شهلا دانشفر

خوش آمديد

من صداي بهنام ابراهيم زاده هستم

 بهنام را ديگر الان براي خيلي ها شناخته شده است. کارگر لوله سازي شورآباد کرج. کارگر جواني که قضات اسلامي، با قوانين اسلامي و به اتهام محاربه به او بيست سال حكم زندان و ده سال محروميت از فعاليت اجتماعي داده اند و گفته اند دهسال در اوين و ده سال در زندان رجايي شهر بسر خواهد برد. بگذريم كه معلوم نيست تا شش ماه ديگر خود اين رژيم در چه حال و روزي باشد.

بهنام محارب است. چون مدافع حقوق كودك و حفوق انسان است و عليه تبعيض و نابرابري جنگيده است. بهنام را من بعد از دستگير شدنش شناختم. از نوشته ها و زندگي نامه اش كه در سايت هاي مختلف آمده بود، شناختم. او انساني بزرگ با آرمانهايي انساني است. درود بر بهنام ، بهنام شايسته وسيعترين حمايت هاست.

به بهنام بيست سال حكم زندان دادند تا طرح كثيف و جنايتكارانه هدفمند كردن يارانه هايشان را به اجرا بگذارند. طرحي كه به قول احمدي نژاد، امام زمان هم همراهش است و قرار است زندگي و معيشت كل جامعه را به تباهي بكشد. طرحي كه كل جامعه را در برابرش دارد و ترس از فتنه اقتصادي خواب را از چشم اين جانيان ربوده است. فتنه اي كه كانون اصلي اش اعتصابات شماكارگران، شما معلمان، شما پرستاران، و شما دانشجويان و شما مردم هستيد. پس بايد به بهنام بيست سال حكم زندان ميدادند، تا جلوي اين موج اعتراض گسترده جامعه را ميگرفتند.

حكم بيست سال زندان به بهنام در واقع اخطاري به كل جامعه و كل كارگران است تا جرات اعتراض كردن و نفس كشيدن نداشته باشند. بايد ٢٠ سال حكم زندان بهنام را با اعتراض گسترده و با طومارهاي اعتراضي و به قويترين شكلي پاسخ بگيرد.

از بعد از سركوبهاي خونين سال ٦٠ و ٦٧ جمهوري اسلامي جرات نكرده بود كه با چنين احكامي سراغ كارگران برود و اين بيسابقه است. اما راهي برايشان نمانده است. آخرين تقلاهايشان را ميكنند. بايد يارانه هايشان هدفمند شود. چون دستگاه سركوب و جنايتشان خرج دارد. چون اقتصادشان فلج است. اين جانيان فعالين كارگري و تشكلهاي كارگري را نشانه رفته اند تا جلوي جلو آمدن قدرتمند كارگران و كل جامعه را بگيرند. براي همين رهبران سنديكاي واحد بايد زندان بمانند و رهبران سنديكاي نيشكر هفت تپه را نيز سر جاي خود نشاند و رضا رخشان راهي زندان ميشود. اما به همين دو هفته اخير نگاه كنيد، هزاران كارگر در دهها شهر و دهها كارخانه در اعتراضند. دستمزدهاي پرداخت نشده شان را ميخواهند. گراني وفقر و بدبختي نميخواهند. پژواك اعتراضات كارگران و مردم به جان آمده را در دعواهايشان مي بينيم. حسابي به جان هم افتاده اند. بله كارگران زندگي اي انساني ميخواهند، دستمزد زير خط فقر نميخواهند. حداقل يك ميليون تومان دستمزد ميخواهند و اين را دو سال پيش اعلام كردند. اين جانيان توي طرح هدفمند كردن يارانه هايشان مانده اند. بايد جواب كارگران مخابرات راه دور، لوله سازي خوزستان، نساجي كاشان، نساجي هاي كردستان، لاستيك بارز، لاستيك البرز، پارس متال، خاور دور و دهها و صدها كارخانه ديگر را بدهند كه همين حالا در اعتصاب و مبارزه اند. جلوي اين فتنه را نميشود گرفت. اعتصابات كارگري در راه است.

با پاسخ قاطع به گستاخي هاي اين حكومت و ٢٠ سال حكم زندان به بهنام ابراهيم زاده، با مبارزه مان براي آزادي كارگران زنداني و با متحد كردن صفوف خود و متشكل شدنمان به استقبال اين فتنه، به استقبال اعتصابات بزرگمان برويم و بساط اين جانيان را جمع كنيم.

کارگر کمونیست 141، 18 دی 89

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: