شهلا دانشفر

خوش آمديد

دو سالگرد مهم :كارگران كشتار خاتون آباد را فراموش نميكنند

٤بهمن هفتمين سالروز كشتار كارگران خاتون آباد را اين روزها پشت سر گذاشتيم. در بهمن ماه  سال ٨٢ بود كه كارگران مس خاتون آباد عليه بيكارسازي به خيابان ريختند و مردم شهر بابك به حمايت اين كارگران برخاستند و شهري به اعتراض بلند شد.  در اين روز جمهوري اسلامي صف اعتراض كارگران خاتون آباد را با هليكوپتر و از زمين به گلوله بست و ٤ كارگر به اسامي مومني٬ مهدوي٬ رياحي و جاويدي و يك دانش آموز به نام پوراميني جان باختند. اين تهاجم جنايتكارانه و نام اين عزيزان را هرگز فراموش نخواهيم كرد . ٤ بهمن در واقع شاخص همه جنايات اين رژيم عليه كارگران در طول سي و يكسال حاكميت اوست. ٤ بهمن در خاتون آباد جمهوري اسلامي دست به چنين سركوب خونيني زد، چون ديد مردم  يك شهر در حمايت از خواستهاي كارگران مس خاتون آباد به تكان در آمده اند و ميخواست گسترش چنين اعتراضاتي را در نطفه خفه كند. اما اين خود به نقطه عطفي در مبارزات كارگران و كل جامعه تبديل شد و اين رژيم به روشني دريافت كه ديگر اوضاع همانند  سالهاي اول حكومتش نيست كه صف كارگران را به گلوله بندد و بتواند اعتراضات كارگران را عقب براند.

 از ٧ سال قبل تا كنون جنبش كارگري گامهاي بزرگي به جلو برداشته است، جلو آمدن صفي از رهبران كارگران با اسم و رسم و نام و نشان خود، كشيده شدن اعتراضات كارگري به سطح جامعه، سربرآوردن تشكلهاي كارگري به همت خود كارگران، نبرد جانانه هر روزه كارگران بر سر حق و حقوقشان از جمله اين پيشروي هاست. پيشروي هايي كه امروز جنبش كارگري را به يك وزنه سنگين در سير تحولات جامعه تبديل كرده است و گسترش اعتصابات سراسري كارگري به يك هراس دائمي اين رژيم تبديل شده است. جنبشي كه هر روز جلو تر ميرود و دير نيست كه بساط اين جانيان را جمع كنيم و كشتارگران شهر بابك و خاتون آباد را در پيش چشم مردم به محاكمه بكشيم.   ما با گراميداشت ياد جانباختگان خاتون آباد اعلام ميكنيم كه نميگذاريم اين جانيان گريبان خود را از زير اين پرونده جنايي خلاص كنند. سران اين رژيم بايد بخاطر اين جنايت و ٣١ سال كشتار و سركوبشان محاكمه شوند.*

 ٨ بهمن سالگرد اعتصابات با شكوه كارگران شركت واحد

پنجمين سالگرد اعتصابات با شكوه كارگران شركت واحد را گرامي ميداريم. ٨ بهمن ٨٤ هزاران كارگر شركت واحد در تهران دست به اعتصاب زدند و كل تهران را به جنب و جوش در آوردند. اعتصاب كارگران شركت واحد يك اتفاق سياسي مهم بود كه تاثير خود را بر تغيير توازن قواي جامعه گذاشت و بيش از بيش وزن سنگين جنبش كارگري را در معادلات سياسي جامعه به نمايش گذاشت. مبارزات كارگران شركت واحد در عين حال يك شكست سياسي براي جمهوري اسلامي بود. كارگران شركت واحد در بهمن ماه سال ٨٤ تصميم گرفتند اعتصاب كنند و عليرغم دستگيري٬ تهديد و فشار رژيم٬ تصميم خود را عملي كردند. رژيم وحشيانه به كارگران حمله كرد. اعتصاب آنها را درهم شكست، بيش از ١٠٠٠ كارگر واحد را راهي زندان كرد. اما اين تهاجم و فشارهاي متعاقب آن اگر چه مشكلات و رنجها و فشارهاي زيادي به كارگران شركت واحد وارد كرد، اما اين جمهوري اسلامي بود كه از نظر سياسي منزوي تر و منفور تر شد، و زير فشار يك كارزار بين المللي گسترده عملا يك شكست سياسي را متحمل گرديد. امروز كارگر واحد در سطح جهان و ايران محبوب و شناخته شده است، و جمهوري اسلامي بيش از بيش بعنوان سركوبگر و ضد كارگر در سطح جهان شناخته ميشود و منفور خاص و عام است. در يک کلام اعتراضات کارگران شرکت واحد باعث شد كه تمام توجه ها نه تنها در داخل ايران بلكه در سطح جهاني به طرف طبقه كارگر در ايران و كارگران شركت واحد متوجه شود. بدنبال اين اتفاقات كارگران ايران بيش از پيش وارد صحنه سياسي جامعه شدند و بعنوان وزنه اي مهم در سير تحولات سياسي جامعه مورد توجه همه قرار گرفتند. اين اتفاقات بدرجه زيادي توازن قوا را به نفع طبقه كارگر و كل جامعه در ايران تغيير داد. اينها يك پيشروي مهم براي كارگران شركت واحد و طبقه كارگر در ايران است. اكنون ديگر جايگاه اعتراضات کارگران شرکت واحد بر همه کس روشن است. رزيم اسلامي ميکوشد شکست سياسي خود را جبران کند. و طي تمام اين سالها بعد از اعتصاب سال ٨٤ همواره فعالين سنديکاي واحد را زير فشار و تهديد قرار داده است. هنوز به جرم آن مبارزات اعضاي هيات مديره اين سنديكا، منصور اسانلو، ابراهيم مددي، رضا شهابي، غلامرضا غلامحسيني در زندانند و براي همه آنها به جرم “اقدام عليه امنيت كشور” احكام زندان داده شده است و هم اكنون دهها نفر از اين كارگران به همين جرم از كار اخراج شده و بارها زنداني و مورد تهديد قرار گرفته اند. اعتصاب سال ٨٤ كارگران شركت واحد قدرت اين كارگران و قدرت اعتصاب كارگر را در مقابل اين كارگران و كل جامعه قرار داد و درسهاي آموزنده بسياري داشت كه برگشتن و نگاه كردن به آنها مهم است. بويژه امروز در شرايطي كه تمام مراكز كارگري حالتي انفجاري دارد، جامعه در التهاب مبارزه است و مردم در كمين فرصتي هستند كه بيرون بريزند و تكليف اين رژيم سركوب و جنايت را يكسره كنند، قدرت متحد كارگران و دست بردن به ابزار قدرتمند اعتصاب يك گام مهم در به ميدان آمدن قدرتمند كارگران است. بايد به تدارك چنين اعتراضاتي برويم.*

٨ بهمن ٨٩

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: