري و تحميل تشکيل آن بطور منظم به دولت و کارفرما، انتخاب نمايندگان واقعي کارگران در اين مجامع به عنوان مراجع معتبر و نمايندگان اراده مستقيم کارگران که سخنگوي اعتراض و خواست کارگران باشند، همگي گامهاي عملي تشکل يابي توده اي کارگري و کوتاه کردن دست شوراهاي اسلامي، اين ارگانهاي جاسوسي و سرکوب کارگران از کارخانجات است. گامهايي که کارگران کيان تاير پيشتاز آن بوده و بايد به الگويي در تمامي مراکز کارگري تبديل شود. پيش بسوي برپايي شوراهاي واقعي کارگري

سال ٨٨ سال اعتصابات کارگري
اعتراف دست اندركاران حكومت
نگاهي به سايتهاي خبري جمهوري اسلامي و اظهارات مقامات جمهوري اسلامي و هشدارها و هراسهايشان از اوج گيري اعتراضات کارگري، به روشني موقعيت امروز جنبش کارگري و جنبش اعتراضي براي سرنگوني اين رزيم جنايتکار را در مقابل ما ميگذارد. در سايت آينده که وابسته به قاليباف و ايادي اش است در مطلبي تحت عنوان ” هشدار در باره سوءاستفاده گروه‌هاي معاند نظام از نارضايتي‌هاي کارگري” ضمن اشاره به افزايش کارخانه هايي که از “عهده پرداخت حقوق کارگران بر نمي آيند” ميگويد: ” بعضا کارگران به دليل شرايط بد اقتصادي نارضايتي هايي را ابراز مي کنند و مينويسد: “در اين وضعيت گروه هاي معاند نظام و ضد انقلاب با بهره گيري از اين اعتراضات، آنها را به خود منتسب کرده و سعي در بحراني جلوه دادن شرايط کنوني دارند وادامه ميدهد: “از ابتداي امسال تا کنون اعتراضات کارگري در کشور رشد قابل توجهي داشته است. اين اعتراضات بيشتر توسط کارگراني انجام مي شود که با افزايش تورم، عدم توانايي صاحبان کارخانه ها براي پرداخت حقوقشان و… به مشکل برخورد کرده اند”. و سپس هشدار ميدهد:”اين در حالي است که اين اعتراضات در صورت ادامه و بي تفاوتي دولت مي تواند به اعتصابات کارگري تبديل شود. گروه هاي چپ گراي خارج از کشور نيز از اين آب گل آلود ماهيگيري مي کنند و اين اعتراضات را به عنوان اعتصابات کارگري سازماندهي شده و منتسب به خودشان معرفي مي کنند و با ارسال ايميل هاي تبليغاتي حاوي خبرنامه ها و اعلاميه هايي عليه نظام، دانشجويان را ترغيب به تکثير و توزيع آنها مي کنند.گفتني است، در چنين شرايطي دولت به خاطر مسائل امنيتي هم که شده مي تواند با کمک هايي کارگران معترض را راضي کند و مانع بهره برداري هاي سياسي گروه هاي خارجي شود.”

در اين نوشته به حرکات اعتراضي اي چون اعتراضات کارگران کارخانه لاستيک البرز، تعطيلي کارخانه پالايش قطران و 400 کارگر بيکار آن کارخانه، ديرکرد پرداخت حقوق 9 هزارکارگر تراکتور سازي تبريز، چيني حميد قم، صابر لاستيک گلپايگان و اخراج ٩٠ کارگر کارخانه آزمايش مرودشت و ٧٠ کارگر آرمين لوله شرق زاهدان اشاره شده است. و در انتهاي اين نوشته با هراس و نگراني هشدار داده ميشود : “با توجه به آن‌چه گفته شد، اگر دولت به سرعت وارد عمل نشده و کاري براي برطرف ساختن مشکلات کارگران ناراضي انجام ندهد، شايد شروع سال ٨٨ با اعتراضات سازماندهي شده مصادف شود. به بياني، بي‌تفاوتي دولت نسبت به اين مطالبات از يک سو و تلاش گروه‌‌هاي خارجي براي سازماندهي اعتراضات کارگري در داخل کشور مي‌‌تواند اعتراضات پراکنده کارگران را که از دولت به طور کلي قطع اميد کرده اند را به اعتراضاتي گسترده و سازماندهي شده تبديل کند.”

اين اظهارات به روشني از حال و هواي امروز جنبش کارگري، و قدرت اعتصاب کارگران پرده بر ميدارد. بعلاوه نکته مهم در اين گفته ها اعلام خطر از خارج کشور و ماهواره هاست. اين گفته ها در واقع امر وبه روشني چيزي جز اشاره به حزب کمونيست کارگري ايران وکانال جديد نيست. به عبارتي روشنتر دارند از جلو آمدن يک قطب قدرتمند و از شکل گيري يک انقلاب سخن ميگويند. البته اين تنها سايت آينده نيست که چنين سخن ميگويد. نمونه ديگر چنين اظهاراتي سخنان فرماندار ماهشهر در جلسه اي با شركت كارفرمايان و مديران و شهرداران منطقه اقتصادي ماهشهر است. بنا به يك گزارش فرماندار ماهشهر خطاب به شرکت کنندگان ميگويد: ” در دوره زماني و شرايط حساسي قرار داريم و بنابراين بايد مواظب تصميماتي که در باره کارگران ميگيريم، باشيم. باوجود مشکلات مالي پروژه ها، اولا بنا به دستور شوراي عالي تامين امنيت کشور و به تبع آن بخشنامه شوراي تامين استان کليه حقوق و مزاياي کارگران در پايان سال بايد پرداخت شود. چرا که منطقه خيلي حساس است و نبايد بهانه دست ضد انقلاب بدهيم. کوچکترين حرکت کارگري در آنسوي مرزها توسط ضد انقلاب و بوسيله تلويزيونها در بوق و کرنا زده ميشود . تمام تلاش مديران بايد در اين جهت باشد که تا پايان سال و همچنين تا انتخابات رياست جمهوري نبايد هيچ کارگري را اخراج کنند .” قبل از آنهم مانور ناجا و قشون کشي خياباني شان را راه انداختند تا بقول خودشان در برابر “بحران اجتماعي” و “چالشهاي امنيتي” در جامعه کسب آمادگي کنند.

اين ها همه در شرايطي است که صفوف رزيم بيش از هر وقت در هم ريخته و به جان هم افتاده اند. از دزدي هاي هم پرده بر ميدارند و ولي فقيه شان را نشانه گرفته اند. آخرين نمونه افشاگريهايشان ناپديد شدن يک ميليارد از خزانه دولت احمدي نزاد است. بايد اين شرايط را دريافت. اينها همه حاکي از موقعيت قدرتمند قطب انقلاب است. حاکي از قدرت متحد اعتصاب سراسري کارگران است. بويزه در شرايطي که زمزمه اعتصاب سراسري بيش از يک ميليون معلم در ميان است. بايد با قدرت بيشتري حول خواستهاي متحد و سراسري گرد آمد و امروز ظرف اين اتحاد کانال جديد، و حزب کمونيست کارگري ايران است. بايد كابوس دست اندركاران حكومت را كه سال ٨٨ سال اعتصابات كارگري است به واقعيت تبديل كرد و با برپايي اعتصابات قدرتمند كارگري اعتراضي همه جانبه را به كل شرايط فلاكت باري كه حكومت اسلامي سرمايه داران و كل كارفرمايان حريص بر كارگران تحميل كرده اند به جريان انداخت

كارگر كمونيست ١٠٠، ١ اسفند ٨٧.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: