شهلا دانشفر

خوش آمديد

فریاد اعتراض کارگران ایران در اجلاس سالانه سازمان جهانی کار، پرچم جمهوری اسلامی به پایین کشیده شد.

  مصاحبه با شهلا دانشفر

 روز ۵ ژوئن پرچم جمهوری اسلامی از سالن برگزاری اجلاس سالانه سازمان جهانی کار پائین کشیده شد. این افتضاح دیگری برای جمهوری اسلامی بود و یک بار دیگر جنایات این رژیم ضد بشری را به مردم دنیا یادآوری کرد. انترناسیونال این موفقیت را به کارگران ایران، به حزب کمونیست کارگری و به همه کسانی که این حرکت درخشان را تدارک دیدند و به انجام رساندند تبریک می گوید. اطلاعیه های مربوط به این حرکت در همین شماره انترناسیونال منتشر شده و به همین مناسبت با شهلا دانشفر یکی از سازماندهندگان این حرکت اعتراضی در مورد جنبه های دیگری از این واقعه مهم گفتگو می کنیم.

بهروز مهرآبادی

 انترناسيونال: برای هفتمین بار است كه فعالین حزب کمونیست کارگری كه در محل برگزاری اجلاس سالانه آی ال او حضور مي يابد و آنجا را به صحنه اعتراض خود تبديل ميكند، شما از سازماندهندگان این حرکت هستید. برای خوانندگان انترناسیونال بگوئید که  چه اهمیتی برای این حرکت قائل هستید؟

 شهلا دانشفر: ببينيد، آكسيونهاي اعتراضي كه هر سال ما در سازمان جهاني كار داشته ايم، منحصر به فرد است. اعتراضي است كه در برابر چشمان هزاران نماينده از كشورهاي سراسر جهان صورت ميگيرد و به سطح مدياي جهاني كشيده ميشود. در اين حركت اعتراضي بطور واقعي اين صداي اعتراض كارگران و مردم ايران است كه با شعار “جمهوري اسلامي بايد از سازمان جهاني كار اخراج شود”، طنين مي اندازد و اين شورانگيز است. همانطور كه اشاره كرديد، اين هفتمين سال است كه ما به آنجا ميرويم و اعتراض خود را به مماشات سازمان جهاني كار با جمهوري اسلامي و حضور هيات رژيم اسلامي در آنجا اعلام ميكنيم. تصاویر كارگران زنداني را در مقابل چشمان جهانیان قرار می دهیم و خواهان آزادي فوري آنان از زندان ميشويم. این فرصتی است که هر ساله ما توانسته ایم از آن برای اعلام انزجار کارگران ایران نسبت به جمهوری اسلامی، بخوبی استفاده کنیم.

 امسال نيز ما از طرف حزب كمونيست كارگري ايران و كمپين براي آزادي كارگران زنداني به تدارك چنين اكسيوني در محل اجلاس سازمان جهاني كار رفتيم. جالب است كه بگويم آنها كه با حضور هر ساله ما در اجلاس هايشان روبرو شده اند، هر سال تمهيدات امنيتي شان را شدت بيشتري ميدهد. از جمله از سال گذشته ديگر براي روز اول كه روز پلنوم بزرگ كنفرانس سالانه آي ال او است، كارت ويزيتوري ندادند. اما با وجود این ما سال گذشته توانستيم با تمهيداتي کنترل های شدید مسئولان برگزاری اجلاس را خنثي كنيم و به سالن اصلي برويم و آنجا را به صحنه اعتراض خود تبديل نمائیم. عكس بهرام سروش در حاليكه عكس كارگران زنداني را در دست داشت به سطح رسانه هاي بين المللي رفت. امسال ناگزيز بوديم كه از تاكتيك ديگري استفاده كنيم تا به آنجا راه يابيم و باز آنها را غافلگير كنيم. از اينرو براي آكسيون خود روز ديگري را انتخاب كرديم كه براي مامورين امنيتي اجلاس غير منتظره باشد. ما محل كافه ترياي كنفرانس را در ساعتي كه نمايندگان براي استراحت فاصله جلسات به آنجا مي آيند، براي اينكار انتخاب كرديم. انتخاب ما درست بود، در زماني كه محل از نمايندگان شركت كننده در كنفرانس پر بودند و اعضاي هيات جمهوري اسلامي نيز در آنجا ديده ميشدند، پاسكال دكامب يكي از رفقایی كه در اين حركت اعتراضي شركت داشت با شعار “جمهوري اسلامي بايد از آي ال او اخراج شود”، به همراه یک رفيق ديگر پلاكارد قرمزي با همين شعار را در وسط محوطه بدست گرفتند. توجه نمايندگان به آنها جلب شد. آنها از اين حركت استقبال كرده و چند نفرشان عكس و فيلم ميگرفتند. بعد نيز وقتي مامورين امنيت سالني رفيقي را از سالن بيرون ميبردند، رفيقي ديگر با عكس كارگران زنداني به جلو مي آمد و شعار ميداد. بدين ترتيب مدت يكربع اين آكسيون ادامه يافت. همزمان دوستان ما در محل آكسيون اطلاعيه هایی را كه در آن بر خواستهايمان تاكيد گذاشته بوديم پخش كردند و اين حركت انعكاس خوبي در ميان نمايندگان شركت كننده در اجلاس داشت.

 حرف ما در اين اعتراضات اينست كه  كساني كه به اسم هيات جمهوري اسلامي در اجلاس هستند، نمايندگان كارگران و مردم ايران نيستند، بلكه سركوبگران و قاتلان مردم هستند. ما با این كار و با جلب توجه جهانیان به سازمان ملل و سازمان “‌ای ال او” كه در واقع شعبه‌ای از آنست و نیز به همه دولتهای جهانی اعلام می كنيم كه اجازه نمیدهیم با سیاستهای سازشكارانه و مماشات جویانه خود در مقابل مبارزات انقلابی مردم ایران بایستند. ما اعلام می کنیم جاي اين رژيم اعدام و سركوب در اين سازمان، سازماني كه خصوصا به اسم كارگر سخن ميگويد، نيست، بلكه پشت ميز محاكمه است. اين حرف كارگران و مردم ايران است. بارها كارگران در ايران با نامه هاي اعتراضي خود به حضور هيات جمهوري اسلامي در اجلاس جهاني كار اعتراض كرده اند و خوشبختانه امروز مي بينيم كه خواست اخراج آن از سازمان جهاني كار به گفتمان وسيعي تبديل شده است و ما  تا همین جا موفقیت‌های خوبی داشته‌ایم. اهمیت و جایگاه این حرکت اعتراضی ما بویژه  در متن اوضاع پر التهاب جامعه ایران و فضاي انفجاري جنبش كارگري، بیشتر قابل مشاهده است.

 در اين دو ساله حركت ديگري كه موجب تقويت و انعكاس بيشتري حضور اعتراضي ما در اجلاسهاي آي ال او شده است، فراخوان از سوي فعالين اتحاديه هاي كارگري در فرانسه برای تجمع در مقابل مقر سازمان جهاني كار در اعتراض به حضور نمایندگان جمهوری اسلامی در آنجا است. امسال نيز در ۶ ژوئن يعني روز بعد از آكسيون اعتراضي ما در محوطه داخل اجلاس آي ال او انجام گرفت و ما نيز در اين آكسيون شركت داشتيم. حبيب رضايي از اعضاي سابق شركت واحد كه به همراه هيات كمپين براي آزادي كارگران زنداني به آنجا رفته بود، از جمله سخنرانان آن بود.

  واقعیت اینست كه امروز جمهوری اسلامی بیش از هر وقت در سطح جهانی منزوی است. خیزش انقلابی مردم ایران در سال ٨٨، مبارزات هر روزه مردم علیه این رژیم، انقلابات كشورهای شمال آفریقا و خاورمیانه، مضمون گفتمان‌های جهانی را در مورد ایران و به یک اعتبار در مورد همه  كشورهایی كه اكنون علیه دیكتاتور‌ها بپا خاسته‌اند، قرار داده است. از سوی دیگر در همین چند ساله شاهد روزهای همبستگی با مردم ایران از سوی اتحادیه‌های كارگری و سازمانهای انساندوست در سراسر جهان بوده‌ایم. در چنین فضایی است كه ما در سازمان جهانی كار اعتراض خود را اعلام كرده و از اتحادیه‌های كارگری میخواهیم كه به دولت های خود و به سازمان جهانی كار فشار بیاورند تا مراودات سیاسی خود را با جمهوری اسلامی قطع كنند، سفارت خانه‌هایش را ببندند، نمایندگان آن را از آی ال او اخراج كنند، و غیره. این فشارها بر روی جمهوری اسلامی سنگین است. بویژه در شرایطی كه جامعه چنین در تب و تاب است و خودشان چنین از هم پاشیده و به جان هم افتاده‌اند.

 بعلاوه در سطح جهاني نيز يك جنبش وسيع عليه كاپيتاليسم، جنبشي كه خود را جنبش اشغال مي نامد و شعارش همه قدرت بدست ما ۹۹ درصدي هاست آغاز شده است. و شاهد گسترده  ترين اعتراضات كارگري در سطح جهاني علیه سیاست‌های ریاضت اقتصادی دولتها، هستیم. در چنين شرايطي زمینه‌های همبستگی جهانی كارگری بيشتر است و همین رو انعكاس اخبار اعتراضات مردم و كارگران یك راه موثر جلب توجه بدنه كارگری اتحادیه‌ها و افكار عمومی جهانی و جلب همبستگی بین المللی سازمانها و اتحادیه‌های كارگری در سطح جهان است. براي مثال در همين آكسيون روز ۶ ژوئن يكي از اعضاي اتحاديه كارگري در الجزاير كه از جمله سخنران اين حركت  بود، در سخنانش از اتحاد كارگران ايران و الجزاير عليه ديكتاتورهاي حاكم سخن گفت و اين گفته او بطور واقعي پيوند عميق مبارزاتي كه امروز در كشورهاي مختلف عليه توحش سرمايه داري و عليه ديكتاتورهاي حاكم صورت ميگيرد، را نشان ميدهد. روشن است كه در چنین اوضاع و احوالی سازمانهای کارگری در سطح بین المللی از موضع راديكالتري و با محدودیت‌های كمتری نسبت به اعتراضات مردم و كارگران ایران عكس العمل نشان ميدهند. آنها راحت تر حمایت و پشتیبانی خود را از مردم ایران اعلام كرده و خود را از احزاب حاکم جدا ميكنند. از سوی دیگر قبلا نيز من تاكيد كرده ام كه حركات اعتراضی كه ما در این چند سال در اجلاس سازمان جهانی كار داشتیم، به درجه زیادی سنتهای جدیدی را در سطح جنبش كارگری جهانی از خود به جا گذاشته و حتی بر روی اتحادیه‌های كارگری در سطح جهان تاثیر گذاشته است.

  بنابراین اگر به مجموعه این اتفاقات و روندی كه شاهدش هستیم، نگاه كنیم، طبعا به این نتیجه خواهیم رسید كه این فشارها تا همین جا ما را در پیشبرد هدف و خواست فوری‌ كه داریم یعنی اخراج جمهوری اسلامی از همه نهاد های بین المللی و از جمله سازمان جهانی كار گامهائی به جلو برده است. با توجه به شرایط امروز در ایران و اوضاع جهانی، به نظر من امروز شرایط بیش از بیش برای به انزوا كشاندن بیشتر جمهوری اسلامی و جلب حمایت بخش‌های وسیعتری از سازمانهای كارگری با این خواست فراهم است. همه اينها بيش از بيش اهميت و جايگاه آكسيونهاي اعتراضي ما در اجلاس هاي آي ال او را نشان ميدهد.

 شما در تماس دائمی با فعالین کارگری در ایران هستید. حرکت امسال و سالهای قبل چه انعکاسی در بین کارگران ایران داشته است؟

حضور در اجلاس هاي سازمان جهاني كار به يك انتظار از ما تبديل شده است، آنها بخوبی اهمیت این کار را می دانند. از مدتها قبل کارگران از ما می پرسیدند كه برنامه امسال ما چيست. در سالهاي گذشته ما پيامهاي دلگرم كننده اي از طرف كارگران و مشخصا كارگران شركت واحد، ايران خودرو، نيشكر هفت تپه در رابطه با شركتمان در اجلاس آي ال او دريافت كرده ايم. پيامهاي صميمانه اي كه خوشحالي خود را از اين اعتراضات اعلام داشته اند.

 این حرکت چه انعکاسی در این اجلاس داشت و شرکت کنندگان چگونه استقبال کردند؟

همانطور كه در گزارش اين آكسيون اعتراضي ميخوانيد، رفقای ما اطلاعيه هایی را كه در آن به سه خواست اساسي، اخراج جمهوري اسلامي از آي ال او، آزادي فوري كارگران زنداني و زندانيان سياسي و متوقف شدن فشار بر روي رهبران كارگري را مطرح كرده بوديم، را در محل كنفرانس پخش ميكردند، بسياري از نمايندگان با اين دوستان وارد گفتگو شده و حمايت و سمپاتي خود را به حركت اعتراضي ما نشان ميدادند. در هنگاميكه دوستان ما پاسگال و دوست ديگرمان آكسيون را شروع ميكردند و صداي پاسكال در محل طنين انداخته بود، برخي از نمايندگان با گرفتن فيلم و عكس استقبال و حمايت خود را از اين حركت اعتراضي اعلام داشتند. در آكسيون روز ۶ نيز وقتي از حركت اعتراضي ما و خواستهاي ما مطلع شدند دوستاني از اتحاديه های كارگري فرانسه، الجزاير، مصر خواهان تماس های منظم با كمپين براي آزادي كارگران زنداني و همكاري بيشتري با ما شدند.

 امسال هم همانند سال های قبل تعداد زیادی از رسانه های فارسی زبان خارج کشور بویژه رسانه های رسمی نظیر بی بی سی در این مورد سکوت کردند. بعضی رسانه ها هم با اعلام برگزاری تظاهرات در مقابل محل اجلاس، از حضور فعالین حزب در داخل سالن و تاثیر حرکت آنها اسمی نبردند، ارزیابی شما از این رفتار ها چیست؟

 شهلا دانشفر: به نكته مهمي اشاره كرده ايد. اين سياست هميشگي اين رسانه ها است. روشن است كه اينها رسانه هاي مردم معترض در خيابان نيستند، بلكه رسانه هاي بورژوازي و اساسا تابع سياست هاي دولتها هستند. اینها نه تنها در برابر حركت اعتراضي ما حتي در برابر جنبش اعتراضي كارگري و مردم، بخصوص وقتي كه اوضاع به جايي ميكشد كه كل سيستم به چالش کشیده می شود، لكنت زبان ميگيرند. اگر شما امروز گاهی گزارشاتي از اخبار اعتراضات كارگري و يا مردم معترض را در ميان خبرهايشان مي بينيد، بطور واقعي نتيجه فشار جنبش اعتراضي كارگري و توده هاي مردم است.  سياست حاكم بر چنين رسانه هایي روشن است. اينها اخبارشان را در چهارچوب نظام حاكم و در چهارچوب تعيين شده توسط قوانين بورژوازي تنظيم ميكنند و هر حركتي كه به نوعي خارج اين چهارچوب ها باشد، از كنارش ميگذرند و در برابرش سكوت ميكنند. مگر فشار بر رويشان سنگين باشد. ترس از انقلاب، وحشت از جنبش کارگری و محافظت از موجودیت جمهوری اسلامی از ویژگی های مهم این رسانه ها هستند.  بطور مثال در برابر كمپين جهاني در دفاع از جان سكينه محمدي در ابتدا ما با سكوت اينها روبرو بوديم و بعد هم لنگان لنگان از آن سخن گفتند،  چرا كه در برابر عظمت چنين كمپيني  خود جمهوري اسلامي نيز مجبور به پاسخگويي شد. شما به موردي چون همين فتواي قتل آيت الله ها عليه  عليه شاهين نجفي نگاه كنيد. رسانه نوكر مابي مثل بي بي سي حتي بلندگوي فتوا دهندگان جانيان اسلامي و سنگر دار مقدسات شد.

در رابطه با آكسيونهاي اعتراضي ما نيز در آي ال او نيز موضوع از همين قرار است، اگرچه در سالهاي گذشته وقتي كه تصاوير حضور ما  در آي ال او در صدر اخبار رسانه هايي چون آسوشيتد پرس انعكاس يافت، اينها نيز ناگزير به درج گوشه اي از اين خبر شدند. سکوت این رسانه ها در مقابل افتضاح جمهوری اسلامی در اجلاس سازمان جهانی کار، بخوبی می تواند خط مشی و سیاست آنها را روشن کند.

 نونزدهم خرداد 91

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: