شهلا دانشفر

خوش آمديد

كارگران در مقابل تصميم دولت و تعيين ١٨٣ هزار تومان حداقل دستمزدها ساكت نمي نشينند

جمهوري اسلامي ميزان حداقل دستمزد براي سال ٨٦ را ١٨٣ هزار تومان در ماه اعلام كرد. اين در حاليست كه خود رژيم در آمار و ارقامش خط فقر را ٤٥٠ هزار تومان اعلام كرده است.
تعيين حداقل دستمزدها به ميزان ١٨٣ هزار تومان يك جنايت آشكار به كارگران و ميليونها خانواده كارگري و تهاجمي به كل جامعه است. كارگران در ايران اين تحقير و اين تعرض را نمي پذيرند. اين موضوع هم اكنون موضوع بحث در ميان كارگران است. سنديكاي كارگران شركت اتوبوسراني و واحد طي اطلاعيه اي اعتراض خود را به اين تصميم بيشرمانه دولت اعلام داشت و اين موضوع به تحركي در ميان كارگران در مراكز مختلف كارگري دامن زده است.
امروز كارگران در ايران بيش از هر وقت ميدانند كه ميزان دستمزد بايد توسط خود آنها تعيين شود و دارند براي آن مبلغ و عدد تعيين ميكنند. همين چندي پيش بود كه كارگران انجمن صنفي فلز و مكانيك در كرمانشاه با برافراشتن پلاكاردها در ميادين اصلي شهر خواست ٦٠٠ هزار تومان دستمزد را اعلام كردند . همچنين يك خواست مهم معلمان در مبارزات همين امروزشان خواست افزايش حقوق هاست و دارند از يك ميليون تومان در ماه بعنوان ميزان حداقل حقوق و دستمزد پايه براي كل جامعه صحبت ميكنند. اينها اتفاقات سياسي مهمي است كه جمهوري اسلامي نميتواند از كنار آن بگذرد. آنهم در شرايطي كه اعتراض در همه بخش هاي جامعه شدت گرفته است و معلمان دولت را به اعتصابي سراسري اولتيماتوم داده اند. مساله ميزان دستمزد مساله بقا و زندگي كارگر است. هم اكنون بيش از نيمي از دستمزد كارگران و حقوق بگيران صرف هزينه مسكن ميشود و قيمت ها نيز بطور روزافزوني بالا ميرود. با اين تصميم دولت جبهه جنگ بر سر ميزان دستمزدها داغتر شده و كارگران دارند خود را براي آن آماده ميكنند.
مبارزه براي افزايش دستمزدها امروز يك عرصه مستقيم رودرويي با رژيم است كه بخش وسيعي از جامعه در اين جدال درگيرند. مبارزه براي افزايش دستمزدها آن عرصه اي از مبارزات است كه كارگران ٬ معلمان٬ پرستاران ٬ بازنشستگان و كل بخش هاي حقوق بگير جامعه ميتوانند در آن متحد شوند و مبارزه اي قدرتمند را به پيش برند. بايد به اين اعتراض در سطحي سراسري شكل داد.
چند تاكيد فوري در مبارزه براي افزايش دستمزدها
١_ بايد با بيانيه ها و نامه هاي اعتراضی خود به تصميم جنايتکارانه رژيم مبني بر تعيين ميزان ١٨٣ هزار تومان حداقل دستمزد اعتراض كنيم.
٢_ بايد با بيانيه ها و نامه هاي اعتراضي خود اعلام كنيم كه تنها مرجع تعيين ميزان حداقل دستمزدها خود كارگران هستند. نه شوراي عالي كار و نه هيچ مرجع ديگري اجازه تعيين ميزان دستمزد و شرايط كار كارگران را ندارد. بايد اعلام كنيم كه ما كارگران ديگر به اين بردگي تن نخواهيم داد.
٣_ بايد براي ميزان حداقل دستمزد خود مبلغ تعيين كنيم . همان كاري را انجام دهيم كه كارگران انجمن فلز و مكانيك كرمانشاه انجام دادند و در تمامي ميادين شهرها پلاكاردهاي خود را در اعتراض به اين تصميم دولت و با اعلام مبلغ بطور مثال ٦٠٠ هزار تومان دستمزد در ماه و يا آنچه كه معلمان در بحث هايشان طرح كرده اند. بعنوان گام اول خواست مشخص خود براي افزايش دستمزدها را اعلام كنيم.
٤_ بايد اعلام كنيم كه ما كارگران٬ ما معلمان ديگر حاضر نيستيم كه زير خط فقر زندگي كنيم. در شرايطي كه ما كارگران از داشتن حق تشكل خود محروميم٬ در شرايطي كه كارگران بر تعيين ميزان نرخ تورم و سبد هزينه زندگي بعنوان مبنايي براي تعيين ميزان حداقل دستمزدها هيچگونه كنترل و نظارتي ندارند٬ ما كارگران اعلام ميكنيم كه دستمزد ما نه بر مبناي اينكه خط فقر كجا قرار دارد و يا ارقام و نرخ هاي گوناگوني كه از سوي دولت بعنوان نرخ تورم و ميزان خط فقر و غيره اعلام ميگردد٬ بلكه بر مبناي محاسبه اقلام اصلي و اوليه هزينه هاي زندگي٬ از جمله هزينه مسكن ٬ خوراك ٬ پوشاك ٬ تحصيل ٬ درمان ٬ تفريحات و ديگر هزينه هاي فوري بايد تعيين ميشود. بدون شك اين مبلغ ده برابر ميزان دستمزديست كه از سوي اين آقايان بعنوان ميزان دستمزد ما كارگران تعيين شده است.
٥_ اعتراض به ميزان تعيين شده دستمزدها از سوي دولت و اعلام مبلغي مشخص از سوي كارگران بعنوان ميزان حداقل دستمزدها در گام اول٬ يك عرصه تقابل آشكار كارگران با دولت است. مبارزه اي كه پاسخ آن نه در وعده و وعيد هاي دولت و قوانين اسلامي كار و مقاوله نامه هاي بين المللي و آمار و ارقام سازمان جهاني كار و سازمان ملل و غيره بلكه در سازمان دادن مبارزه مستقيم خود كارگران و پيشبرد مبارزه اي متحد در سطج جامعه است. بايد اين مبارزه را سازمان داد. اين كارگران كمونيست و راديكال هستند كه ميتوانند پرچم اين مبارزه را بلند كنند و مبارزه اي متحد و قدرتمند حول خواست افزايش دستمزدها را شكل دهند. بايد براي آن بشتابيم.
تعيين ١٨٣ هزار تومان دستمزد از سوي دولت امروز نه از موضع قدرت بلكه از موضع استيصال و آشفتگي و بحران عميق اقتصادي است كه با آن دست بگريبان است. رژيم با اين تصميم با آتش بازي ميكند. ميداند كه اعتراض همه جا را فرا گرفته است. ميداند كه ديگر سركوب و دستگيري و زندان پاسخ نيست. مبارزه براي افزايش دستمزدها آن عرصه متحد كننده ايست كه مبارزه كل بخش هاي جامعه را ميتوان در آن متحد كرد. با تمام قوا براي متحد كردن اين مبارزه بكوشيم

كارگر كمونيست ٥٥،  ٢ فروردين ٨٦.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: