شهلا دانشفر

خوش آمديد

صداي انقلاب ايران در كنفرانس سازمان جهاني كار

مصاحبه با شهلا دانشفر

انترناسيونال: شهلا دانشفر شما يكي از اعضاي هيئتي بوديد كه در كنفرانس آي ال او براي اخراج جمهوري اسلامي تلاش كرديد. كمي در مورد جوانب اين اقدام و فضاي اين كنفرانس توضيح دهيد؟

شهلا دانشفر: ما قبل از كنفرانس از سوي كميته همبستگي كارگري حزب كمونيست كارگري ايران،  طي نامه اي خطاب به آي ال او اعلام كرديم كه حكومتي كه فرزاد كمانگر و ٤ فعال سياسي ديگر را اعدام كرد٬ حكومتي كه كارگر را بخاطر تلاشش براي حق تشكل و حق اعتصاب زنداني ميكند، حكومتي كه كارگر را به خاطر برگزاري اول مه به شلاق ميكشد و دستگير و بازداشت ميكند و حكومتي كه اينچنين وحشيانه اعتراض و انقلاب مردم را سركوب ميكند٬ اعدام ميكند و ندا آقا سلطان و سهراب اعرابي دهها نفر را كشت و هزاران نفر را زنداني كرد، جايش در كنفرانس آي ال او نيست و بايد اخراج شود. اعلام كرديم ما در اعتراض به اين موضوع در روز اول كنفرانس آنجا خواهيم بود و اعتراض خود را اعلام خواهيم كرد و همين كار را هم كرديم. ما در عين حال به تمام اتحاديه هاي كارگري در سراسر دنيا نامه داديم و آنها را به حمايت از كمپين اخراج جمهوري اسلامي از سازمان جهاني كار فراخوانديم. در ادامه اين تلاشها بود كه به تدارك و سازماندهي حركت اعتراض در كنفرانس آي ال او (سازمان جهاني كار) و آكسيون در مقابل اجلاس آن پرداختيم. در روز اول كنفرانس همانطور كه در اطلاعيه حزب مي بينيد عليرغم تمهيدات امنيتي بالايي كه تدارك ديده شده بود، و در آن روز قرار بود رييس دولت سوييس سخنراني داشته باشد، ما توانستيم به سالن اصلي وارد شويم. و درست در هنگاميكه كنفرانس افتتاح ميشد ما خود را به روي سن رسانديم. و در واقع ما بوديم كه بعنوان صداي كارگران در ايران، بعنوان صداي اعتراض زنان در ايران، بعنوان صداي انقلاب مردم ايران اين كنفرانس را گشوديم. ما عكس هاي فرزاد كمانگر، منصور اسانلو، ابراهيم مددي و پلاكاردي كه بر رويش نوشته شده بود ، رژيمي که فعالین کارگری و زندانیان سیاسی را اعدام میکند نباید در سازمان جهانی کار حضور داشته باشد٬ و اطلاعيه هايي در توضيح كمپين اعتراضي حزب براي اخراج جمهوري اسلامي را همراه داشتيم. پاسكال عضو فرانسوي حزب كه همراه ما بود توانست خود را به پشت ميكرفون برساند و شعار مرگ بر جمهوري اسلامي سرداد. بهرام سروش صحبتش را با اين جمله كه قاتلين فرزاد كمانگر اينجا هستند، بيرونشان كنيد، شروع كرد. و فرشاد حسيني با صداي رساي خود از اينكه اين رژيم جنايتكار بايد از آي ال او اخراج شود ، صبحت ميكرد و با حرارت شعار ميداد. محمد امين كمانگر را نيز در عكس ها مي بينيد كه در حاليكه عكس فرزاد كمانگر را در دست دارد، شعار ميداد. اليا تابش نيز كه نگذاشتند به بالاي سن برود، با بالا گرفتن دستهايش به علامت پيروزي و با لبخند پيروزي و به گردن انداختن عكس فرزاد كمانگر همين پيام را ميداد. مامورين امنيتي سالن آمدند و ما را از سالن بردند. اما جمعيت كه بالغ بر ٥ هزار نفر بود  با كف زدن از ما استقبال كرد. من خودم وقتي پوستر فرزاد كمانگر را كه بر روي آن نوشته شده بود، جمهوري اسلامي بايد از آي ال اخراج شود” را از دستم ميگرفتند. شروع به شعار دادن كردم و بعد خطاب به جمعيت گفتم كه رژيم اسلامي ايران جنايتكار است. رژيم اعدام است. بايد  اخراج شود و بدين ترتيب همه ما شعار گويان و با اعتراض از سالن بيرون رفتيم. بعد از اين حركت هنگاميكه يكي از مامورين امنيتي سالن من را به كناري برد و گفت صحبت كوتاهي با شما داريم و ميخواست كارت ورودي من را كنترل كند و ببيند كه چگونه به سالن رفته ايم،  وقتي از صحت كارت و همه چيز مطمئن شد، با تعجب فراوان سوال كرد كه چگونه به سالن رفتيد. و اينجا چه ميكنيد؟  من با اعتراض سوال را به طرف خودشان برگرداندم و گفتم اين سوال مردم ايران است كه قاتلين فرزاد كمانگر در اين كنفرانس چه ميكنند، اين رژيم اعدام و سركوب ، اين رژيم ضد زن و جنايتكار بايد از آي ال او و از همه جا اخراج شود. جاي آنها پشت ميز محاكمه است و جهانيان بايد از ما و انقلاب مردم ايران حمايت كنند. در برابر اين صحبت ها آنها عذر خواهي كردند و تنها سخني كه برايشان باقي ماند اين بود كه ما متاسفيم . اما اين شغل ماست. شما ميتوانيد برويد. چند قدم آنطرفتر شاهد همين صحبت ها بين مامورين امنيتي سالن با پاسكال بودم. و بالاخره ما را تا در وردوي همراهي كردند.  بخش ديگر برنامه ما در اين سالن حركتي بود كه توسط شهناز مرتب كه در بخش گالري و بخش خبرنگاران بود، انجام گرفت او همانجا پلاكاردي كه داشتيم را از نرده به پايين آويزان كرد و توجه حضار را به خود جلب كرد. و با رسيدن مامورين امنيتي شروع به شعار دادن عليه جمهوري اسلامي كرد.

در عصر اين روز بود كه ما در مقابل آي ال او ميتنگ اعتراضي داشتيم. آرش مهديزاده از كادرهاي حزب در سوئيس تداركات اين ميتنگ را انجام داده بود. يدي كوهي از واحد فرانسه با تجهيزات لازم و اطلاعيه هاي حزب و كادرهاي حزب از فرانسه به آنجا آمده بودند.  در اين مييتنگ اعتراضي فرشاد حسيني، شهناز مرتب، پاسكال، پيام آذر، فريبا با شعار دادن و سخنراني هايشان، فضاي گرم و پر از اعتراضي را بوجود آورده بودند. به زبانهاي مختلف، انگليسي، فرانسوي، فارسي، آلماني شعار داده ميشد. يكنفر از اعضاي حزب كمونيست ايران، پيامي را قرائت كرد. در فاصله اي كه تريبون آزاد اعلام شد، جواناني ميكروفون را ميگرفتند و با حرارت شعار ميدادند.  در اين فاصله كه ساعت استراحت كنفرانس آي ال او نيز بود. تعدادي از نمايندگان كه پشت نرده هاي محل كنفرانس بودند، به علامت حمايت براي ما دست تكان ميدادند. از كشورهايي چون كوستاريكا، ايتاليا، عراقي نمايندگان و اعضايي كه در كنفرانس هم شركت داشتند به طرف ما آمدند. ما را در آغوش گرفتند و تبريك گفتند و خوشحالي خود را اعلام كردند. و بالاخره ساعت ٣ عصر بود كه ميتيگ اعتراضي ما پايان گرفت. بلافاصله فيلم و عكس ها و خبر اعتراض ما در سطح رسانه هاي بين المللي از جمله آسوشيتد پرس انعكاس يافت. اين در واقع تصويري مشروع از ابعاد كار بزرگي بود كه در اين روز اتفاق افتاد. ما با اين حركت پيام كارگران و انقلاب مردم ايران را به گوش جهانيان رسانديم. ما امسال نيز در آئ ال او كارگران ايران و انقلاب مردم ايران را نمايندگي كرديم. ما صداي اعتراض مادر فرزاد كمانگر و همه جانباختگان راه آزادي بوديم. ما صداي اعتراض عليه زندان و شكنجه و اعدام بوديم. عكس هاي آشناي فرزاد كمانگر در دست ما در اين كنفرانس توجه همه را بخود جلب كرده بود و نام فرزاد كمانگر در اين كنفرانس ثبت شد. البته اين را هم بگويم اين پنجمين ساليست كه ما دست به چنين اقدامي در مقابل كنفرانس سالانه آي ال او ميزنيم. اما تفاوت امسال اين بود كه ما در جريان انقلابي كه در ايران هست، دست به اين حركت زديم و اين اقدام تاثيرات مستقيم خود را در پيشروي جنبش انقلابي ما و تشديد فشار بر جمهوري اسلامي ميگذارد. ما همواره اعلام كرده ايم كه جمهوري اسلامي را در سطح جهاني سرنگون ميكنيم. سفارتخانه هاي آنرا مي بنديم. و خواهان اخراج اين رژيم از همه مراجع جهاني هستيم. ما اعلام كرده ايم كه  جاي سران اين حكومت پشت ميز محاكمه است و بايد محاكمه شوند و  بايد با جمهوري اسلامي همان برخوردي شود كه با رژيم آپارتايد نژادي آفريقاي جنوبي شد. و اين حركت ما تلاشي بود در ادامه همين سياست.

 

انترناسيونال: نفس اينكه ۵ سال است اين افشاگري ها و فشارها از جانب حزب كمونيست كارگري صورت ميگيرد و هنوز آي ال او هيئت يك حكومت ضد كارگري  را روي صندليهايش مي نشاند آيا نشان نميدهد كه بايد كلا دور اين سازمان را خط كشيد و سياست ديگري در قبال آن در پيش گرفت؟

شهلا دانشفر: ما از اول هم حسابي براي اين سازمان باز نكرده بوديم كه الان بخواهيم دور آنرا خط بكشيم. حركت اعتراضي ما در كنفرانس آي ال او در واقع يك تودهني بزرگ به خود اين سازمان بود. ما با اين كار و جلب توجه جهانيان به خود اين سازمان هم داريم فشار مي آوريم كه ايران را بايد بيرون كند. ما با اين كار در واقع داريم به سازمان ملل

و آي ال او كه در واقع شعبه اي از آنست و نيز به  همه دولتهاي جهاني اعلام ميكنيم كه اجازه نميدهيم با سياستهاي سازشكارانه و مماشات جويانه شان در مقابل انقلاب مردم ايران بايستند. آنها را زير فشار ميگذاريم كه ايران را در انزوا بگذارند. و تا همين جا موفقيت هايي نيز داشته ايم. بويژه وقتي كسي اين حركت ما را در متن انقلاب مردم ايران ببيند، پاسخ اين سوال را حتما خواهد گرفت. به اين اعتبار ما  تا همين جا موفقيت هاي بسياري داشته ايم.

روشنتر بگويم ما امروز شاهد اين هستيم كه  انقلاب مردم ايران و همين فعاليتها و تلاشهاي ما گفتمان جهاني و حتي دول غرب را نسبت به ايران عوض كرده است. مي بينيم كه اكنون ديگر بحث از مساله انرژي اتمي به مساله نقض حقوق مردم ايران بسط پيدا كرده است. در اخبار همين هفته ديديم كه  تعدادي از نمايندگان پارلمان اروپا با در دست داشتن عکس ندا آقا سلطان به حضور متکي در پارلمان اروپا اعتراض کردند! از سوي ديگر در همين چند ساله  شاهد روزهاي همبستگي با مردم ايران از سوي اتحاديه هاي كارگري و سازمانهاي انساندوست در سراسر جهان بوده ايم. در چنين  فضايي است كه ما در سازمان جهاني كار اعتراض خود را اعلام ميكنيم و از اتحاديه هاي كارگري ميخواهيم كه به دول خود فشار بياورند و به سازمان جهاني كار آي ال او فشار بياورند كه مراودات سياسي خود را با اين حكومت قطع كنند. سفارت خانه هايش را ببندند. جمهوري اسلامي را از سازمان جهاني كار آي ال او اخراج كنند. و غيره. اين فشارها بر روي جمهوري اسلامي سنگين است. بويژه در شرايطي كه جامعه چنين در تب و تاب است و خودشان چنين از هم پاشيده و به جان هم افتاده اند.  بعلاوه ما با اين اقدام خود  سنت جديدي را به درون اين سازمان و جنبش كارگري جهاني برديم و نشان داديم كه اجلاس هاي اين سازمان بايد و ميتواند محل اعتراض ما كارگران و ما مردم باشد. ما با اين كار خود در واقع نقش و جايگاه واقعي سازماني چون سازمان جهاني كار را نيز كه همچنان كه بالاتر اشاره كردم، زير مجموعه اي از سازمان ملل است كه از نمايندگان دولت ها و كارفرمايان و “كارگران” تشكيل ميشود را در برابر جهانيان و جنبش كارگري جهاني قرار داده ايم. بويژه وقتي صحبتي از كشوري چون ايران است. حكومتي كه در آن كارگران حق تشكل ندارند و  نمايندگانشان زنداني ميشوند و شوراهاي اسلامي و خانه كارگر اين نهادهاي دست ساز دولتي و سركوبگران كارگران،  به عنوان نمانيدگان كارگران در اجلاس هاي سالانه اين سازمان شركت ميكنند.

ما امسال با در دست داشتن عكس فرزاد كمانگر تلاش كرديم اين پيام را به كنفرانس و جهانيان بدهيم كه سازمان جهاني كار ميزبان حكومتي شده كه دو هفته قبلش فرزاد و ٥ فعالين سياسي ديگر را كشته و دستش تا آستين به خون مردم آغشته است. و سعي كرديم نشان دهيم كه ميزباني از چنين جانياني چقدر شنيع و شرم آور است.

اين در حاليست كه مي بينيم كه خيلي اوقات به غلط از اين سازمان بعنوان سازماني كارگري نام برده ميشود. بنابراين مي بينيد كه به اين لحاظ نيز اقدام اعتراضي ما در اجلاس هاي اين سازمان مهم است. و موقعيت چپ و راديكاليسم را در جنبش كارگري جهاني تقويت ميكند. ما بايد آنچنان فشاري به آي ال او بگذاريم كه در چنين مواردي جلسات آن تخليه شود و نمايندگان اتحاديه هاي كارگري سالن هاي كنفرانس را ترك كنند و آنرا بايكوت كنند.

انترناسيونال: تا چه حد فكر ميكنيد بشود عملا به اينجا رسيد كه جمهوري اسلامي از نهادهاي بين المللي بيرون انداخته شود؟

شهلا دانشفر: فكر ميكنم ميشود بسيار اميدوار بود كه بشود به چنين هدفي رسيد. نمونه هاي متعددي مثل برخورد اخير نمايندگان پارلمان اروپا دارد اين را نشان ميدهد كه اين امر غير ممكن نيست. بخشي از مساله طبعا به روند انقلاب در ايران گره خورده است.  ما به اين هم واققيم كه حتي همان  اتحاديه هايي هم که داريم از آنها صحبت مي کنيم و نمانيدگانشان در كنفرانس سازمان جهاني كار “آي ال او” شرکت دارند، در واقع نهادهايي بوروكراتيك هستند که شايد مستقيماً هنوز صداي کارگر را بيان نمي کنند. نوعي بوروکراسي در اين اتحاديه ها حاکم است و غيره. اما از سوي ديگر همين اتحاديه ها ناگزيرند كه به بدنه خود نيز جوابگو باشند و زير فشار آنها قرار ميگيرند. فشار هاي ما حتي بر بالا آمدن گرايش راديكال و فشار بدنه اين اتحاديه ها، به راس بوروكراسي حاكم بر آن  منجر ميشود، از جمله همانطور كه باز بالاتر اشاره كردم در همين چند ساله ما چندين بار شاهد اعلام همبستگي جهاني اين اتحاديه ها از كارگران و مبارزات مردم ايران بوده ايم.

خصوصا ما شاهد روند رشد راديكاليسم در جنبش اعتراضي كارگري جهاني هستيم. از همين رو انعكاس اخبار اعتراضات مردم و كارگران يك راه موثر جلب توجه بدنه كارگري اتحاديه ها و افكار عمومي جهاني و جلب همبستگي بين المللي سازمانها و اتحاديه هاي كارگري در سطح جهان بوده است. اكنون در شرايط انقلاب، فشار ما به مراتب موثرتر خواهد بود. بطور واقعي نيز فشار انقلاب ما و انعكاس بين المللي آن همانطور كه اشاره كردم،  تا هم اكنون تاثيرات مثبت خود را نشان داده است. اكنون ديگر شما كمتر مفسر اروپايي را مي بينيد كه از انقلاب ايران صحبت نکند. بنابراين در چنين شرايطي فشار بيشتر ميتواند موثر واقع شود. و سازمانهاي کارگري در سطح بين المللي نيز با محدوديت هاي كمتري ميتوانند نسبت به اعتراضات مردم و كارگران ايران عكس العمل نشان دهند و حمايت و پشتباني  خود را اعلام كنند. چطور كه حتي در همين حمايت هاي يكساله اخير خود ما شاهد حمايت هاي سياسي اين اتحاديه ها بوديم. سركوب انقلاب مردم را محكوم كردند. خواهان آزادي زندانيان سياسي شدند و از خواست هاي كارگران و مردم ايران حمايت كردند.

به عبارت روشنتر خود همين مسئله و انقلاب ايران و فشار چپ به خود اين سازمانهاي کارگري نيز کمک مي کند كه راحت تر خود را از احزاب حاکم جدا كنند و راديکالتر عمل کنند. از سوي ديگر همين حركات اعتراضي اي كه در همين چند سال ما در اجلاس سازمان جهاني كار داشتيم، به درجه زيادي سنتهاي جديدي را در سطح جنبش كارگري جهاني از خود به جا گذاشته و حتي بر روي اتحاديه هاي كارگري در سطح جهان تاثير گذاشته است.

ما با كارهايي كه در سطح بين المللي و اعتراضات ما به آي ال او كرده ايم به نوعي در برابر جنبش كارگري جهاني نيز راه نشان داده ايم و در جاهايي آنها  را بدرجه اي از سنت بوروكراتيك اتحاديه ايشان دور كرده ايم.

اگر به مجموعه اين اتفاقات و روندي كه شاهدش هستيم، نگاه كنيم، طبعا يه اين نتيجه خواهيم رسيد كه اين فشارها نه تنها ما را در پيشبرد هدف و خواست فوري اي كه داريم كمك ميكند و پاسخ ميدهد، بلكه اتفاقا يك راه مهم تقويت راديكاليسم در سطح جنبش كارگري جهاني، همين نوع تلاشهاست. خصوصا اينكه ما هميشه گفته ايم كه انقلاب ايران ابعادي جهاني و منطقه اي دارد. سرنگوني جمهوري اسلامي و پيروزي انقلاب منطقه و جهاني را امن تر ميكند و به نقطه اميدي در منطقه تبديل ميشود. از همين رو شما تاثيرات اين انقلاب را از هم اكنون در منطقه و در حمايت هاي جهاني ميتوانيد ببينيد. نمونه آن همين تظاهراتهاي اخير در شهرهاي كابل و هرات و جلال آباد افغانستان بود. تظاهراتهايي كه عكس فرزاد كمانگر و ندا را بدست گرفتند و شعار مرگ بر استبداد چه در تهران چه در كابل را سردادند. اينها همه نشاندهنده زمينه هاي واقعي جلب حمايت بين اللملي از انقلاب مردم ايران و از خواستهاي آنست. و با اتكا به اين نيروي عظيم است كه آنوقت فكر ميكنم پاسخ شما مثبت است و ما ميتوانيم جمهوري اسلامي را از سازمان جهاني كار اخراج كنيم. اگر همه اين نيرو را به حركت در آوريم. و امروز تلاش ما در همين جهت است

انترناسيونال ٣٥١، ١٤ خرداد ٨٩.*

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: