شهلا دانشفر

خوش آمديد

جاي كودكان ما در مدرسه است

اول مهر است، مدرسه ها باز ميشود و اين سرتيتر اخبار روزنامه اي دولتي است: “دانش آموزان بسياري كه به مدرسه نميروند”. خبرگزاري مهر درگزارشي از باز ماندن حدود ١٢ هزار دانش آموز از تحصيل در همين سال جاري، در استان گلستان خبر ميدهد. بسياري از دانش آموزان بخاطر فقر خانواده، بخاطر گراني، بخاطر شهريه هاي گزاف هنوز ثبت نام نكرده اند و امسال آمار دانش آموزاني كه در سراسر كشور از تحصيل محروم ميشوند و كودكاني كه  به صف كودكان كار و خيابان اضافه خواهند شد، تكان دهنده است. كارگري از كارخانه نازنخ قزوين در گفتگو با خبرنگار دولتي ميگويد:  “الان من پولی برای ثبت نام فرزندم در شروع سال تحصیلی ندارم، نه كفش، نه لباس، نه كتاب و دفتر هیچ چیز خرید نكرده ام. نتوانسته ام بخرم و به همه مردم هم بدهی و قرض دارم. در حالیكه ۵-٦ میلیون از حقوق خودم را طلب دارم كه به من نمیدهند. چرا ؟” همين سخنان در عين حال اعتراض كارگر نساجي كاشان كه ٢٦ ماه دستمزدش را طلب دارد و كارگر مخابرات راه دور كه ١٧ ماه و كارگر لوله سازي خوزستان كه ٢٤ ماه حقوقش را طلب دارد نيز هست. اين حرف دل ميليونها مردمي است كه امروز در برابر فيش هاي چند برابر قيمت برق و افزايش هزينه ترانسپورت و قيمت نان و مايحتاج زندگي شان شوكه شده اند. هنوز طرح “يارانه ها” ي رژيم به اجرا گذاشته نشده است كه مردم دچار چنين “شوك مصرفي” اي شده اند. طرحي كه خودشان از اجرايش وحشت كرده اند و باز ماهي ديگر به تعويقش انداختند و ظاهرا ابهامات اجراييش نيز يكي يكي دارد رو ميشود، تا بهانه اي براي عقب نشيني هاي بيشترشان پيدا كند. اما نكته مهم اينست كه اكنون در آستانه سال جديد تحصيلي، ابعاد گراني و فقر مردم را آنچنان به خروش آورده كه مردم در كمين فرصتي براي بيرون ريختن خشم و اعتراضشان هستند. در برابر اين تهاجم عظيم به جامعه دفاع كافي نيست. بايد تعرض كرد. با جنبشي مطالباتي و اعلام خواستهايمان و با صف متحد مبارزه مان، تعرضشان را سد كنيم. تا آنجا كه به كودكان ما و سال تحصيلي باز ميگردد، بايد اعلام كنيم كه جاي كودكان ما در مدرسه است و نه در خيابان. در همه محلات خانواده ها ميتوانند با هم جمع شوند و كودكانشان را به مدرسه ببرند. اعلام كنند كه قراني بابت تحصيل فرزندانشان نخواهند پرداخت و با هر مانعي با اعتراض متحدشان مقابله خواهند كرد. اعلام كنيم كه سال تحصيلي جديد است و تامين كتاب و پوشاك و وسايل تحصيل در صدر كار ماست و به همين خاطر پول برق و آب و ترانسپورت را نميدهيم و بچه هاي ما بايد به مدرسه روند. طومار اعتراضي بنويسيم و وسيعا اعلام كنيم كه دستمزد و حقوق ما بايد حداقل و در گام اول يك ميليون باشد. و در محلات و در كارخانجات حول اين خواستها متحد شويم. به جانيان اسلامي اجازه ندهيم كه سرنوشت كودكان ما را با دزدي هايشان و انداختن بار بحرانشان بر دوش ما مردم به تباهي بكشانند. متحدانه در برابرشان بايستيم

انترناسيونال ٣٦٧، ٢ مهر ٨٩.*

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: