شهلا دانشفر

خوش آمديد

يارانه هاو وحشت رژيم از شورشها و اعتصابات

دو سال است طرحي كه آنرا هدفمند كردن يارانه هايش خوانده اند و احمدي نژاد در همان ابتدا ابتدا تحت عنوان جراحي اقتصادي آنرا به پيش كشيد، موضوع دعواي درون حكومت است. دعوايشان بر سر انجامش نيست. دعوايشان بر سر چگونگي اجرايش است. دعوايشان ترس از مردم و خارج شدن اوضاع از كنترلشان است. قرار بود از اول سال ۱۳۸۹ به مرحله اجرا گذاشته شود، اما به مهر ماه و بعد هم به آبانماه مو كول شد. جمهوري اسلامي وحشت کرده است. به گوشه اي از اظهارات و ضد ونقيض گويي هايشان توجه کنيد:

– محسن هاشمي رفسنجاني، پسر رفسنجاني و مدير عامل متروي تهران با ابراز نگراني از پيامدهاي اجراي هدفمند‌کردن يارانه‌ها هشدار ميدهد که اگر پس از اجراي قانون هدفمندي يارانه‌ها، مترو قادر به پاسخگويي به نياز مسافران نباشد، شاهد بروز اغتشاشات و شورشهاي اجتماعي خواهيم بود.

– حسين ابراهيمي، عضو کميسيون امنيت ملي جمهوري اسلامي در گفتگو با خبرگزاري مهر ميگويد : در رسانه ها مطرح شده است که جرياناتي داخلي و خارجي در صدد ايجاد اختلال در اجراي قانون هدفمند کردن يارانه ها هستند. دولت ايران در حال برنامه ريزي نهايي براي اجراي قانون حذف يارانه هاست و اين نگراني وجود دارد که افزايش قيمت ها پيامدهاي سياسي و اجتماعي به دنبال داشته باشد.

– احمد رضا رادان، جانشين فرمانده نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ميگويد: “با اجراي قانون هدفمندي يارانه ها، افرادي در صدد برپايي فتنه جديد هستند ولي اين دسته از افراد بدانند، پليس با اقتدار در کنار دولت ايستاده است.”

– اسماعيل احمدي مقدم، فرمانده نيروي انتظامي ميگويد: “فتنه، امروز در اشکال ديگري همچون فتنه اقتصادي ادامه دارد و ممکن است عده‌اي قصد داشته باشند که هر روز جايي را به اعتصاب و تعطيلي بکشانند، اما نيروي انتظامي بر کانون شکل دهي اين فتنه اشراف کامل دارد.” گفت که مخالفان داخلي دولت «با فشارهاي اقتصادي قصد دارند کشور را به آشوب، ناآرامي و نافرماني مدني»

– حبيبي دبيركل حزب موتلفه اسلامي ميگويد: دولت و مجلس دست‌اندركار تحول عظيمي در اقتصاد كشور هستند. طبيعي است در اجرا مشكلاتي پيش بيايد، از يك سو بايد مراقب فتنه‌گران اقتصادي باشيم تا اين جراحي درست صورت گيرد و از سوي ديگر بايد مراقب فتنه‌گران سياسي باشيم تا از آب گل‌آلود ماهي نگيرند. اين وسط هشت هزار بازرس هم براي طرح اختصاص داده اند.

-محسن رضايي با استناد به اينکه طرح هدفمند کردن يارانه ها پيش از تحريمهاي اقتصادي عليه ايران تهيه شده خواهان بازنگري و اصلاحاتي در آن به نفع توليد ميشود.

مبلغي هم که قرار است به اصطلاح تحت عنوان يارانه نقدي به مردم پرداخت شود، سري است و گفته اند در ٤ نوبت پرداخت خواهد شد. و هفته به هفته عقبش مي اندازند . در اين مورد خبرگزاري مهر از قول شمس‌الدين حسيني، وزير اقتصاد، مينويسد: “مبلغ يارانه نقدي را مي‌دانم، اما فعلا به مصلحت نيست اعلام کنم”. ز سوي ديگر محمدرضا فرزين، سخنگوي “کميته تحول اقتصادي دولت”، بر خبري که پيشتر چند بار تکرار شده صحه گذاشته و گفته است که مبلغ يارانه‌ها را خود رئيس جمهور، و نه کس ديگر، به مردم اعلام خواهد کرد!

همه اين اظهارات گوياي وحشت عظيم حكومت از طرحي است كه آنرا هدفمند كردن يارانه ها نام گذاشته اند. ميگويند ميخواهند به مردم يارانه نقدي بدهند اما از شورش كارگران و مردم وحشت دارند! يكي نيست به آنها بگويد اگر قرار است بقول خودتان ناني به سفره مردم ببريد چرا شورش خواهد شد؟! از وحشتشان نام رياضت اقتصادي را “دادن يارانه نقدي” گذاشته اند و خود ميدانند كه اين طرحي براي خانه خراب كردن بيشتر و بيشتر كارگران و مردمي است كه في الحال در زير فقر دارند مچاله ميشوند و تحمل فشار بيشتر را نخواهند داشت و شورش و انقلاب تنها راهي است كه مقابل آنها قرار دارد.

جمهوري اسلامي بخاطر اقتصاد فلج شده اش، ناچار است اين طرح ضد انساني را به اجرا بگذارد. راهي ندارد. قرار هم نيست در اين طرح چيزي به مردم برسد، بلکه همه بحث بر سر زدن همين چندرقاز يارانه هاييست که به مردم پرداخت ميشود و نيز از سوي ديگر سپردن قيمت ها به بازار است. نتيجه اش هم معلوم است، شوک مصرفي و فلاکت فاجعه بار مردم. اين تهاجم در ادامه ٣١ سال فشار اقتصادي به مردم و فقر و فلاكت كل جامعه است. در ادامه فشار هر روزه به كارگران و تبديل پديده دستمزدهاي پرداخت نشده و قرار دادهاي سفيد امضا به پديده اي عمومي و سركوب هر خواست و اعتراضي و هر گونه تلاشي كه كارگران براي متحد شدن خود انجام ميدهند. طرح يارنه هاي رژيم دارد به اجرا گذاشته ميشود و گامي در جهت به انتها رساندن سياست رياضت اقتصادي بانك جهاني پول است. اما بحران و فلج اقتصادي اين رژيم پاسخ اقتصادي ندارد. رژيمي كه بيم دارد كه هر روز جايي به اعتصاب كشيده شود و از آن بعنوان فتنه اقتصادي سخن ميگويد، رژيمي که مرتبا پيامدهاي سياسي طرح هايش را بخود هشدار ميدهد. رژيمي كه به چشم خود ميبيند كه چگونه مردم مترصد فرصتند كه بيرون بريزند و بساطش را جمع كنند و بطور واقعي موجي از اعتصابات كارگري و اعتراضات بخش هاي مختلف جامعه در كمينش هست، نميتواند براي حل بحران اقتصادي اش درماني پيدا كند. چون بحرانش سياسي است. مشكل اقتصاد جمهوري اسلامي خود جمهوري اسلامي است. اين را هم خود جمهوري اسلامي ميداند و هم صندوق جهاني پول و هم سرمايه داران جهان. اما اين آخرين تقلاهاي اين حكومت براي دو صباح بيشتر ماندن است. رژيم همه راه حلها را طي کرده است و اكنون با يك بحران حكومتي تمام عيار و با اقتصادي در حال فروپاشي روبروست. بويژه اکنون بعد از يكسال خيزش انقلابي مردم و تظاهراتهاي ميليوني صفوفش در هم ريخته تر از هر وقت است. از همين رو هر روز با طرح جديدي از سرکوب جلو ميايد و شکست طرحهاي ديگرش را اذعان ميکند و در اوج استيصال روز به روز روزگار ميگذراند. اين رژيم آنقدر وحشت کرده است که حتي طرح رياضت اقتصادي اش را در زرورق هدفمند کردن يارانه ها و با وعده دادن يارانه نقدي به مردم جلو آورده است. از يک طرف از شوک مصرفي بعنوان شرط کاري بودن طرحش سخن ميگويد و از سويي پشت وعده پرداخت يارانه نقدي سنگر گرفته است. رقمي که اول آنرا ٢٠ هزار اعلام كردند و بعد شانزده هزار و هشت هزار و نهايتا به رقمي سري تبديل شده است. اما هر مبلغي باشد، قولش را داده است و تا همين جا ٧٤ ميليون مردم را در مقابل خود طلبکار کرده است. نكته مهم ديگر اينكه طرح هدفمند كردن يارانه هاي رژيم و گسترده تر كردن تهاجم اقتصادي آن به جامعه ، با شدت گرفتن تحريم هاي اقتصادي جهاني عليه جمهوري اسلامي همزمان شده و اين رژيم فشار تحريم ها را نيز همچون فشار بحرانش دارد به گرده جامعه وارد ميكند. از اينروست كه امروز فشار اقتصادي بر جامعه ابعادي چنين فاجعه بار بخود گرفته است. بايد با تمام قوا در برابر اين تهاجمات ايستاد و با تعرضي سراسري رژيم را عقب زد.

شكستي محتوم و ممكن

وحشت رژيم، صفوف در هم ريخته اش و فضاي ملتهب جامعه بيش از بيش نشانگر شكست محتوم رژيم در پيشبرد اين تهاجم است. خودشان دارند اين شكست را به يكديگر هشدار ميدهند. هيمن مدت مي بينيم كه كارخانه پشت كارخانه دارد با تعطيلي روبرو ميشود. بسياري از شركتهاي سرمايه گذاري غرب كه در حوزه هاي نفتي سرمايه گزاري كرده بودند، يكي بعد از ديگري سرمايه هايشان را جمع ميكنند و ميروند. در سطح جهاني نيز جمهوري اسلامي امروز منزوي تر از هر وقت است و كمپيني جهاني چون كمپين نجات جان سكينه محمدي اين رژيم را در سطح جهاني به چالش كشيده است. همه اينها نشانگر استيصال جمهوري اسلامي و زمينه هاي شکست محتوم طرح هدفمند کردن يارانه هايشان است. اما روشن است که پيش کشيدن همه اين طرحها حمله به معيشت کارگران و کل جامعه است و تا همين جا تاثيرات فاجعه باري بر زندگي مردم و گراني و فقر و محروميت کل جامعه داشته است. بايد اين تهاجم را با تعرضي سراسري عقب زد. ميتوان و بايد اين طرح را بر سرشان خراب کرد.

اعلام كنيم. زير بار گراني نميرويم. اعلام کنيم که پول برق و آب و گاز را نميدهيم. در محلات گرد آييم و حول اين عرصه ها جنبش اعتراضي سراسري اي را در تمام شهرها براه بيندازيم. با يک جنبش مطالباتي قدرتمند حول خواست زندگي انساني حق مسلم ماست، افزايش دستمزدها فوري، همانطور که دو سال پيش بر رقم يک ميليون تومان حداقل دستمزد در گام اول تاکيد کرديم، جلو بياييم. صفوفمان را متحد کنيم و به استقبال اعتصابات سراسري کارگري برويم و با صف متحدمان بساط اين رژيم را جارو کنيم

كارگر كمونيست ١٣٥، ٢٤ مهر ٨٩.*

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: