شهلا دانشفر

خوش آمديد

یک و نیم میلیون دانش آموز ایرانی در خطر مرگ آتشین

این عنوان تکان دهنده گزارشی در ۱۱ دی ماه در سایت خبری عصر ایران است. خبر حکایت از این دارد که بنا بر آمارهای موجود بالغ بر ۱۵۰ هزار کلاس درس در ایران از امکانات گرمایشی و شرایط ساختمانی مناسب برای حفاظت جان دانش آموزان برخوردار نیستند. سپس ادامه میدهد که اگر تعداد دانش آموزان این کلاسها را در خوشبینانه ترین حالت تنها ۱۰ نفر فرض گیریم، آنوقت میتوان فهمید که حداقل جان ۱ و نیم میلیون دانش آموز هر روز با مرگ تهدید میشود. استناد خبر به گفته مرتضی رئیسی، رئیس سازمان نوسازی و تجهیز مدارس کشور است که میگوید  در کل کشور، ۵۰۰ هزار کلاس درس وجود دارد که ۱۵۰ هزار کلاس درس به اضافه ۵۰ هزار اتاق اداری مجهز به سیستم حرارت مرکزی نیستند. و به گفته او در سال ۸۸ مبلغ ۵۰۰ میلیارد تومان تقاضای بودجه برای بازسازی مدارس شده است. اما در سالهای ۸۹ و ۹۰ فقط ۳۰ میلیارد تومان بابت این امر برآورد شده است. در همین رابطه فاطمه دانشور، رئیس کمیسیون نهادی بنام “اخلاق کسب و کار و مسئولیت های اجتماعی اتاق ایران” از این سخن میگوید که از حدود ۵۰۰ هزار کلاس درس موجود در پهنه ایران بالغ بر ۳۰ درصد همچنان در فصل سرما از بخاری های نفتی برای گرم کردن محیط و دانش آموزان استفاده می شود.  و می افزاید:” به دیگر سخن دانش آموزانی که در این کلاس ها درس می خوانند ، هر روز می توانند براحتی طعمه حریق شوند!”

گزارش عصر جدید همچنین از این حکایت دارد که طی ۱۵ سال اخیر حدود ۸ مدرسه در حریق سوخته است و در مجموع منجر به مرگ ۵۰ دانش آموز شده است. یعنی هر سال ۳.۳ کودک جان خود را از دست داده اند. با این تاکید که این تنها آن بخشی از اتفاقاتی است که گزارشش موجود است و به ثبت رسیده است.

این گزارشها و آمار و ارقام تکان دهنده که گوشه ای از واقعیت را بیان میکند و در میانه کشاکشها و دعواهایشان بر سر بودجه و دزدی هایشان به رسانه ها کشیده شده است، بخش دیگری از جنایات جمهوری اسلامی علیه مردم است. هر روز ارقامی دهها میلیاردی از دزدی های سران رژیم و مقامات دست اندرکارش برملا میشود، میلیاردها پول صرف حمایت از بشار اسد و جنایتهایش کرده اند، اما آنجا که سخن از معیشت و جان مردم است، بودجه موجود نیست. و در این میان این  فرزندان ما هستند که چنین بر روی بمب ساعتی نشسته اند.

این گزارشات گوشه ای از حقیقت است. هنوز از اینکه کودکان ما در شهرهای زلزله زده آذربایجان در چه شرایطی درس میخوانند و زندگی میکنند، و هنوز از مدارس مخروبه ای که هر لحظه بیم آن میرود که بر سر دانش آموزان خراب شود، چیزی نمیگوید. اما تا همین حدش هشدار دهنده و فاجعه بار است.  همین گزارش به تنهایی جدا از همه آنچه که در حاکمیت رژیم اسلامی بر سر مردم و زندگی و معیشت مردم آمده، برای به محاکمه در آوردن رژیمی که چنین جان و زندگی مردم را به بازی میگیرد، کافیست. این گزارشات باید  بطور واقعی کیفرخواست ما علیه این رژیم و جنایاتش در سطح جهان باشد.

مساله جان و زندگی یک و نیم میلیون کودک است. مساله خطر تکرار فاجعه ناگواری است که در ۱۵ آذر ماه در شین آباد پیرانشهر شاهدش بودیم . اتفاق ناگواری که در ان ۳۲ دانش آموز در حریق سوختند و دو نفر از آنان سارینا رسولزاده و سیران یگانه دو کودک نه ساله جان باختند و سه نفر دیگرشان نیز هم اکنون با مرگ دست و پنجه نرم میکنند. دولت مسول جنایتی است که در شین آباد پیرانشهر و سوختن ۳۲ دانش آموز در آنجا است. دولت مسول مرگ  ۵۰ دانش آموزی است که در طی این سالها طعمه حریق در مدارس شده و درگذشته اند.  باید همه ما مردم علیه این جنایت و برای نجات جان فرزندانمان و جلوگیری از تکرار آنچه که در شین آبادها اتفاق افتاده به میدان آییم.

باید جلوی تکرار چنین جنایاتی را گرفت. باید برای نجات جان این یک و نیم میلیون دانش اموزی که در خطر مرگ آتشین اند وسیعا به میدان آمد.  خانواده های دانش آموزان نقش مهمی در این میان دارند. خانواده های دانش آموزان هر مدرسه میتوانند در مقابل مدارس جمع شوند و از میان خود هیات هایی را برای پیگیری تصمیماتشان انتخاب کنند و در گفتگو با مسولین مدارس و آموزش و پرورش خواهان اجرای اقدامات فوری برای امن کردن مدارس برای دانش آموزان شوند. باید مقابل مدارس و آموزش و پرورش در هر شهر و بویژه در مناطق دور افتاده که خطر جانی بیشتر کودکان ما را تهدید میکند، به محل تجمعات هر روزه خانواده ها و مردم معترض تبدیل شود و تا وقتی که از امنیت جانی فرزندانمان اطمینان حاصل نکرده ایم، میدان اعتراض را ترک نکنیم.

خلاصه کلام اینکه باید در همه مدارس زیر نظر معلمان و دانش آموزان و خانواده دانش آموزان موارد ناامن و خطرناک اعم از ساختمان مدارس و بخاری ها و غیره مورد بررسی قرار گیرد و دولت بلافاصله هزینه های لازم برای رفع ناامنی آنها را تامین کند.

در همین راستا باید به حمایت از خانواده های کودکان آسیب دیده در حریق شین آباد پیرانشهر برخاست و دولت را وادار کرد که علاوه بر ایجاد بهترین امکانات برای معالجه دانش آموزان مصدوم شین آباد، به خانواده آنها خسارت بپردازد و ایمنی مدارس را بالا ببرد. تهدید جانی یک و نیم میلیون دانش آموز، مساله ایست که به کل جامعه و همه مردم مربوط است. باید در سطحی سراسری علیه چنین فاجعه ای به اعتراض برخاست.

پانزدهم دی ماه 91

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: