شهلا دانشفر

خوش آمديد

اعتراف به رسوايي در كنفرانس سازمان جهاني كار

اين روزها يك شغل بي طرفدار و بسيار سخت براي دست اندركاران جمهوري اسلامي اينست كه ماموريتي در خارج از مرزهاي ايران به آنها محول شود. عرقشان را در مي آورند و مغبون و سرشكسته باز ميگردند. يك نمونه اش ماموران خانه كارگري جمهوري اسلامي است كه به كنفرانس سازمان جهاني كار گسيل شدند. اين خبر را از “ايسنا” يكي از سايتهاي خبري شناخته شده جمهوري اسلامي بخوانيد: ” نماينده خانه كارگر كه در اجلاس سازمان جهاني شركت كرده است، از بي احترامي عده‌اي حاضر در جلسه نسبت به ايران و هيات ايراني ابراز تاسف كرد و گفت:‌ با اين كه برخي كشورها ادعاي حقوق بشر و يكسان بودن افراد دارند اما با توهين به ايرانيان شركت‌كننده در اجلاس ILO نشان دادند كه اين ادعاهاي آن‌ها واهي است. محمد حمزه‌اي نماينده خانه كارگر كه در اجلاس سازمان جهاني شرکت کرده است، در گفت‌وگو با خبرنگار كار واشتغال خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، خبرگزاری دولتی جمهوری اسلامی، با اشاره به اينكه در دومين روز برگزاري نود و نهمين جلسه سازمان جهاني كار عده‌اي با ورود به سالن اصلي جلسه در مخالفت با ايران شعارهايي سر دادند گفت:‌ اين در حالي است كه ورود به سالن اصلي به تدابير امنيتي همراه بود وهيچ كس بدون داشتن كارت مخصوص و پاسپورت نمي‌توانست به محل اجلاس وارد شود. او با اشاره به اين‌كه سال‌هاي پيش اعتراضاتي از سوي مخالفان ايران خارج از محل برگزاري اجلاس صورت مي‌گرفت گفت:‌ متاسفانه امسال اين اعتراضات و توهين‌ها به داخل سالن كنفرانس كشيده شد”

حمزه اي يكي از نمايندگان جمهوري اسلامي در كنفرانس سازمان جهان كار بود. او آشكارا خودرا بازنده و سرشكسته مي بيند و دارد به آن اعتراف ميكند. او همه جا به جاي “جمهوري اسلامي” از كلمه “ايران” استفاده ميكند تا اين را مخفي كند كه هم فعالين حزب كمونيست كارگري كه با عكس فرزاد كمانگر و منصور اسانلو فرياد سرنگوني حكومت را سر دادند٬ و هم صدها نماينده تشكلهاي كارگري كشورهاي مختلف كه براي آنها كف زدند٬ صداي مردم ايران را در برابر توحش اسلامي حاكم بخوبي انعكاس دادند.  ايشان خودش را به نفهمي ميزند كه ايران امروز به دو قطب متضاد و متخاصم تقسيم شده است. يكي اكثريت عظيم مردم كه حرفشان مرگ بر جمهوري اسلامي است٬ و قطب ديگر كه با توحشي تمام عيار مذبوحانه تلاش ميكند خودرا از زير ضرب خشم و انقلاب اين اكثريت مردم خلاص كند. سخنان حمزه ای به روشنی نشانگر شکست عظمیمی است که در این اجلاس بر جمهوری اسلامی وارد شد. حمزه ای اين را انكار ميكند كه تنها امسال نبود که هیات حزب کمونیست کارگری ایران، اجلاس سالانه آِی ال او را به محل اعتراض خود به حضور نمایندگان حکومتی که قاتل مردم ایران است، تبدیل کرد و توانست توجه جهانیان را بخود جلب کند. بلکه این پنجمین سال حضور قدرتمند ما در اجلاس سالانه این سازمان بود. با این تفاوت که امسال همانطور که حمزه ای نماینده خانه کارگر جمهوری اسلامی به آن اشاره دارد، موانع و كنترل ويژه تري براي ممانعت از ورود معترضين ايجاد كرده بودند كه هدف هم دقيقا ممانعت از انعكاس يافتن صداي كارگران و انقلاب ايران بود. و باز هم ما توانستيم با اقدامات هوشيارانه اي از سد كنترل عبور كنيم و اين آن چيزي بود كه اين جانوران وحشت زده انتظارش را نداشتند. ما امسال اتفاقا توانستیم در این اجلاس حضور قدرتمند تری داشته باشیم و  در متن خیزش انقلابی مردم، حمایت بخش عظیم شرکت کنندگان در کنفرانس را از انقلاب مردم و مبارزات کارگران در ایران، با کف زدنهایشان و با استقبال پر شورشان جلب کنیم. ما در اجلاس نود و نه سازمان جهانی کار، با فریاد مرگ بر جمهوری اسلامی و با فریاد قاتلین فرزاد کمانگر در این اجلاس چه میکنند و با در دست داشتن عکس های فرزاد کمانگر و منصور اسانلو و ابراهیم مددی صدای انقلاب ایران، صدای کارگران و صدای زنان را نمایندگی کردیم و رای اکثریت بالای شرکت کنندگان در اجلاس سازمان جهانی کار را برای اخراج جمهوری اسلامی از این سازمان با کف زدن هایشان و با استقبال پرشورشان از حرکت اعتراضی ای که داشتیم گرفتیم و این چیزی است که  جمهوری اسلامی و نمایندگانش را چنین به خشم آورده است.. و این پیام واقعی این اجلاس بود که  جمهوری اسلامی و جناب محمد حمزه ای آنرا گرفته است. به نمايندگان جمهوري اسلامي و امثال حمزه اي و خانه كارگريها اعلام ميكنيم كه از نظر ما جمهوری اسلامی باید از سازمان جهانی کار و از همه مراجع جهانی اخراج شود و سفارتخانه های آن این لانه های ترور و توطئه باید بسته شود. این حکم انقلاب مردم ایران است و ما جهان را به قبول آن خواهیم کشاند، خواستی که حمایت بخش عظیم انسانهای آزادیخواه در سراسر جهان را با خود خواهد داشت. آنچه در كنفرانس جهاني كار گذشت هنوز نسبت به آنچه در پيش است يك قطره در برابر درياست.  نه فقط اين جانوران و قاتلان بايد از مراجع بين المللي بيرون انداخته شوند بلكه سران اين حكوذمت بايد در دادگاههاي مردمي به جرم جنايت عليه بشريت محاكمه شوند. اين هم دور نيست

انترناسيونال ٣٥٣، ٢٨ خرداد ٨٩.*

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: