شهلا دانشفر

خوش آمديد

پیش بسوی شکستن در زندانها، گفتگو با شهلا دانشفر درباره کمپین برای آزادی کارگران زندانی

كارگر كمونیست: شما یکی از سخنگویان کمپین برای آزادی کارگران زندانی هستید. قبل از هر چیز از نظر شما درباره جایگاه و اهمیت این کمپین چیست ؟

شهلا دانشفر: فشار بر روی فعالین و رهبران كارگری یك سیاست همیشگی جمهوری اسلامی بوده است. اما در دو ساله اخیر با شدت گرفتن خیزش انقلابی مردم، جمهوری اسلامی از ترس جلو صحنه آمدن قدرتمند جنبش كارگری به این فشارها شدت داده است، چون میداند كه روی دادن چنین اتفاقی به معنی پایان یافتن بقایش است.

برای مثال به همین مدت که از به اجرا گذاشته شدن طرح كثیف و جنایتكارانه یارانه‌ها میگذرد نگاه كنید. اجرای این طرح و چندین برابر شدن قیمت‌ها، جامعه را بیش از پیش به حالت انفجاری درآورده است. از سوی دیگر همین امروز ما شاهد اتفاقاتی چون انقلاب مردم مصر و زنجیره‌ای از انقلابات علیه دیكتاتورهای حاكم در كشورهای عربی هستیم که این خود بر وخامت اوضاع رژیم اسلامی و تشدید وحشتش از انقلاب مردم می‌افزاید. بنابراین همه این فشار آوردن‌ها و دستگیر كردن‌ها و همه این تشبثات آخرین تقلاهای این حكومت برای چند صباحی عمر بیشتر است. جمهوری اسلامی به فشارهایش بر روی فعالین و رهبران كارگری شدت داده است تا جلوی رهبری شدن و سازمانیابی مبارزات كارگری را بگیرد. این فشارها را تشدید كرده است تا صفوف مبارزه كارگران را پراكنده كند و فضای ترس را در میان كارگران و كل جامعه حاكم كند. بنابراین مبارزه برای آزادی كارگران زندانی، در واقع یعنی مبارزه برای حق تشكل، یعنی مبارزه برای حق اعتصاب، یعنی سد كردن عملی تهاجمات حكومت و باز كردن راه برای متحد كردن صفوف خود و بنابراین اهمیت و جایگاه چنین كارزاری آنهم در اوضاع سیاسی امروزكاملا روشن است. كمپین برای آزادی كارگران زندانی طبعا حركتی در راستای مبارزه برای آزادی تمامی زندانیان سیاسی است. اما اعلام كمپینی مشخص برای آزادی كارگران زندانی دلیلش عملی بودن فوری چنین كارزاری است كه موفقیت‌ها و پیشروی‌های آن مستقیما بر روی مبارزه برای آزادی همه زندانیان سیاسی و تقویت آن تاثیر میگذارد. چون بسیار طبیعی است که کارگران به دستگیری همکارشان اعتراض کنند. بگویند که اگر نماینده و سخنگوی ما را از زندان آزاد نکنید دست به اعتصاب خواهیم زد و برای آزادی فعالین و رهبران کارگری کارزاری جهانی را به راه بیندازند. این‌ها همه جنبه‌هائیست كه میتواند زمینه‌های رشد چنین كارزاری باشد و بیش از پیش اهمیت و جایگاه كارزار برای آزادی كارگران زندانی را نشان میدهد.

هم اكنون ٦ نفر از رهبران و چهره‌های شناخته شده جنبش كارگری منصور اسانلو، ابراهیم مددی، رضا شهابی، غلامرضا غلامحسینی از اعضای سندیكای شركت واحد و رضا رخشان رییس هیات مدیره سندیكای نیشكر هفت تپه و بهنام ابراهیم زاده عضو كمیته پیگیری و فعال دفاع از حقوق كودك از زندان در زندانند. در راستای تشدید سركوب در جامعه و فشار بر روی رهبران كارگری رژیم اسلامی دست به صدور احكام سنگین زندان برای فعالین كارگری و فعالین سیاسی زده است. از جمله به بهنام ابراهیم زاده بیست سال حكم زندان و ده سال محرومیت از فعالیت اجتماعی داده شده است. جمهوری اسلامی بعد از سركوبهای خونین سال ٦٠ و ٦٧ جرات نكرده بود كه با چنین احكامی سراغ كارگران برود و به این معنی صدور چنین احكامی برای كارگران بیسابقه است. علتش هم روشن است و بالاتر توضیح دادم. به این معنا حكم بیست سال زندان به بهنام در واقع اخطاری به كل جامعه و كل كارگران است تا جرات اعتراض كردن و نفس كشیدن نداشته باشند. كمپین برای آزادی كارگران زندانی، تلاشش اینست كه صدای اعتراض كارگران در برابر این تهاجمات باشد و به سهم خود این اعتراض را در سطح جهانی گسترش دهد. ومن میخواهم از این فرصت استفاده كنم و همه كارگران و كل جامعه را به پیوستن به این کارزار مهم فرابخوانم.

كارگر كمونیست: رئوس فعالیتهای شما در رابطه با این كارزار در سطح جهانی كدامند؟ و چگونه میتوان با این کمپین همکاری کرد؟

شهلا دانشفر: در سطح جهانی خطاب این كمپین به افكار عمومی، اتحادیه‌ها و تشكلهای كارگری و نهادهای مدافع حقوق انسان، ایرانیان خارج از كشور و مدیاست. ما تلاش میكنیم توجه همه اینها را به اضطراری بودن این موضوع و اهمیت كارزار برای آزادی كارگران زندانی، بعنوان گام مهمی از مبارزات مردم ایران و خیزش انقلابی آنها برای رهایی از شر این رژیم سركوبگر جلب كنیم. ما تلاش میكنیم اخبار مربوط به دستگیری‌ها و وضعیت كارگران زندانی در ایران را در سطح جهانی انعكاس دهیم و توجه افكار جهانی و حمایت بین المللی كارگری را به این مبارزه جلب كنیم. ما بر ضرورت یك اقدام اضطراری در رابطه با آزادی كارگران زندانی و از جمله اعلام یك روز همبستگی جهانی دیگر با كارگران ایران وكارگران زندانی تاكید كرده و تلاش میكنیم توجه همه سازمانها و نهادهای بین المللی را به اهمیت آن جلب كنیم. ما از همه سازمانهای كارگری و نهادهای انساندوست در سراسر جهان میخواهیم تا با نامه‌های اعتراضی خود این سركوب‌ها و دستگیریها را محكوم كنند و برای آزادی كارگران زندانی از زندان به رژیم اسلامی فشار بیاورند.

همچنین ما تلاش میكنیم با جلب حمایت افكار عمومی، دول غرب و رسانه‌های غربی را وادار كنیم كه به خواستهای كارگران و مردم ایران تن دهند و فشار بیاورند كه جمهوری اسلامی، كارگران زندانی و زندانیان سیاسی را آزاد كند. فشار بیارویم كه رژیم جنایتكار جمهوری اسلامی كه پایه‌ای‌ترین حقوق انسانی را نقض كرده و چیزی جز دستگاه سركوب و جنایت نیست، از نهادهای بین المللی و از جمله سازمان جهانی كار اخراج شود.

برپایی میزهای اطلاعاتی و نمایشگاه عكس و فیلم از مبارزات كارگران در ایران و وضعیت كارگران زندانی، برپایی شب‌های همبستگی كارگری با كارگران ایران و كارگران زندانی، برپایی تظاهرات و پیكت‌های اعتراضی در مقابل سفارتخانه‌های جمهوری اسلامی و مراكز شهرهای مختلف در خارج كشور همه و همه اشكال دیگر كار ما در خارج كشور است تا بتوانیم وسیعا اطلاع رسانی كنیم و حمایت جهانی را جلب كنیم. طبعا همکاری با این کمپین بسیار ساده است و با توجه به رئوس كارهایی كه برشمردم هر کس میتواند در حد توان خود و در هر سطحی كه برایش عملی است کاری را بر عهده بگیرد و با این كارزار همكاری كند.

پاسخ به فراخوانهای ما و شركت در آكسیونهای اعتراضی كه برای آزادی كارگران زندانی و زندانیان سیاسی گذاشته میشود، کمک به گذاشتن میزهای اطلاعاتی در مراكز شهرها در كشورهای مختلف با نصب پوسترهای كارگران زندانی و جلب افكار عمومی به حمایت از این كارزار، فشار آوردن به اتحادیه‌های كارگری كشور خود برای حمایت از این کارزار از جمله اشكال کمک رسانی به این کارزار است. ما طوماری اعتراضی در حمایت از كارگران زندانی منتشر كرده‌ایم، این طومار تا كنون عمدتا از سوی فعالین كارگری و فعالین اتحادیه‌های كارگری مختلف امضا شده است، این طومار را میتوان بر روی میزهای اطلاعاتی خود گذاشت و از همگان خواست آنرا امضا كنند و همبستگی خود را با این كارزار اعلام كنند. همچنین میتوان با ابتكارات دیگری این كارزار را تقویت و پشتیبانی كرد. در هر حال مساله عاجل است و ما انتظار بیشترین حمایت را از این كارزار داریم.

خصوصا امروز زمینه‌های پیشبرد یك كمپین موفق و قدرتمند كاملا فراهم است. خیزش انقلابی مردم توجه افكار جهانی را تا حد زیادی بخود جلب كرده است. كمپین جهانی برای نجات جان سكینه محمدی آشتیانی ، نقش مهمی در انزوای جهانی جمهوری اسلامی و جلب همبستگی جهانی با مبارزات مردم ایران داشته و به نوبه خود تاثیراتش را بر پیشبرد این كمپین و دیگر كارزارهای جهانی ما علیه جمهوری اسلامی گذاشته است. امروز جمهوری اسلامی در سطح جهانی منزوی‌تر از هر وقت است. و همه اینها فاكتورهاییست كه كمك میكند تا بتوانیم یك صف اعتراضی قدرتمند جهانی، یك كارزار بزرگ جهانی برای آزادی كارگران شكل دهیم و این چیزی است كه ما برای آن تلاش میكنیم و برای پیشبرد آن نیاز به كمك و حمایت وسیعی داریم. ما از همگان میخواهم كه وسیعا به این كمپین بپیوندند و با كمك خود كاری كنند كه این کارزار به هدف فوری خود یعنی آزادی بدون قید و شرط كارگران زندانی از زندان برسد.

كارگر كمونیست: تا هم اکنون فعالیتهای این کمپین چه بوده است؟ بطور مشخص در داخل ایران چگونه میتوان فعال این کمپین بود؟

شهلا دانشفر: چند ماه از اعلام این كمپین میگذرد و كار آن از همان مقطع دستگیری‌های تیرماه كه رژیم به فشارهای خود بر كارگران شدت داد، شروع شد. سخنگویان این کمپین من و بهرام سروش هستیم، ولی لیستی از فعالین کارگری و انسانهای آزادیخواه است که این کمپین را اعلام کرده است و اگر به وبلاگ ویژه کمپین مراجعه کنید این لیست و طومار اعتراضی‌ای که برای امضا گذاشته‌ایم را در آنجا خواهید دید.

حضور ما در كنفرانس “سازمان جهانی كار”‌ای ال او با خواست اخراج جمهوری اسلامی كه انعكاس گسترده‌ای پیدا كرد و در آن ما با در دست داشتن عكس كارگران زندانی ، خواست آزادی كارگران زندانی را اعلام داشتیم و این خود یك گام مهم در رساندن صدای اعتراض كارگران و كارگران زندانی در سطح سازمانها و اتحادیه‌های كارگری در سطح جهان بود. قبل از آن پاسكال دكامپ از كارگران فرانسوی عضو كنفدراسیون ” ث ژت” كه امضا كننده این كمپین نیز هست در اتحادیه‌های س ژت حول همین خواست اخراج جمهوری اسلامی و حمایت از مبارزات كارگران و انقلاب مردم ایران و اطلاع رسانی در مورد كارگران زندانی در ایران، طوماری را به جریان انداخت و شاخه‌ای از این اتحادیه نامه‌ای اعتراضی به جمهوری اسلامی نوشت و خواهان آزادی كارگران زندانی شد. این فعالیت‌ها زمینه‌های خوبی برای شروع این کارزار بود. بعد از آن حضور رفقای ما در كنگره دوم‌ای تی یو سی در ونكور كانادا، ارسال نامه اعتراضی به كنگره‌ای تی اف (اتحادیه بین المللی ترانسپورت) كه در مكزیكو سیتی برگزار شد و خواست صدور قطعنامه‌ای در حمایت از كارگران زندانی، تماس فعالین این کمپین با اتحادیه‌های كارگری در كشور‌های مختلف و همینطور تماس با سازمان عفو بین الملل و سازمانهای انساندوست در سراسر جهان و نیز انعكاس اخبار دستگیری‌ها و اخبار اعتراضات كارگران در سطح جهانی همه و همه گامهای دیگری در جهت پیشبرد این كارزار بوده است. بدنبال تماس مهران خورشیدی و صابر رحیمی از همكاران این كمپین در نروژ با اتحادیه‌های كارگری، از سوی ٤ اتحادیه كارگری در نروژ آكسیونی اعتراضی در مقابل سفارت جمهوری اسلامی گذاشته شد. همچنین در سمیناری كه از سوی اتحادیه كارگری س ژت، در فرانسه گذاشته شده بود، پاسكال دكامپ از فعالین این كمپین از جمله سخنرانان بود و او در آنجا با معرفی این كارزار خواهان حمایت و همبستگی با كارگران زندانی شد و بر خواست اخراج جمهوری اسلامی از سازمان جهانی كار‌ای ال او تاكید دوباره‌ای كرد. نمونه دیگر از همین فعالیت‌ها پیشنهاد قطعنامه‌ای از سوی مسعود ارژنگ یكی دیگر از فعالین این كمپین به شورای اتحادیه‌های كارگری ونكوور و حومه در كانادا بود. بدینوسیله این شورا حمایت خود را از كمپین برای آزادی كارگران زندانی اعلام داشته و خواهان آزادی فوری كارگران زندانی شد. همچنین این شورا حمایت خود را از فراخوان آکسیون جهانی ٢٩ ژآنویه علیه اعدام و برای آزادی زندانیان سیاسی اعلام کرد و به آن پیوست. تظاهرات‌های ٢٩ ژآنویه که در ٤٠ شهر جهان برگزار شد از سوی سازمانها و نهادهای مختلف فراخوان داده شده بود. كمپین برای آزادی كارگران زندانی از جمله یكی از فراخوان دهندگان این تظاهرات‌ها بود. در این روز عكس كارگران زندانی و اطلاعیه ما در مورد وضعیت این كارگران در همه جا پخش شد و بطور مثال ما شاهد برافراشته شدن عكس كارگران زندانی در تظاهراتهای مختلف و از جمله در شهرهایی چون هرات و كابل و جلال آباد در افغانستان و در سلیمانیه در عراق بودیم.

طبعا این فعالیت‌ها بهیچوجه كافی نیست و باید این كارزار را تا آزادی همه كارگران زندانی با قدرت به جلو برد. ما خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط كارگران زندانی از زندان، لغو پرونده‌های قضایی تشكیل شده برای كارگران زندانی و همه فعالین سیاسی و متوقف شدن فشار و تهدید بر روی فعالین و رهبران كارگری هستیم و باید با تمام قوا برای آن تلاش كنیم. تا وقتی كه كارگران در زندانند و تا وقتی كه این فشارها وجود دارد، این كمپین نیز ادامه خواهد داشت.

یک وجه مهم این کارزار در داخل ایران است. ما انتظار وسیعترین حمایت و پشتیبانی از میان كارگران، معلمان ، پرستاران و كل جامعه از چنین كمپینی و مبارزه گسترده و وسیع برای آزادی كارگران زندانی را داریم. انتظار ما اینست كه هر كس در هر سطحی كه میتواند خود را فعال این كمپین بداند و برای آزادی کارگران زندانی تلاش کند. كارهای زیادی در رابطه با این كمپین معین میتوان انجام داد. در ایران تاكنون تلاش‌هایی از سوی كارگران در جهت حمایت از كارگران زندانی صورت گرفته است. تشكلهایی كه به همت خود كارگران تشكیل شده‌اند، مثل اتحادیه آزاد كارگران ایران، سندیكای نیشكر هفت تپه، سندیكای كارگران شركت واحد، انجمن برق و فلز كرمانشاه، با نامه‌های جمعی خود دستگیری‌های فعالین کارگری را محكوم كرده‌اند. كمیته پیگیری برای ایجاد تشكلهای آزاد كارگری و جمعی از كارگران ایران خودرو در رابطه با دستگیری فعالین كارگری و تهدید و فشار بر روی رهبران كارگری نامه داده و اعتراض خود را اعلام کرده‌اند. باید این فعالیت‌ها گسترش پیدا كند. انتظار هست كه نه تنها این تشكلها بلكه همه مراكز كارگری و معلمان و دانشجویان و بخش‌های مختلف جامعه با همدیگر بیانیه‌های مشترك بدهند و خواهان آزادی فوری كارگران زندانی و همه زندانیان سیاسی از زندان شوند. بطور مثال ٥ هزار كارگر نیشكر هفت تپه میتوانند با طومارهای اعتراضی خود خواهان بازگشت بكار رهبرانشان كه بخاطر مبارزاتی كه داشته‌اند زندانی شدند و بعد از آزاد شدن نیز از كار اخراج گردیده‌اند، بشوند و بر آزادی فوری رضا رخشان رئیس هیات مدیره سندیكای خود و همه كارگران زندانی تاكید بگذارند. هفده هزار كارگر شركت واحد میتوانند اولتیماتوم داده و اعلام كنند كه اگر رهبران ما از زندان آزاد نشوند، اگر كارگران و معلمان و زندانیان سیاسی از زندان آزاد نشوند، ما كارگران شركت واحد دست به اعتصاب گسترده خواهیم زد. بدون شك چنین كاری خود سرآغاری برای مبارزه سراسری برای باز كردن درب زندانها خواهد بود. به نظر من زمینه‌های چنین كاری كاملا فراهم است و با حمایت وسیع جامعه نیز روبرو خواهد شد. همچنین میشود طومارهای اعتراضی تهیه كرد و در سطح كارخانجات و محلات مختلف در حمایت از كارگران زندانی و همه زندانیان سیاسی امضا كرد. یك اقدام مهم دیگر شركت وسیع در تجمعات خانواده‌های كارگران زندانی و همه زندانیان سیاسی و همراهی كردن آنهاست. نباید خانواده‌های كارگران زندانی و زندانیان سیاسی را تنها گذاشت . میتوان صندوق همبستگی مالی تشكیل داد و نگذاشت كه این خانواده‌ها در تنگنای اقتصادی قرار گیرند. همانطور كه كارگران نیشكر هفت تپه چنین صندوقی را تشكیل داده و علیرغم فشارها و تهدیدات حراست كارخانه به كارشان ادامه داده‌اند. بعلاوه میتوان با پر كردن در و دیوار با شعار كارگر زندانی آزاد باید گردد ، زندانی سیاسی آزاد باید گردد، فضای گرمی از اعتراض و مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی بوجود آورد. ما با معرفی فعالین و رهبران كارگری‌ای كه در زندانند و جایگاه با ارزش آنها در مبارزات كارگری در سطح جهانی و در سطح جامعه میكوشیم بیشترین حمایت را در همبستگی با كارگران زندانی جلب كنیم، كارگران در ایران میتوانند در این جهت نقش مهمی داشته باشند و به نهادهای بین المللی نامه بنویسند و با اعتراض به این سركوب‌ها خواهان حمایتی جهانی برای آزادی کارگران زندانی و اخراج جمهوری اسلامی از سازمانی چون سازمان جهانی كار شوند. در هر حال زندان ابزار سركوب رژیم است. باید این ابزار را از دست این جانیان بیرون كشید. این یك گام مهم در پیشروی خیزش انقلابی مردم است، باید با تمام قوا برای آن تلاش كنیم.

کارگر کمونيست ۱۴۴- ۲۶ بهمن ۱۳۸۹

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: