شهلا دانشفر

خوش آمديد

اعتصابات كارگري فرانسه را به تعطيلي كشانده است

اكثر مردم از اعتصاب حمايت ميكنند

در فرانسه موجي از اعتصابات سراسري در برابر سياست رياضت اقتصادي دولت ساركوزي در جريان است. اين اعتصابات و راهپيمايي هاي عظيم كل جامعه را به تحرك در آورده و اغلب شهرهاي اين كشور و بيش از همه پاريس و مارسي را به تعطيلي كشانده است. اعتصابات اخير  در واقع در راستاي واكنش سراسري مردم اروپا عليه بحران اقتصادي سرمايه داري و اتخاذ سياست رياضت كشي اقتصادي در ٢٧ كشور اروپاي واحد است. سياست هاي سختگيرانه اقتصادي اي كه از سوي دول اروپايي براي جبران كسر بودجه هاي دولتي و تخفيف بحرانشان در دستور كار گذاشته شده و جوامع اروپايي را هر روز قطبي تر كرده و مبارزه طبقاتي را شدت بيشتري داده است.

 

در همين راستاست كه هم اكنون همراه با فرانسه،  ايتاليا نيز در جنب و جوش اعتراضي است و انگليس هم  در پي اين حركت دارد به جلو مي آيد و بطور مشخص در سطح بسياري از كشورهاي اروپا ما شاهد عروج تازه جنبش كارگري هستيم. از جمله  تظاهرات صدها هزار نفره كارگري در ٢٩ سپتامبر در بروكسل كه به فراخوان كنفدراسيون اتحاديه هاي كارگران اروپايي و در سطح كشورهاي عضو اتحاديه اروپا برپا شد،  بطور واقعي نقطه عطفي در  اين روند و جنبش سراسري كارگري در اروپا و در سطح جهان  بود. تظاهراتي كه  با شعارهاي نه به  سياست رياضت اقتصادي، بار بحرانتان را بر دوش ما كارگران نيندازيد، به جلو آمده و دول حاكم را نشانه رفته است و خود حاكي از شكل گيري يك صف بندي جديد جهاني كارگري است. شعارها و خواست هاي كارگران در اين اعتراضات هر روز راديكال تر ميشود و  كنترل بطور واقعي از خواست واراده اتحاديه هاي كارگري خارج شده و اين كارگرانند كه راه خيابان و اعتصاب را برگزيده و اتحاديه ها را با فشارشان به پشت خود كشيده اند. روندي كه بطور واقعي  بيش از بيش نشانگر  بي پاسخي اتحاديه هاي كارگري و بن بست آنها در قبال اين جنبش است. به اين معني كه در برابر اين راديكاليسم ، اتحاديه هاي كارگري و احزاب سنتي كارگري اروپا از يكسو زير فشار كارگران قرار دارند و ناگزير به استقبال اعتصابات دامنه دار ميروند و از سوي ديگر همچنان راه وسط را جستجو كرده و همه تلاششان هدايت مبارزات كارگري به مجاري قانوني و  ترميم نارسايي هاي سرمايه داري موجود است.  در دل چنين شرايطي است كه فرانسه با اعتصاباتش و با ابعاد اجتماعي و گسترده مبارزات كارگري به كانون پر جنب و جوش اين اعتراضات تبديل شده است.

 

در فرانسه چه ميگذرد

دو ماه است كه فرانسه به كانون پر جنب و جوش اعتراض در اروپا تبديل شده است. مساله محوري اعتصابات كنوني در فرانسه، اعتراض به  افزايش سن بازنشستگي از ٦٠ سال به ٦٢ سال و حداقل سن برای دریافت مستمری کامل این دوران از ٦۵ به ٦٧ سال و ناعادلانه بودن لايحه بازنشستگي دولت است. دليلش هم روشن است. زيرا يك جنبه مهم اين لايحه تبعيض عليه زنان است. از جمله زناني كه بدليل زايمان و فشارهاي فيزيكي فرسوده ميشوند، بايد تا سن ٦٧ سالگي كار كنند تا مشمول بازنشستگي شوند، در غير اينصورت خسارت شغلي ميبينند و بخش زيادي از مزاياي بازنشستگي خود را از دست ميدهند. يا در كارهاي سخت و زيان آور كارگر بايد تا سن ٦٧ سالگي كار كند تا بازنشسته شود و همينطور هستند كارگراني كه از سنين پايين شروع به كارگري كرده اند. و در سن پايين تري سنوات لازم براي بازنشسته شدن را طي كرده اند و اكنون با اين لايحه اين كارگران بايد تا سن ٦٧ سالگي همچنان كار كنند.   افزايش سن بازنشستگي و برداشت از صندوق بازنشستگي يكي از منابعي است كه دولت ساركوزي براي تامين كسر بودجه دولتي خود به روي آن حساب باز كرده است. نيکلا سارکوزي و کريستين لاگارد، وزير اقتصاد کابينه او، اصلاح قانون بازنشستگي را تنها راه برون‌رفت از بحران مالي مي‌دانند. به گفته دولت صندوق بازنشستگي با سالانه ۳۲ ميليارد يورو (حدود ۳۵ ميليارد دلار) کسري روبروست و بالا بردن سن بازنشستگي تا ۶۲ سال و در سالهاي بعد تا ۶۷ سال، تنها راه تعديل اين کسري بودجه است.  اعتراض به لايحه افزايش سن بازنشستگي در واقع جرقه اي شد بر شعله ور شدن خشم جامعه در مقابل سياستهاي ساركوزي در مواجهه با ركود اقتصادي دولت. از جمله رشد ١٠ درصدي بيكاري به رشد نارضايتي جامعه از سياستهاي دولت محافظه كار حاكم شدت داده است. همچنين موضوع ديگري كه در همين دور جديد اعتراضات در فرانسه خشم مردم را برانگيخت اخراج كولي هاي روماني (روما) از ١٣٠ شهر اين كشور بود. در پي دستور ساكوزي به تخريب ٣٠٠ اردوگاه روماهاي ساكن فرانسه، و تعطيلي اولين كمپ آنها در مركز شهر سنت اتين كه بيش از صد كولي در آن ساكن بودند، مردم نيز همراه با كوليهاي روماني دست به اعتراض زدند. در اعتراض به همه اين فشارهاست كه فرانسه اكنون به حال انفجار در آمده است.  از جمله روزهاي ٧ سپتامبر، ٢٣ سپتامبر، ٢ اكتبر ، ١٢ اكتبر، ١٦ اكتبر، ١٩ اكتبر همه و همه روزهاي تظاهرات هاي وسيع و ميليوني كارگران با شركت وسيع مردم در فرانسه بوده است. تظاهراتهايي كه بعضا به كشاكش و درگير شدن با پليس فرانسه منجر شده و ابعاد اعتراضات به دانشگاهها و مدارس و بخش هاي وسيعي از جامعه كشيده شده است. از جمله در ١٦ اكتبر در پي اعتصاب سراسري كارگران،  شبکه خدمات عمومي، به ويژه حمل و نقل زميني و هوايي مختل شده و بسياري از پمپ‌بنزين‌ها به خاطر عدم ‌دريافت بنزين، تعطيل شدند. به گفته اتحاديه هاي كارگري در اين اعتصابات سراسري تمام ۱۳ پالايشگاه اين كشور وارد اعتصاب شدند و  نيز به خاطر اعتصاب کارگران بنادر، واردات سوخت از خارج هم متوقف شد. در ادامه اين اعتراضات گسترده روز  ١٩اكتبر (۲۷ مهر) در حاليكه جزييات لايحه افزايش سن بازنشستگي به ٦٢ سال در مجلس سناي فرانسه براي تصويب به بحث گذاشته شده بود، تظاهراتي كه آنرا ٣ ميليون برآورد كرده ند، برپا شد. تظاهراتي كه معلمان و مدارس نيز آنرا همراهي كردند.  اكنون گزارشها حاكيست كه  اعتصابات كارگري فرانسه را فلج کرده است، بطوريکه پس از اعتصاب کارکنان پالايشگاهها خط انتقال سوخت به فرودگاه پاريس قطع شده و سه فرودگاه مهم آن و ايستگاههاي سوخت رساني در اين شهر از كار افتاده اند. و گزارش ميشود كه قطارهاي درون شهري و بين شهري پاريس كاهش پيدا كرده  و اتحاديه هايه هايي چون حمل و نقل و بنادر تهديد به اعتصابات طولاني مدت كرده اند. در كل  دو هفته است كه پالايشگاهها با پيكت اعتصاب و بلوكه كردن ذخيره هاي مواد سوختي توسط كارگران اعتصابي روبرو ست و ٤٠٠٠ پمب بنزين كاملا تعطيل است. جالب اينست كه عليرغم گسستگي و اختلال در رفت و آمد و اشتغال و زندگي مردم، نظرسنجي هاي مستقل و رسمي نشان ميدهد كه بيش از ۶۰ درصد مردم از اعتصاب و خواستهاي كارگران حمايت ميكنند.

 

بدين تريتب فرانسه روزهاي پر جنب و جوشي را پشت سر ميگذارد. ساركوزي نيز كه اقتصاد دولت را فلج ميبيند در برابر كل جامعه ايستاده است و با اين استدلال كه متوسط عمر بالا رفته است، بر روي افزايش سن بازنشستگي مصر است.

جامعه بشدت قطبي شده است. احزاب چپ نيز در اين ميان مشغول يارگيري هايشان هستند. زير فشار اين اعتراضات اعضاي حزب سوسياليست خواهان تجديد نظر سارکوزي در اين لايحه شده اند و  “مارتين اوبري” از جمله رهبران جناح اپوزيسيون مي گويد راه حل اين مشکل در تشکيل نشستي مشترک با مخالفان از سوي دولت است. سناتورهاي مختلف نيز خواهان متوقف شدن لايحه بازنشستگي دولت شده اند و  وزير كار فرانسه كه ارائه دهنده اين قانون است گفته است، دمكراسي خياباني نيست كه تعيين ميكند چه قانوني تصويت شود. و بدين ترتيب لب مطلب را در رابطه با دمكراسي پارلماني بيان كرده است.

 

اتحاديه هاي كارگري كه روند اوضاع را از دست خود خارج مي بينند، از يكطرف فراخوان به اعتصاب و اعتراض ميدهند و از سوي ديگر با نگراني اوضاع را دنبال ميكنند. اكنون اين اتحاديه ها هستند كه بدنبال كارگراننند. بعضا اتحاديه هاي حاشيه اي تر با تبليغ به اينكه اعتصاب بي نتيجه است، دولت  حاضر به قبول خواست هاي كارگران نخواهد شد، قانوني كه به تصويب مجلس و پارلمان رسيده پاشد، پس گرفته نميشود واگر تصويب شد بايد برويم سر كار، تلاش در آرام كردن و كنترل اوضاع دارند. اما كارگران ميگويند قاطعانه مي ايستيم و  شعار”بار بحرانتان را بدوش ما كارگران نيندازيد”، را به پرچم خود تبديل كرده اند. امروز كارگران نه تنها در فرانسه بلكه در اروپا و در كل جهان  بيش از هر وقت كل اين توحش سرمايه داري را در مقابل خود ميبينند. ناكارآيي اتحاديه هاي كارگري در جلو بردن اعتراضاتشان و نقش سازشكارانه شان را در عمل تجربه ميكنند. با شعار بار بحرانتان را بر سرما خراب نكنيد دولتها را به چالش كشيده اند. در واقع آنچه شاهديم يك بن بست است. اگر سرمايه داري بخواهد تداوم يابد بايد رياضت اقتصادي را به كارگران و مردم تحميل كند. و اگر كارگران و مردم نخواهند به فقر و مشقت كشيده شوند بايد نفس سرمايه داري را به چالش بكشند. راه ديگري وجود ندارد. كارگران در كشورهاي مختلف با فرياد
“بار بحرانتان را بدوش ما نيندازيد” در واقع دارند مخالفت خودرا با منطق سرمايه اعلام ميكنند

انترناسيونال ٣٧١، ٣٠ مهر ٨٩.*

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: