شهلا دانشفر

خوش آمديد

١٦ آذر روزی در تداوم روزهای انقلاب به استقبالش برویم

١٣آبان پرشوری را پشت سر گذاشتیم. و اکنون ١٦ آذر روز دانشجو، روز اعتراض وسیع و سراسری در پیش است. اکنون دیگر چنین روزهایی، نه تنها بعنوان مناسبتهایی که سنتا در آن اعتراضاتی شکل میگیرد، بلکه بعنوان روزهایی در تداوم انقلاب مهم است و این کل جامعه است که به استقبالش میرود. به عبارتی روشنترمردم  از همه این فرصتها برای بیان اعتراضاتشان استفاده میکنند، و اکنون که در کوران انقلابی هستیم، این روزها جایگاه و معنای دیگری پیدا میکند. بویژه اینکه شانزده آذر تاریخ درخشانی دارد. و در واقع هميشه روز انقلاب و شعارهاي انقلابي و اعتراضي و آزاديخواهانه بوده است. ١٦ آذر که روز دانشجوست هر سال بیشتر رنگ اعتراضی و رادیکال و سرنگوني طلبي بخود گرفته است. ما شاهد شانزده آذر های سرخ با شعارهای یا سوسیالیسم یا بربریت بوده ایم. ما شاهد شانزده آذر هایی بوده ایم که در قطعنامه هایش بر خواستهای پايه اي و انساني كارگران و زنان و كل مردم تحت ستم تاكيد گذاشته است. ١٦ آذر در تمام سالهای اخير بر آزادی و برابری و حقوق برابر زن و مرد و همبستگی جنبش دانشجويي با جنبش كارگري و جنبش زنان و اعتراضات  بخش های مختلف جامعه تاکید داشته است و سوسیالیسم را فریاد زده است. ما شاهد شانزده آذر هایی بوده ایم با شعارهای آزادی، برابری، هویت انسانی، یک کره زمین، یک انسان، رهایی زن رهایی جامعه است. شانزده آذرهایی که به مبارزات مردم در جامعه رنگ انسانی و چپ داده است. از همین رو هر ساله نزدیک شدن ١٦ آذر به عنوان یک روز آزادیخواهی وبرابری طلبی کابوسی برای جمهوری اسلامی بوده است. اکنون این روز مهم با چنین تاریخی در دل انقلابی که به جلو میرود، فرا میرسد و میتوان انتظار داشت و پیش بینی کرد که شانزده آذر امسال نسبت به هر سال متفاوت باشد و رنگ خود را به عنوان روز آزادی و برابری به انقلاب مردم برند. میتوان انتظار داشت که ١٦ آذر با شعارهای رادیکال، با قطعنامه هایی که انسانیت را فریاد میزند، نقطه اوج دیگری در جنبش انقلابی ما باشد.  در یک کلام شانزده آذر امسال از فضاي انقلابي و شور و اعتراضات گسترده در جامعه تاثير ميگيرد و در عين حال ميتواند بر اين انقلاب تاثير مهمي بگذارد و رنگ و جهت راديكال و انساني و چپ خودرا هرچه بيشتر به آن بدهد.

ما در شرایطی ١٦ آذر را برگزار میکنیم که همانطور که بالاتر اشاره کردم، اتفاقی مهم چون ١٣ آبان را پشت سر گذاشتیم. در  ١٣ آبان مردم رادیکال تر از همیشه بیرون آمدند و با شعارهای مرگ بر دیکتاتور، جمهوری اسلامی نمیخواهیم، زندانی سیاسی آزاد باید گردد، مرگ بر خامنه ای و دیگر شعارهای اعتراضی شان آنچنان لرزه ای ایجاد کردند، که در کل حکومت و اپوزيسیون درون حکومتي و راست بیرون حکومت آنچنان وحشت و هراسی ایجاد کرد که دارند از اینکه برنده این جنگ کیست و از اینکه مردم از جمهوری اسلامی و موسوی عبور کردند، سخن میگویند. بویژه ١٣ آبان با وارد شدن نیروی دانش آموزان به صحنه، ابعاد دیگری به خیزش انقلابی مردم داد. در این روز مردم با شعارهای چون “خامنه ای قاتله، نظامش هم باطله”. ، “مرگ بر اصل ولایت فقیه”، ” نه موسوی، نه احمدی، آزادی برابری”،  و با شعار  “مرگ بر قانون اساسی جمهوری اسلامی” آب پاکی ریختند بر روی دست همه کسانیکه فکر میکردند میتوانند با تاکید بر قانون اساسی جمهوری اسلامی، و بعنوان جنبش سبز ، سر انقلاب را زیر آب کنند.

بدنبال این اتفاق سیاسی مهم است که امروز بسياري از رسانه هاي وابسته به نيروها و دولتهاي غربي نظير صداي آمريكا و بي بي سي و بسياري از روزنامه هاي بورژوايي در غرب و در خود ايران دارند به این حقیقت اذعان میکنند که  مردم از جمهوری اسلامی و از موسوی و از قانون اساسی  اش عبور کرده اند. بعبارت دیگر اتفاقی که در ١٣ آبان افتاد، چنین رسانه هایی را وادار کرد که علیرغم  تصویری که تا کنون سعی میکردند، از  انقلاب مردم ایران تحت عنوان جنبش سبز بدهند تا  رهبری اش را نیز به موسوی و کروبی و رهبران اپوزیسیون جناح ناراضي حکومتي ببخشند، اکنون دیگر به گونه دیگری ار این جنبش سخن بگویند. فواد صادقی مدیر مسئول سایت توقیف شده بازتاب و از مسوولان سایت تازه تاسیس آینده در ١٧ آبان، در اظهاراتی تحت عنوان هزینه هنگفت امنیتی و تخریب شده چهره کشور در سطح افکار عمومی جهانی،  هشدار میدهد که “بازنده ما هستیم”.  و باز تحت عنوان  اینکه موج سبز در سطح میدانی، رادیكالیزه شده است، و نیروهای معترض تندرو میدان بیشتری برای تأثیرگذاری یافته‌اند و افراد عادی معترض  نیز كه بیش از این رفتاری ملایم داشتند، به اقدامات و شعارهای رادیكال تمایل پیدا كرده‌اند، نگرانی و وحشت خود را بیان میکند. در همین رابطه يونايتدپرس در گزارش خود تحت عنوان “دانشجويان؛ رهبران واقعى” مینویسد، که آنچه که تحلیلگران به نام جنبش سبر در ایران خوانده اند، مظهر یک انقلاب دانشجویی است، نه محصول کار مقامات اصلاح طلبی که رژیم را به چالش کشیده اند. همه این اظهارات نشانگر اتفاق بزرگی است که در ١٣ آبان افتاد. دارند از انقلاب سخن میگویند. دارند از عبور مردم از جمهوری اسلامی و آنچه به آن جنبش سبز اطلاق کردند و موسوی و قانون اساسی و غیره سخن میگویند. دارند به رنگ انسانی ورادیکال این انقلاب معترف میشوند و از اینکه صدای انقلاب ما در سطح جهان انعکاس یافته سخن میگویند. بله در ١٣ آبان انقلاب ما با شعارهایش تعین بیشتری یافت و با رزمندگی و روحیه بالای اعتراضی اش، وارد فاز دیگری شد.

بدنبال چنین اتفاق مهمی و در تداوم روزهای انقلامان است که میرویم تا ١٦ آذر را بعنوان یک روز اعتراض بزرگ و سراسری گرامی بداریم. در واقع بخشی از سازماندهی اعتراض وسیع در شانزده آذر، در همان روز سیزده آبان انجام گرفت و همانجا قرار و مدار شانزده آذر نیز گذاشته شد. جدا از اتفاقی که در ١٣ آبان گذشت، یک فاکتور مهم دیگر که در واقع مرکز ثقل ١٦ آذر نیز هست. دانشگاههاست. واقعیت اینست که از شروع سال جدید و اعتراضات پر جوش دانشجویان در دانشگاههاي مختلف  یک فاکتور مهم در تداوم فضای اعتراض در سطح جامعه بوده است. دانشگاهها به استقبال ١٣ آبان رفتند و اکنون مبارزات دانشجویی با شدت جريان دارد و جلو میرود. دانشجویان به تبعیض جنسیتی معترض شدند و شعار دادند، تبعیض جنسیتی بیحرمتی شخصیتی است. دانشجویان شعار دادند، زندانی سیاسی آزاد باید گردد و یک موضوع اعتراض هر روزه شان آزادی فوری دانشجویان زندانی و همه زندانیان سیاسی است. دانشگاهها همچنان به عنوان سنگر آزادی در جنب و جوش است. و ابعاد گسترده و بیسابقه این مبارزات باعث شده، که امروز دارند از رهبری دانشجویان رادیکال بر انقلاب جاری و نقش زنان و مردان جوانان در صف مقدم مبارزات مردم سخن میگویند. بدین ترتیب همه چیز حاکی از اینست که شانزده آذر میتواند روزی تاریخی در تداوم روزهای انقلابمان باشد و باید با تمام قدرت به استقبالش برویم.

برای ١٦ آذر چه بکنیم:

١- با اعتراضات گسترده و فشرده خود به استقبال شانزده آذر برویم. شانزده آذر فرصتی است که نه تنها دانشجویان بلکه بخش های دیگر جامعه، کارگران، معلمان و زنان و بخش های مختلف مردم خود را برای یک روز اعتراض وسیع آماده کنند و با خواستهایشان و با قطعنامه هایشان این روز را به یک روز اعتراض گسترده تبدیل کنند. کارگرانی که دستمزدهایشان را نگرفته و به حقوق زیر خط فقر معترضند، معلمانی که سالهاست خواستهایشان را فریاد میزنند و تا کنون پاسخی نگرفته اند، همه و همه باید بیرون بیایند و صدای اعتراض خود را بلند کنند. باید انقلابمان را گامی دیگر به جلو ببریم. باید از این فرصت ها استفاده کنیم و ما  مردم که از فقر و بی تامینی و سرکوب و جنایات رژیم چنین به خشم آمده ایم، میلیونی به خیابانهای بیاییم و آزادی و برابری و انسانیت را فریاد بزنیم. رفاه و شادی و زندگی انسانی را فریاد بزنیم. آزادی زندانیان سیاسی را فریاد بزنیم. بگوییم جمهوری اسلامی نمیخواهیم. بگوییم مرگ بر دیکتاتور و بار دیگر با همان شعارهای ١٣ آبان، نه موسوی، نه احمدی، آزادی برابری، اعلام کنیم که نمیگذاریم انقلابمان را به بیراهه برید و آنرا عقیم کنید. بگوییم خامنه ای قاتله، کل نظامش باطله. و همه حرفمان را بزنیم.  ١٦ آذر و چنین روزهایی فرصتی است که کارگران لوله سازی خوزستان که ماهها دستمزد نگرفته اند، کارگران نیشکر هفت تپه که ٤ نفر از رهبرانشان را بخاطر مبارزه برای حقوق اولیه خود به زندان انداخته اند و کارگر مخابرات راه دور و غیره و غیره بیرون بیایند و در کنار صف میلیون مردم با قدرت خواستهای خود و زندگی انسانی را فریاد بزنند.

٢- با شعار نویسی و با پخش تراکت و با ايجاد گفتمان گسترده بر سر خواستهایمان، به استفبال ١٦ آذر برویم و فضای سیاسی ١٦ آذر را بسازیم.  برای این کار:

– در و دیوار را پر از شعار کنیم. با شعارنويسي اعصاب و روحيه سركوبگران و حاكمين را خرد كنيم. شعارهای مرگ بردیکتاتور، جمهوری اسلامی نمیخواهیم، زندانی سیاسی آزاد باید گردد، زندگی انسانی حق مسلم ماست، آزادی برابری هویت انسانی، و شعارهایی که در ١٣ آبان دادیم، نه موسوی، نه احمدی، آزادی برابری از جمله شعارهاییست که میتوانیم همه جا را با آنها پر کنیم و بصورت تراکت و بیانیه خواستهایمان را علام کنیم.

– از هم اکنون قطعنامه ویژه شانزده آذر، قطعنامه انقلابمان را بنویسیم و بر ده خواست فوری خود تاکید بگذاریم و آنرا در همه جا پخش کنیم. اعلام خواستهایمان بصورت قطعنامه و بیانیه، گام مهم دیگری در تعیین دادن به انقلابمان است. قطعنامه هایی که در آن بر حقوق پایه و اساسی خود، بر خواستهایی چون ده خواست فوری که ما اعلام کردیم و در راسش محاکمه سران جنایتکار این رژیم و آزادی زندانیان سیاسی قرار دارد، تاکید گذاشته شده است.

– از هم اکنون با شعار دهی شبانه و فریاد مرگ بر دیکتاتور، جمهوری اسلامی نمیخواهیم، زندانی سیاسی آزاد باید گردد فضای اعتراض و مبارزه را تداوم بخشیم.

٣- شانزده آذر امسال طبعا دیگر  شروع حرکتش صرفا از دانشگاهها نخواهد بود، بلکه امسال مردم از همه محلات و از سراسر شهر به خیابانها خواهند آمد و این روز را به روز اعتراض وسیع خود تبدیل خواهند کرد. و این اتفاقی است که نه تنها در تهران بلکه در همه شهرها شاهدش خواهیم بود. و باید در تمام محلات در تمام شهرها، هسته ها و جمع های محلات خود را برای تدارک این روز آماده کنند و هر کجا که جمع های محلات شکل نگرفته اند، شکل گیرند و سازماندهی این روز بزرگ را در دستورش بگذارد.

٤- شانزده آذر بايد مثل يك بمب صدا كند. بايد كاري كنيم كه بار دیگر فیلم ها و گزارشات شانزده آذر چشمان جهان را به این انقلاب انسانی ما خیره کند، گزارشدهی و پخش اخبار اعتراضاتمان را سازمان دهیم و همین جا فعالینی که در صف جلوی این اعتراضات هستند را فرامیخوانم که با حزب خودشان حزب کمونیست کارگری ایران تماس برقرار کنند تا با هم به استقبال روزی بزرگ و تاریخی برویم. زنده باد انقلاب

انترناسيونال ٣٢٢،  ٢٢ آبان ٨٨.*

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: