شهلا دانشفر

خوش آمديد

١٦ آذر و كارگران

١٦ آذر امسال بدنبال بيش از دو ماه تلاش فشرده فعالين و دست اندركاران آن با شكوه و با صلابت بر پا شد و گسترده تر و راديكالتر از هر سال بود. پلاكاردهاي سرخ آن چشمهاي هر بيننده اي را بخود خيره ميكرد و پيام آور آزادي و سوسياليسم بود. در ١٦ آذر امسال صداي آزادي و برابري و سوسياليسم از دانشگاهها در تهران، تبريز، مشهد، زنجان، مازندران و در سطحي گسترده به صدا درآمد و تصاوير سرخ آن براستي وجد آور بود.
١٦ آذر امسال نه تنها تعرضي بود به تهاجمات رژيم و سركوبهايش، بلكه با گستردگي و با راديكاليسمش و با شعار ها و بيانيه هايش و مشخصا با بلند كردن پرچم سوسياليسم، راه حل آزاديخواهانه را در برابر كل جامعه قرار داد و به عنوان يك روز مهم در تاريخ ايران ثبت شد. ١٦ آذر امسال روز قدرت نمایی جنبش سوسیالیستی و چپ جامعه علیه رژيم و عليه توحش سرمايه داري بود
شعارهايي كه بر روي پلاكاردهاي ١٦ آذر نوشته شده بود از جمله ؛” آزادى و برابرى”، “رهائى زنان رهائى جامعه است”، “سوسياليسم يا بربريت”، “ما جز زنجيرهايمان چيزى براى از دست دادن نداريم”، “مردم نان ميخواهند نه بمب”، “زندانى سياسى آزاد بايد گردد”، “دانشگاه پادگان نیست” و “مرگ بر استبداد” و غيره و غيره، بيش از هر وقت بيانگر آلترناتيو چپ جامعه بود كه در دل اختناق و با صلابت از دانشگاه به صدا درآمد و بار ديگر نشان داد كه ١٦ آذر نه تنها روز دانشجو بلكه روز كارگران، روز جوانان و روز كل جامعه است. نشان داد كه ١٦آذر نه تنها روز نه به جمهوري اسلامي بلكه امروز ديگر روز آزادي و سوسياليسم است.
در پلاكاردهاي ١٦ آذر امسال بار ديگر بر پيوند جنبش هاي اعتراضي در سطح جامعه و همسرنوشتي آنان تاكيد گذاشته شده بود و پلاكاردهايي چون: “ما متحد استراتژيک جنبش کارگرى و جنبش زنان هستيم”، “دانشجو کارگر اتحاد اتحاد”جنبش دانشجويي متحد جنبش كارگري و جنش زنان، جنبش دانشجويي متحد جنبش كارگران و جنبش زنان، ما از مبارزات و مطالبات طبقه كارگر حمايت ميكنيم، نمونه هاي برجسته اي از اين پيوند و همبستگي بود.
١٦ آذر امسال همچنين جواب انسانهاي آزاديخواه به همه راه حل ها و آلترناتيوهاي ديگر در برابر جامعه بود. آشكارا مرز خود را با هرگونه اصلاح طلبي و راه حلهاي سازشكارانه جدا ميكرد و با صلابت و محكم سوسياليسم را فرياد ميزد. ١٦ آذر امسال با شعار يك زمين يك نژاد، در مقابل ناسيوناليسم و هر گونه تفرقه قومي و نژادي ايستاد.
١٦ آذر امسال با شعار مردم نان ميخواهند نه بمب، در واقع صداي اعتراض خود را در قبال دو قطب تروريست جهاني و هرگونه سياست جنگ طلبانه اي بلند ميكند و آلترناتيو خود را اعلام كرد.
١٦ آذر امسال بطور قطع تاثير مهمي بر مبارزات سياسي در جامعه خواهد داشت و ما درست ٤ روز بعد از آن در گراميداشت سالگرد محمد جعفر پوينده و محمد مختاري دو نفر از قربانيان قتل هاي زنجيره اي رژيم ديديم كه بيش از سه هزار نفر جمع شدند و سرود انترناسيونال سرود جهاني همبستگي كارگري را سر دادند.
توجه به اين مساله مهم است كه ١٦ آذر محصول و ادامه مبارزات و اعتراضات كارگران و دانشجويان و بخشهاي مختلف مردم در ماههاي اخير بود و در عين حال خود توازن قواي جديدي را در جامعه ايجاد كرد و اين را فعالين جنبشهاي اعتراضي و مشخصا رهبران كارگري بايد ببينند و در برنامه ريزيهاي خود براي قدم هاي بعدي بطور محسوس و روشني دخالت دهند. با ١٦ آذر شكست سياست احمدي نژادي جمهوري اسلامي قطعي شد. نبايد گذاشت اين سياست ديگر سر بلند كند. اين بدين معناست كه مبارزات و خواستها و توقعات ما بايد يك قدم جدي جلو تر كشيده شود. ميتوانيم سراسري تر عمل كنيم. ميتوانيم متشكل تر به پيش برويم و ميتوانيم اهداف و خواستهاي راديكال ترمان را به پيش بكشيم.
بطور مثال اكنون بيش از يك ميليون كارگر با دستمزدهاي پرداخت نشده روبرو هستند، در توازن قواي امروز اين كارگران ميتوانند با اعتراضات همزمان خود و كشاندن مبارزه به بيرون از كارخانجات فضاي شهر ها را تحت تاثير قرار دهند و آنوقت نه تنها دستمزدهاي پرداخت نشده خود را نقد كنند، بلكه خواستهاي ديگرشان را به پيش بكشند. و يا به فرض يك مساله هر روزه كارگران بيكارسازيهاست. در بسياري از كارخانجات اين خود يك موضوع كشاكش كارگران با كارفرمايان و دولت است. در بسياري از اين كارخانجات هم اكنون ما شاهد اعتراض و مبارزه هستيم. بايد تمامي اين كارخانجات در تماسي نزديك با يك ديگر ، اعتراضاتي گسترده تر را شكل دهند و كل شهرها را با شعار ممنوعيت اخراج توسط كارفرمايان، بيمه بيكاري مكفي و خواستهاي سراسري ديگري كه امنيت شغلي و زندگي كارگران را تصمين ميكند، به جنب وجوش درآورند. تجمع همزمان ٥ كارخانه در سنندج آنهم در زماني كه احمدي نژاد به اين شهر سفر كرده بود، يك نمونه بارز مبارزه متحدانه و راديكال كارگران بود كه كل شهر را به جنب و جوش درآورد. حال تصور كنيد اگر چنين حركتي با شعارهاي سراسري كارگران در تمامي شهرها، در قزوين و كاشان و اصفهان و خوزستان و در همه جا بر پا شود ، اگر كارگران نفت و كارگران شركت و احد و كارگران بخش هاي متمركز كارگري به چنين حركتهاي اعتراضي بپيوندند ، بدون شك طبقه كارگر بيش از بيش جايگاه خود را پيشاپيش اعتراضات كل جامعه باز خواهد يافت. مساله اينست كه ما با وقوف به توازن قوايي كه در آن قرار داريم و با زمينه هاي آماده اي كه امروز در جامعه وجود دارد، و با افق روشني كه در مقابلمان قرار گرفته است، گامهاي بعدي خود را روشن كنيم. با تعرض است كه نه تنها در مقابل تهاجمات كارفرمايان و دولت ميتوانيم بايستيم بلكه خواهيم توانست ديگر خواستهايمان را به كرسي بنشانيم. از جمله امروز بايد ما شاهد قطعنامه هاي شفاف و روشني از سوي كارگران در سطحي سراسري و گسترده باشيم كه در آن كارگران در ارتباطي تنگاتنگ با هم در سطح يك شهر و يك منطقه اين قطعنامه ها را به پلاتفرم اعتراض و مبارزه خود تبديل كرده اند. قطعنامه هايي كه در آن بر خواستهاي سراسري كارگران نظير خواست افزايش فوري دستمزدها به ميزان چندين برابر آنچيزي كه به آن دولت خط فقر ميگويد، بطور مثال ٥٠٠ هزار تومان ، لغو قراردادهاي موقت و انعقاد قراردادهاي دسته جمعي، انحلال شوراهاي اسلامي و ممنوعيت اخراج و بيمه بيكاري براي همه كارگران بيكار تاكيد شده باشد. قطعنامه هايي كه در آن بر حق تشكل و حق اعتصاب به عنوان دو حق پايه اي و مسلم كارگران تاكيد ميگذارد. همچنين امروز بايد با تمام قوا براي تثبيت مجامع عمومي كارگري بعنوان ظرف اعمال اراده مستقيم كارگران و نطفه هاي شوراهاي كارگري تلاش كنيم و همين امروز اعلام كنيم ما بطور منظم مجامع عمومي خود را تشكيل خواهيم داد. اعلام كنيم كه مجامع عمومي ما محل تصميم گيري و اعمال اراده ما بر شرايط كار و مبارزه مان خواهد بود و بدين ترتيب تشكل سراسري خود را بوجود آوريم. به عبارتي ساده اولين گام امروز براي ما تشكل يابي و شكل دادن به يك جنبش قدرتمند شورايي و در كنار آن متحد شدن حول خواستهاي سراسري كارگري است. پيشروي ما در ١٦ آذر امسال بايد به سكوي پرشي تبديل شود كه با اتكا به آن خود را براي پيشروي هاي بعدي آماده كنيم و از جمله از هم اكنون نيروي خود را براي يك قدرتنمايي بزرگ در اول مه گرد آوريم. يك اول مه قدرتمند كه نگاه جهانيان را به سوي ما خيره سازد. يك اول مه كه صداي سوسياليسم و صداي همبستگي جهاني كارگري را رساتر از هر وقت به گوش رساند.
دقايقي كه امروز ما در ١٦ آذر و در مناسبتهاي مختلف شاهدش هستيم، طليعه هايي از يك انقلاب راديكال و كارگري و سوسياليستي است. اين واقعيت تاريخي و اميدبخش را بايد ديد. اين ها همه پيشروي هاي ماست. بايد به اتكا به اين موقعيت و اين پيشروي گامهاي بعدي خود را روشن كنيم و به جلو برويم. امروز سوسياليسم رساتر از هر وقت فرياد زده ميشود، بايد حول آن متحد شد و سازمان خود را قويتر از هر وقت بوجود آورد. بستر آماده ايست. بايد سوسياليسم را وسيعتر از هر وقت به درون جامعه برد و در هر محل و هر كارخانه گرد آن متحد شد و به حزب خود حزب كمونيسم كارگري پيوست

كارگر كمونيست ٤٨،  ٢٣ آذر، .

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: