شهلا دانشفر

خوش آمديد

ديگر نمي پذيريم

آخر سال است و دوباره بحث بر سر تعیین میزان حداقل دستمزد بالا گرفته است. اما امسال در شرایطی کاملا متفاوت با هر سال این بحث دارد طرح میشود و در این روزهای انقلاب، بردن بحث بر سر معیشت و زندگی مردم، نتیجه فوریش شعله ور کردن خشم اعتراض جمعیت میلیونی کارگران و خانواده های کارگری و به انفجار درآمدن کل جامعه است. نتیجه فوریش جرقه زدن بر آتش زیر خاکستر شورش گرسنگان است. نگاهی به آمارهای خود رژیم گوشه کوچکی از این حقیقت را نشان میدهد:

 

– بانک مرکزی ايران مبلغ هفتصد هزار تومان را مرز خط فقر اعلام می کند٬ چند روز بعد مبلغ هشتصد وپنجاه هزار تومان مرز خط فقر اعلام میشود، بعد از آن از  منبع دیگری  مبلغ هشتصد وپنجاه هزار تومان مرز خط فقر اعلام میشود٬ کانون شوراهای اسلامی کار استان تهران خط فقر را نهصدهزار تومان اعلام میکند، عباس وطن پرور نماینده سابق کارفرمایان در سازمان جهانی کار از افزایش خط فقر به یک میلیون تومان در سال آینده خبر میدهد و میگوید: خط فقر به بیش از یک میلیون تومان و نرخ تورم نیز به بیش از چهل درصد خواهد رسید! و حسن غفوری فرد عضو هیات رئیسه مجلس اسلامی نیز اعلام میکند که با اجرای طرح هدفمند کردن یارانه ها تورم در سال آتی به پنجاه درصد خواهد رسید.” و ارقامی دیگر از این دست که بطور واقعی وقتی به نرخ واقعی تورم  و افزایش هزینه مسکن و نیازهای اولیه مردم نگاه میکنیم، هنوز گویای حقیقت و ابعاد فقر و گرسنگی ای که بر جامعه تحمیل شده است نیست. در چنین شرایطی، سران حکومت به سیم آخر ميزنند و آشکارا به مردم اعلام جنگ میدهند. محصولی پاسدار میلیاردر وزیر “رفاه و تامین اجتماعی” جمهوری اسلامی مدافع دستمزد روزی یک دلار برای هر فرد در یک خانواده ٤ نفره شده و منکر آمار مربوط به خط فقر از سوی بانک مرکزی میشود. کانون شوراهای اسلامی کار استان تهران با  اذعان به  خط فقر نهصد هزار تومان وقیحانه از پانصد هزار تومان حداقل دستمزد برای سال آتی کارگران سخن میگوید و خانه کارگر جمهوری اسلامی بیانیه ای دو صفحه ای اندر باب فقر مطلق و فقر نسبی میدهد و با بیان اینکه مزد کمتر از ٣٧٤ هزار تومان به معنای فقر مطلق کارگران است، بیشرمانه اعلام میکند که براساس اطلاعات موجود، مصوبه حداقل دستمزد شورای عالی کار براي سال ٨٩ ، باید بتواند حداقل فقر مطلق تا حداقل فقر نسبی را در برگیرد كه ارزش ريالي آن با مبلغي معادل ٣٧٤ هزار تا ٤٣٤ هزار تومان برابري مي‌كند. احمدی نژاد نیز در مخمصه انقلاب مردم، همانطور كه كشتار كهريزك و قتل ندا و غيره را منكر بود امروز با مسخرگي تمام از شكوفايي اقتصادي ايران و صعود ايران به رده هفدهم در ميان كشورهاي دنيا سخن میگوید و اینکه گویا بزودی ایران از نظر اقتصادي و رفاهي به رده دوازدهم صعود ميكنيم. ادعايي كه حتي از سوي كساني در خود حكومتش نيز به تمسخر گرفته ميشود.

 

معنی همه این سخنان، آنهم در شرایطی که جامعه در حال انفجار است، چیزی جز استیصال و به سیم آخر زدن حکومت نیست. در مقابل مردم هم کوتاه نمی آیند و مرگ به دیکتاتور به شعار هر روزه مردم تبدیل شده است. مقامات حکومت و پادوهای خانه کارگر و شوراهای اسلامی بیشرمانه و وقیحانه دارند از خط فقر مطلق، خط گرسنگی، خط بقا رو به مردم سخن میگویند و کارگران با شعار زندگی انسانی حق مسلم ماست، دارند به جلو می آیند. یک نمونه آن بیانیه ٤ تشکل شناخته شده کارگری، سندیکای شرکت واحد، سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه، انجمن برق و فلزکار کرمانشاه و اتحادیه آزاد کارگران ایران است که ده خواست فوری خود را اعلام میکنند و یک خواست مهم آن افزایش فوری دستمزدهاست.

از سوی دیگر اعتصابات اخطاری در مراکز مختلف کارگری شدت گرفته است و در همین یک هفته، ده روز اخیر شاهد اعتراضات کارگران کیان تایر، مخابرات راه دور، فولاد مبارکه، بخش هایی از ذوب آهن، بافته های کرمان، ریسندگی بافندگی کاشان، کارگران روکش چوب قزوین و دهها مرکز دیگر کارگری بودیم. دهها و صدها مرکز کارگری که حداقل بین ٤ تا ٢٢ ماه حقوق خود را طلب دارند. کارگران کیان تایر در اعتراضاتشان گفته اند تا مطالباتشان را نگیرند به تجمعاتشان ادامه خواهند داد. کارگران مخابرات راه دور در پاسخ به احمدی نژاد که گفته بود وزیر مخابرات را بدست شما میدهم، فریاد زدند وزیر مخابرات را به دست ما بدهید تا حقمان را بگیریم. و حرف همه اين كارگران اينست كه تا قبل از سال جدید طلب هايمان را نقد خواهيم كرد.

به میدان آمدن کارگران توجه جهان را نیز به خود معطوف کرده است. از جمله اتحادیه د گ ب آلمان در حمایت از منصور اسانلو و برای آزادی زندانیان سیاسی از زندان فراخوان داده و از دولت آلمان خواسته است که جمهوری اسلامی را بخاطر سرکوبهایش زیر فشار بگذارد.  اتحادیه کارگران پست کانادا به سفارت جمهوری اسلامی نامه داده و نسبت به توطئه ترور منصور اسانلو در زندان و سرکوب ها اعتراض کرده است.و فدراسيون جهاني كارگران حمل و نقل طی نامه ای اعتراضی به جمهوری اسلامی خواستار آزادي منصور اسانلو و ابراهيم مددي از زندان شدند.

این وزن سنگین کارگران با اعتصاباتشان، با بیانیه هایشان و با شکل گرفتن یک کپمین همبستگی بین المللی با کارگران و مردم ایران است که دارد به جلو می آید. این گام مهمی از انقلاب ماست. باید متشکل تر و قدرتمند تر این گام را برداریم. شوراهای سراسری خود را شکل دهیم. همه مراکز کارگری همبستگی خود را با منشور مطالبات حداقل کارگری که به ابتکار ٤ تشکل نام برده بیرون داده شده است، اعلام کنند و بگویند که این خواستها خواست همه ما کارگران است و گرد آن متحد شوند. و از جمله خواهان آزادی فوری کارگران زندانی از زندان و همه زندانیان سیاسی شوند و اعتصابات اخطاری و سراسری خود را علیه این حکومت خط فقر اعلام کنند. اعلام کنند که تمامی دستمزدهای پرداخت نشده خود را از حلقومتان بیرون میکشیم. اعلام کنند ما خواهان رفاه و زندگی ای انسانی هستیم و اجازه نمیدهیم با چماق خط فقر و خط گرسنگی زندگی ما را به یغما برید. اعلام کنند که بساط نیروهای سرکوبتان را از همه مراکز کار و از کل جامعه جمع خواهیم کرد و بر ده خواست فوری خود تاکید گذارند. کارگران به میدان می آیند. جمهوری اسلامی دارد میرود صفوفمان را متحد تر کنیم.*

انترناسيونال شماره ٣٣٧- ٢٣ بهمن ٨٨

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: